I SA/Wr 2130/14

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Barbara Ciołek po rozpoznaniu w dniu 3 listopada 2014 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi A sp. z o.o. sp. komandytowo-akcyjnej z siedzibą w W.D. na interpretację indywidualną Dyrektora Izby Skarbowej w P. działającego z upoważnienia Ministra Finansów z dnia [...] nr [...] w przedmiocie podatku dochodowego od osób prawnych postanawia: I. odrzucić skargę; II. zwrócić z urzędu stronie skarżącej kwotę 200 (słownie: dwieście) złotych uiszczoną tytułem wpisu sądowego od skargi. Skarżąca spółka wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu skargę na wymienioną w sentencji niniejszego postanowienia interpretację indywidualną. W ślad za skargą uiszczono wpis sądowy w kwocie 200 zł. Na podstawie zarządzenia Przewodniczącego Wydziału z dnia 17 września 2014 r. skarżąca spółka została wezwana pismem z dnia 23 września 2014 r. do usunięcia braku formalnego skargi poprzez złożenie dokumentu (odpisu z KRS) wykazującego umocowanie do wniesienia skargi i określającego sposób reprezentacji skarżącej spółki - w terminie 7 dni od daty doręczenia wezwania, pod rygorem odrzucenia skargi. Przesyłkę zawierającą powyższe wezwanie, skierowaną pod adres podany w skardze, doręczono skarżącej spółce w dniu 13 października 2014 r. w trybie prawnej fikcji doręczenia. Z akt sprawy wynika, że wezwanie nie zostało wykonane. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje. Skarga podlegała odrzuceniu. W myśl art. 29 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jednolity: Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.; dalej: p.p.s.a.), przedstawiciel ustawowy lub organ albo osoby uprawnione do działania w imieniu osób prawnych oraz jednostek organizacyjnych mających zdolność sądową, mają obowiązek wykazać swoje umocowanie dokumentem przy pierwszej czynności w postępowaniu. Stosownie zaś do art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a., sąd odrzuca skargę, gdy nie uzupełniono w wyznaczonym terminie braków formalnych skargi. Brakiem formalnym skargi, którego nieusunięcie w trybie art. 49 § 1 p.p.s.a. powoduje odrzucenie skargi na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a., jest m.in. niezłożenie dokumentu określającego umocowanie do działania za stronę skarżącą (odpisu KRS – art. 29 w zw. z art. 28 § 1 p.p.s.a.). Stosownie do art. 28 § 1 p.p.s.a., osoby prawne oraz jednostki organizacyjne mające zdolność sądową dokonują czynności w postępowaniu przez organy albo osoby uprawnione do działania w ich imieniu. Podmioty, o których mowa powyżej, mają - wedle dyspozycji art. 29 p.p.s.a. - obowiązek wykazania swojego umocowania do wniesienia skargi lub do udzielenia pełnomocnictwa do jej wniesienia, dokumentem, przy pierwszej czynności w postępowaniu. Jak wynika z akt sprawy, skarga złożona została przez podmiot będący osobą prawną, która nie dołączyła do skargi dokumentu wykazującego umocowanie do jej wniesienia przez osobę pod nią podpisaną. Jako, że dostrzeżony brak formalny skargi podlegał usunięciu w trybie art. 49 § 1 p.p.s.a. skierowano do skarżącej stosowne wezwanie, w którym zakreślono termin do jego wykonania wynoszący 7 dni od daty doręczenia wezwania. Dokonując oceny skuteczności doręczenia skarżącej spółki przesyłki zawierającej rzeczone wezwanie do uzupełnienia braku formalnego skargi, wskazać należy na treść art. 73 p.p.s.a., który stanowi, że w razie niemożności doręczenia pisma w sposób przewidziany w artykułach poprzedzających (tzn. w sposób właściwy lub zastępczy), pismo składa się na okres czternastu dni w placówce pocztowej w rozumieniu ustawy – Prawo pocztowe lub w urzędzie gminy, dokonując jednocześnie zawiadomienia (awizo), o którym jest mowa w § 2 art. 73 p.p.s.a. Awizo umieszcza w skrzynce na korespondencję, a gdy to nie jest możliwe, na drzwiach mieszkania adresata lub w miejscu wskazanym jako adres do doręczeń, na drzwiach biura lub innego pomieszczenia. Stosownie zaś do art. 73 § 3 p.p.s.a. w przypadku niepodjęcia pisma w siedmiodniowym terminie pozostawia się powtórne zawiadomienie o możliwości odbioru pisma w terminie nie dłuższym, niż czternaście dni od dnia pierwszego zawiadomienia. Jeżeli w wyznaczonym terminie strona nie podejmie przesyłki przyjmuje się na podstawie art. 73 § 4 p.p.s.a., że pismo zostało jej doręczone z upływem ostatniego – czternastego dnia. W orzecznictwie sądów administracyjnych przyjmuje się, że fikcja prawna doręczenia przewidziana w art. 73 p.p.s.a. jest skuteczna w tym znaczeniu, że pociąga za sobą wszelkie skutki doręczenia, które to doręczenie jest oparte na domniemaniu, iż zawiadomienie o złożeniu pisma w urzędzie pocztowym dotarło do rąk adresata. Oznacza to, że skuteczność doręczenia dokonanego w tym trybie zależy w szczególności od prawidłowego zawiadomienia adresata o pozostawieniu pisma, które może być odebrane. Domniemanie doręczenia pisma nie nastąpi zatem w razie niespełnienia warunków określonych w art. 73 § 2 i § 3 p.p.s.a. i nie wywoła skutków prawnych dla strony dokonującej czynności procesowej (por. np. postanowienie NSA z dnia 8 kwietnia 2014 r. II GSK 589/14, LEX nr 1447223) W ocenie Sądu, w niniejszej sprawie warunki określone w art. 73 § 2 i § 3 p.p.s.a. zostały spełnione. Z akt sprawy wynika bowiem, że przedmiotowa przesyłka została dwukrotnie awizowane w dniach 29 września 2014 r. i 7 października 2014 r. (dowód: k. 23 akt sądowych), a "awizo" - co potwierdzają adnotacje poczynione przez listonosza – zostały umieszczone w drzwiach adresata. Zatem uznać należy, że z dniem 13 października 2014 r. (czternaście dni liczone od daty pierwszego awizowania przesyłki) doszło do jej skutecznego doręczenia skarżącej spółce. Z tym też momentem rozpoczął swój bieg termin do wykonania ww. wezwania, który upłynął w dniu 20 października 2014 r. Ponieważ skarżąca w wyznaczonym terminie nie wykonała czynności, o którą została wezwana, skargę należało odrzucić na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a., o czym Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu orzekł jak w pkt. I sentencji postanowienia. O zwrocie z urzędu uiszczonego wpisu sądowego od skargi orzeczono zgodnie z art. 232 § 1 pkt 1 p.p.s.a.