I SA/Wr 2145/13

Referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu – Barbara Koźlik po rozpoznaniu w dniu 22 czerwca 2015 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku M. W. o przyznanie kosztów nieopłaconej pomocy prawnej w sprawie ze skargi T. K. na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w W. z dnia [...]. nr [...] w przedmiocie odmowy stwierdzenia nieważności decyzji ustalającej podatek od nieruchomości za 2007 r. postanawia: przyznać pełnomocnikowi M.W. wynagrodzenie tytułem kosztów nieopłaconej pomocy prawnej, udzielonej na zasadzie prawa pomocy przed sądem pierwszej instancji, w kwocie 442,80 (słownie: czterysta czterdzieści dwa 80/100) złotych, w tym 23%VAT. Postanowieniem z dnia 21 stycznia 2014 r. skarżącemu przyznane zostało prawo pomocy w zakresie całkowitym, obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie radcy prawnego. Na tej podstawie, po wystąpieniu do Okręgowej Izby Radców Prawnych we W., na jego pełnomocnika została wyznaczona M. W., która zastępowała skarżącego przed tutejszym sądem. W piśmie z dnia 18 czerwca 2014 r. pełnomocnik wniosła o zasądzenie kosztów pomocy prawnej udzielonej z urzędu oświadczając, że pomoc ta nie została opłacona. Powyższy wniosek powtórzyła na rozprawie w dniu 14 kwietnia 2015 r. Po wyroku oddalającym skargę pełnomocnik wniosła o sporządzenie i doręczenie wyroku z jego uzasadnieniem. Mając na uwadze powyższe powołać należy przepis art. 250 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.), zgodnie z którym wyznaczony profesjonalny pełnomocnik otrzymuje wynagrodzenie odpowiednio według zasad określonych w przepisach o opłatach za czynności adwokatów, radców prawnych, doradców podatkowych albo rzeczników patentowych w zakresie ponoszenia kosztów nieopłaconej pomocy prawnej oraz zwrotu niezbędnych i udokumentowanych wydatków. Stosownie do treści § 14 ust. 2 pkt 1 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności radców prawnych oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej przez radcę prawnego ustanowionego z urzędu (Dz. U. Nr 163, poz. 1349 ze zm.), stawki minimalne wynoszą w postępowaniu przed sądami administracyjnymi w pierwszej instancji: a) w sprawie, której przedmiotem zaskarżenia jest należność pieniężna - stawkę obliczoną na podstawie § 6, b) za sporządzenie skargi i udział w rozprawie w sprawie skargi na decyzję lub postanowienie Urzędu Patentowego - 600 zł, c) w innej sprawie - 240 zł. W niniejszej sprawie, z uwagi na przedmiot sprawy, stawkę minimalną określa § 14 ut. 2 pkt 1 lit. c/ i wynosi ona 240 zł. Zgodnie z § 15 rozporządzenia, koszty nieopłaconej pomocy prawnej ponoszone przez Skarb Państwa obejmują, poza niezbędnymi, udokumentowanymi wydatkami radcy prawnego, opłatę w wysokości nie wyższej niż 150% stawek minimalnych. W ocenie referendarza sądowego, nakład pracy pełnomocnik z urzędu wyznaczonej w niniejszej sprawie uzasadniał podwyższenie stawki minimalnej do maksymalnej wysokości. W związku z powyższym przyznać należało wynagrodzenie za udział przed sądem w pierwszej instancji w stawce minimalnej podwyższonej do 150%, co daje kwotę 360 zł. Kwota ta podlega podwyższeniu o wartość podatku od towarów i usług według stawki 23%, to jest 82,80 zł, na podstawie § 2 ust. 3 powoływanego rozporządzenia. W tym stanie rzeczy postanowiono jak w sentencji, na podstawie art. 250 i art. 258 § 2 pkt 8 ustawy procesowej.