I SA/Wr 2132/03

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Halina Berta Sędziowie NSA Andrzej Szczerbiński NSA Józef Kremis (sprawozdawca) Protokolant Michał Kazek po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 1 marca 2005 r. sprawy ze skargi T. S. na decyzje Izby Skarbowej we W. Ośrodek Zamiejscowy w W. z dnia [...] Nr [...] w przedmiocie rozłożenia na raty zaległości w zryczałtowanym podatku dochodowym od przychodów osób fizycznych za 2002 r. postanawia: I. umorzyć postępowanie; II. zwrócić skarżącemu 5 (pięć) zł uiszczonej opłaty sądowej. Przedmiotem skargi wniesionej do Naczelnego Sądu Administracyjnego przez T. S. stała się decyzja Izby Skarbowej we W. Ośrodek Zamiejscowy w W. z dnia [...] (nr [...]), utrzymująca w mocy decyzję Urzędu Skarbowego w Ś. z dnia [...] (nr [...]), którą odmówiono skarżącemu rozłożenia na raty zapłaty zaległości w zryczałtowanym podatku dochodowym od przychodów osób fizycznych za 2002 r. W piśmie z dnia [...], skierowanym do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we W., skarżący oświadczył, że cofa skargę przeciwko Dyrektorowi Izby Skarbowej we W. Ośrodek Zamiejscowy w W. "z powodu zapłacenia podatku za 2002 r." Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Stosownie do dyspozycji art. 97 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Przepisy wprowadzające ustawę - Prawo o ustroju sądów administracyjnych i ustawę - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1271 z późn. zm.), sprawy, w których skargi zostały wniesione do Naczelnego Sądu Administracyjnego przed dniem 1 stycznia 2004 r. i postępowanie nie zostało zakończone, podlegają rozpoznaniu przez właściwe wojewódzkie sądy administracyjne na podstawie przepisów ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. W sprawach tych stosuje się jedynie dotychczasowe przepisy o wpisie i innych kosztach sądowych (art. 97 § 2). Według art. 60 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2002 r. Nr 153, poz. 1270 z późn. zm.), skarżący może cofnąć skargę. Cofnięcie skargi wiąże sąd. Jednakże sąd uzna cofnięcie skargi za niedopuszczalne, jeżeli zmierza ono do obejścia prawa lub spowodowałoby utrzymanie w mocy aktu lub czynności dotkniętych wadą nieważności. Ponieważ w rozpoznawanej sprawie skarżący cofnął skargę, uzasadniając tę czynność proceduralną zapłatą zaległości podatkowej, co do której wnioskował o rozłożenie na raty, sąd zaś nie dopatrzył się w tej czynności procesowej przesłanek do uznania jej za niedopuszczalną w rozumieniu art. 60 zdanie drugie ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, przeto - stosownie do dyspozycji art. 161 § 1 pkt 1 tej ustawy -należało orzec jak w punkcie I postanowienia. Podstawę prawną orzeczenia o zwrocie połowy uiszczonego przez stronę skarżącą wpisu stanowi art. 232 § 1 pkt 2 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administra- cyjnymi, gdyż cofnięcie skargi nastąpiło przed rozpoczęciem posiedzenia, na które skie- rowano sprawę.