I SA/Wr 2130/14

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Barbara Ciołek po rozpoznaniu w dniu 1 grudnia 2014 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku skarżącej A sp. z o.o. sp. komandytowo-akcyjnej z siedzibą w W.D. o przywrócenie terminu do uzupełnienia braku formalnego wniesionej przez nią skargi na interpretację indywidualną Dyrektora Izby Skarbowej w P. działającego z upoważnienia Ministra Finansów z dnia [...] nr [...] w przedmiocie podatku dochodowego od osób prawnych postanawia: odmówić skarżącej przywrócenia terminu do uzupełnienia braku formalnego skargi. W sprawie, postanowieniem z dnia 3 listopada 2014 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu odrzucił skargę A sp. z o.o. sp. komandytowo-akcyjnej z siedzibą w W.D. na wymienioną w sentencji niniejszego postanowienia interpretację indywidualną. Podstawę tak podjętego rozstrzygnięcia stanowiło niewykonanie przez skarżącą spółkę doręczonego jej w trybie prawnej fikcji doręczenia wezwania do uzupełnienia braku formalnego skargi przez przedłożenie dokumentu (odpisu z KRS) wykazującego umocowanie do wniesienia skargi i określającego sposób reprezentacji skarżącej spółki. Odpis wymienionego postanowienia wraz z jego uzasadnieniem doręczono skarżącej spółce w dniu 14 listopada 2014 r. W piśmie wniesionym w dniu 18 listopada 2014 r. skarżąca spółka wniosła o przywrócenie terminu do uzupełnienia braku formalnego skargi, dopełniając uchybionej czynności przez przedłożenie odpisu z KRS. W uzasadnieniu wniosku wskazała, że z winy listonosza nie otrzymała żadnego awizo dotyczącego przesyłki zawierającej przedmiotowe wezwanie do uzupełnienia braku formalnego. O wysłaniu tej przesyłki dowiedziała się natomiast z doręczonego jej postanowienia Sądu z dnia 3 listopada 2014 r. Podniosła, że nie ma wpływu na działanie In Post doręczającego pisma sądowe, który bardzo często nie zostawia awiz do korespondencji i co jest powszechnie znane z prasy a także prowadzone jest przez prokuraturę w Ś. postępowanie wyjaśniające o zaginięcie 5000 przesyłek sądowych. Podkreśliła, że postanowienie odrzucające skargę zostało już nadane przez Sąd za pośrednictwem Poczty Polskiej i dotarło do skarżącej spółki bez żadnych problemów. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje. Wniosek o przywrócenie terminu nie zasługiwał na uwzględnienie. Zgodnie z art. 86 § 1 i § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. w Dz. U. z 2012 r. poz. 270 ze zm. – dalej: p.p.s.a.), jeżeli strona nie dokonała w terminie czynności w postępowaniu sądowym bez swojej winy, sąd na jej wniosek postanowi przywrócenie terminu. Postanowienie o przywróceniu terminu albo odmowie jego przywrócenia może być wydane na posiedzeniu niejawnym. Stosownie zaś do art. 87 § 2 p.p.s.a. w piśmie z wnioskiem o przywrócenie terminu należy uprawdopodobnić okoliczności wskazujące na brak winy w uchybieniu terminu. Wyjaśnienia wymaga, że brak winy, o jakim mowa w przytoczonych regulacjach prawnych, stanowi konieczną, a jednocześnie podstawową przesłankę przywrócenia terminu. Aby uprawdopodobnić okoliczności uzasadniające wniosek o przywrócenie terminu, strona powinna uwiarygodnić swoją staranność, jak również fakt że przeszkoda, która spowodowała niedotrzymanie terminu, była od niej niezależna. W niniejszej sprawie, we wniosku o przywrócenie terminu skarżąca spółka zakwestionowała prawidłowość doręczenia przesyłki zawierającej wezwanie do uzupełnienia braku formalnego skargi. Zdaniem skarżącej spółki, niewykonanie wezwania wynikało z niepozostawienia awiza przez listonosza In Post, skutkiem czego nie wiedziała o tej przesyłce. Oceniając motywy rozpatrywanego wniosku Sąd stwierdza, że nie mają one potwierdzenia w aktach sprawy. Przede wszystkim podkreślić należy, że Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu przy doręczaniu przesyłek sądowych korzysta z usług operatora pocztowego jakim jest Poczta Polska, a nie - In Post. Zatem zarzuty skarżącej spółki stawiane wobec In Post co do niepozostawiania awiz, nie mogą mieć przełożenia na realia rozpoznawanej sprawy i stanowić okoliczności uprawdopodabniających brak winy skarżącej spółki w uchybieniu terminowi do uzupełnienia braku formalnego skargi wskazanego w wezwaniu doręczonym skarżącej spółce przez Pocztę Polską w trybie prawnej fikcji doręczenia (art. 73 § 4 p.p.s.a.). W odniesieniu do tej przesyłki zostały bowiem spełnione przesłanki określone w art. 73 § 1 – 3 p.p.s.a., tj. była ona dwukrotnie awizowania w dniach 29 września 2014 r. i 7 października 2014 r., zaś zawiadomienie o możliwości odbioru przesyłki z placówki pocztowej zostało umieszczone na drzwiach adresata. Z kolei, jej zwrot – jako niepodjętej w terminie – nastąpił w dniu 14 października 2014 r. Tym samym, skuteczne doręczenie rzeczonej przesyłki nastąpiło w dniu 13 października 2014 r., czyli w czternastym dniu liczonym od daty pierwszego awizowania. W konsekwencji uznać należało, mając na uwadze przedstawione okoliczności faktyczne sprawy, że próba kwestionowania – w ramach wniosku o przywrócenie uchybionego terminu - skuteczności doręczenia przesyłki zawierającej wezwanie do uzupełnienia braku formalnego skargi, którego skarżąca spółka nie wykonała w terminie, nie mogła odnieść oczekiwanego przez skarżąca spółkę skutku, gdyż wskazana przez nią argumentacja nie miała potwierdzenia w aktach sprawy. W tym stanie rzeczy, Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu na podstawie art. 86 § 1 p.p.s.a. orzekł jak w sentencji postanowienia.