I SA/Wr 212/24

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Tadeusz Haberka po rozpoznaniu w dniu 12 kwietnia 2024 r. na posiedzeniu niejawnym w Wydziale I sprawy ze skargi J. R. na decyzję Dyrektora Izby Administracji Skarbowej we Wrocławiu z dnia 8 stycznia 2024 r. nr 0201-IEW1.4123.24.2023.7 w przedmiocie określenia zlikwidowanej spółce jawnej zobowiązań w podatku od towarów i usług za II, III i IV kwartał 2018 r. i za I, II, III kwartał 2019 r. oraz orzeczenia o odpowiedzialności skarżącego jako wspólnika za zaległości podatkowe postanawia: odrzucić skargę. Radczyni prawna w imieniu strony skarżącej wniosła skargę we wskazanym w sentencji przedmiocie. Z akt administracyjnych wynika, że zaskarżona decyzja została doręczona pełnomocniczce strony skarżącej 10 stycznia 2024 r. Skarga na decyzję została nadana przesyłką poleconą 12 lutego 2024 r. (data stempla pocztowego, k. 7). W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej odrzucenie jako wniesionej po terminie. Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu zważył, co następuje: Skarga jako spóźniona podlega odrzuceniu. Zgodnie z art. 53 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2023 r., poz. 1634, ze zm.; dalej: p.p.s.a.) skargę wnosi się w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia rozstrzygnięcia w sprawie. W sytuacji, gdy strona uchybi terminowi wynikającemu z art. 53 § 1 p.p.s.a., wniesiona skarga podlega odrzuceniu na podstawie art. 58 § 1 pkt 2 p.p.s.a. W niniejszej sprawie trzydziestodniowy termin do wniesienia skargi upłynął z dniem 9 lutego 2024 r. Skarga została nadana przesyłką poleconą 12 lutego 2024 r., a zatem została złożona z uchybieniem terminu przewidzianego w art. 53 § 1 p.p.s.a. W konsekwencji skarga podlegała odrzuceniu z powodu uchybienia terminu. Sąd zwrócił uwagę, że do skargi nie zostało dołączone pełnomocnictwo do działania w imieniu skarżącego (wbrew treści art. 46 § 3 p.p.s.a.), jednak nawet uzupełnienie tego braku formalnego spowodowałoby odrzucenie skargi złożonej z uchybieniem terminu. Ekonomia procesowa nakazuje nie podejmować czynności, które i tak nie zmienią treści orzeczenia kończącego postępowanie w niniejszej sprawie. Z tych względów, Sąd na podstawie art. 58 § 1 pkt 2 p.p.s.a. skargę jako spóźnioną odrzucił, orzekając o tym w sentencji postanowienia.