I SA/Wr 2130/13

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Ewa Kamieniecka po rozpoznaniu w dniu 20 października 2014 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi A. Sp. z o.o. z siedzibą w K. na decyzję Dyrektora Izby Celnej we W. z dnia 26 września 2013 r. nr [...] w przedmiocie podatku od gier za październik 2011 r. postanawia: sprostować z urzędu omyłkę pisarską w postanowieniu Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu z dnia 21 lipca 2014 r. sygn. akt I SA/Wr 2130/13 w ten sposób, że w komparycji postanowienia w miejsce błędnie wpisanej nazwy zaskarżonego aktu zapisanej jako: "postanowienie" wpisać: "decyzję". Powołanym postanowieniem z dnia 21 lipca 2014 r. sygn. akt I SA/Wr 2130/13 Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu odrzucił skargę A. Sp. z o.o. z siedzibą w K. na wskazaną w sentencji decyzję Dyrektora Izby Celnej we W. W sentencji ww. postanowienia doszło do oczywistej omyłki poprzez błędne wskazanie nazwy zaskarżonego aktu, nieprawidłowo wskazano bowiem, że przedmiotem zaskarżenia jest "postanowienie" Dyrektora Izby Celnej we W. Zgodnie z art. 156 § ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. w Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm. – dalej w skrócie: p.p.s.a.) Sąd może z urzędu sprostować w wyroku niedokładności, błędy pisarskie albo rachunkowe lub inne oczywiste omyłki. Stosownie do art. 156 § 2 zd. 1 p.p.s.a. sprostowanie sąd może postanowić na posiedzeniu niejawnym. W myśl natomiast art. 166 p.p.s.a. do postanowień stosuje się odpowiednio przepisy o wyrokach, jeżeli ustawa nie stanowi inaczej. Sprostowanie orzeczenia sądowego jest konstrukcją procesową, która ma na celu naprawienie jego wadliwości przez nadanie mu takiego brzmienia, jakie sąd zamierzał. Przedmiotem sprostowania mogą być wyłącznie ujawnione w orzeczeniu niedokładności, błędy pisarskie lub rachunkowe albo inne oczywiste omyłki (por. wyrok SN z dnia 18 czerwca 1998 r., II CKN 817/97, OSNC 1999, nr 1, poz. 16). Tak właśnie było w niniejszej sprawie, dostrzeżony błąd wystąpił wbrew zamierzeniu Sądu, zaś jego sprostowanie nie prowadzi do zmiany zapadłego w sprawie rozstrzygnięcia. Wobec powyższego, na podstawie art. 166 w związku z art. 156 § 1 i § 2 zd. 1 p.p.s.a., Sąd orzekł jak w sentencji.