I SA/Wr 2148/14

Referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu – Barbara Koźlik po rozpoznaniu w dniu 13 maja 2015 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi M. M. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej we W. z dnia [...] sierpnia 2014 r. nr [...] w przedmiocie odmowy umorzenia zaległości w podatku od towarów i usług za III kwartał 2009 r. wraz z odsetkami za zwłokę z urzędu postanawia: sprostować postanowienie referendarza sądowego Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu z dnia 28 kwietnia 2015 r. (sygn. akt I SA/Wr 2148/14) w ten sposób, że w sentencji postanowienia w miejsce słów "M. M." wpisać "S. M.". Zgodnie z art. 156 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.), dalej p.p.s.a., sąd może z urzędu sprostować w wyroku niedokładności, błędy pisarskie albo rachunkowe lub inne oczywiste omyłki. Natomiast w myśl art. 166 p.p.s.a., do postanowień stosuje się odpowiednio przepisy o wyrokach, jeżeli ustawa nie stanowi inaczej. W niniejszej sprawie, w wyniku postanowienia o przyznaniu stronie skarżącej prawa pomocy w zakresie całkowitym, w tym ustanowienia adwokata, na jej pełnomocnika został wyznaczony adw. S. M.. Ww. pełnomocnik sporządził opinię o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej i wniósł o przyznanie wynagrodzenia za pomoc prawną udzieloną z urzędu. W dniu 28 kwietnia 2015 r. referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu wydał postanowienie w przedmiocie powyższego wniosku. W sentencji postanowienia wymienione zostało jednak imię i nazwisko innego pełnomocnika, adw. M. M.. Na marginesie wskazać trzeba, że adw. M. M., był również pełnomocnikiem z urzędu tej samej skarżącej w sprawie o sygn. akt. I SA/Wr 2149/14, a koszty pomocy prawnej udzielonej w tym samym zakresie zostały mu przyznane postanowieniem z dnia 14 kwietnia 2015 r. W tym stanie rzeczy powyższy błąd w oznaczeniu wnioskodawcy o przyznanie kosztów pomocy prawnej należało uznać za oczywistą omyłkę, która – na podstawie powołanej wyżej regulacji – podlegała sprostowaniu. W związku z tym, na podstawie art. 156 § 1 i 166 p.p.s.a. postanowiono jak w sentencji.