I SA/Wr 2146/13

Referendarz sądowy w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym we Wrocławiu – Barbara Koźlik po rozpoznaniu w dniu 21 stycznia 2014 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy z wniosku o przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych oraz ustanowienia doradcy podatkowego w sprawie ze skargi T.K. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w W. z dnia [...] nr [...] w przedmiocie odmowy stwierdzenia nieważności decyzji w sprawie podatku od nieruchomości za 2006 r. postanawia: przyznać prawo pomocy w zakresie całkowitym, obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie doradcy podatkowego. Skarżący w treści skargi wniósł o zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie doradcy podatkowego S. Z. Na urzędowym formularzu wniosku uzasadnił, że jest bezrobotny, bez prawa do zasiłku. Od października 2010r. otrzymuje pomoc z Opieki Społecznej. Aktualnie za styczeń otrzymał 271 zł zasiłku, co wystarcza tylko na wyżywienie. Na koszty utrzymania mieszkania uzyskuje pomoc od bliskich i przyjaciół. Z oświadczenia o stanie rodzinnym, majątku i dochodach wynika, że wnioskodawca prowadzi gospodarstwo domowe samodzielnie, zajmuje mieszkanie komunalne bez łazienki i posiada ½ lokalu użytkowego, który został zajęty przez Gminę W. Poza tym nie ma żadnych oszczędności ani przedmiotów o wartości powyżej 3.000 euro. Przedstawione przez wnioskodawcę okoliczności uzasadniają żądanie przedmiotowego wniosku. Zgodnie z art. 245 § 2 i art. 246 § 1 pkt 1 p.p.s.a., prawo pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych oraz ustanowienia doradcy podatkowego, czyli w zakresie całkowitym, może być przyznane osobie fizycznej, gdy wykaże ona, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania. Za uwzględnieniem wniosku przemawia fakt, iż skarżący faktycznie nie ma jakiegokolwiek majątku ani dochodów, z których mógłby się utrzymać, a tym bardziej poczynić z nich oszczędności. Jedyny dochód stanowi zasiłek z MOPS. W tym stanie rzeczy niniejszy wniosek należało uwzględnić i w związku z tym, na podstawie art. 245 § 2 i art. 246 § 1 pkt 1 oraz art. 258 § 1 i § 2 pkt 7 p.p.s.a., postanowiono jak w sentencji.