I SA/Wr 215/15

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Jadwiga Danuta Mróz po rozpoznaniu w dniu 16 listopada 2015 r. na posiedzeniu niejawnym skargi kasacyjnej strony skarżącej w sprawie ze skargi E. F. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w W. z dnia [...] nr [...] w przedmiocie umorzenia łącznego zobowiązania pieniężnego za lata 2010-2014 postanawia: odrzucić skargę kasacyjną. W dniu 21 września 2015 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu odrzucił skargę skarżącej z uwagi na nieuiszczenie przez nią wymaganego wpisu sądowego. Postanowienie w tym przedmiocie zostało doręczone skarżącej w dniu 9 października 2015 r. Pismem z dnia 9 listopada 2015 r. skarżąca wniosła osobiście skargę kasacyjną na postanowienie o odrzuceniu skargi. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje. Działając w ramach uprawnień z art. 178 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz. U. z 2012 r. poz. 270 ze zm., dalej: p.p.s.a.), Sąd uznał, że skarga kasacyjna podlega odrzuceniu z uwagi na jej niedopuszczalność. Zgodnie z brzmieniem art. 175 § 1 i § 3 p.p.s.a., skarga kasacyjna do Naczelnego Sądu Administracyjnego powinna być sporządzona przez adwokata lub radcę prawnego, a w sprawach obowiązków podatkowych i w sprawach własności przemysłowej może być sporządzona także przez odpowiednio doradcę podatkowego i rzecznika patentowego. Z obowiązku tego zwolnione są jedynie osoby enumeratywnie wyliczone w § 2 cyt. przepisu, tj. sędzia, prokurator, notariusz albo profesor lub doktor habilitowany nauk prawnych, będący stroną, jej przedstawicielem lub pełnomocnikiem. Przepisu art. 175 § 1 p.p.s.a. nie stosuje się również, gdy skargę kasacyjną wnosi prokurator lub Rzecznik Praw Obywatelskich. Sporządzenie natomiast skargi kasacyjnej z naruszeniem art. 175 § 1–3 p.p.s.a. jest brakiem kasacji, który nie podlega uzupełnieniu w trybie art. 49 p.p.s.a. i powoduje konieczność jej odrzucenia na podstawie art. 178 p.p.s.a. jako niedopuszczalnej (por. przykładowo postanowienie NSA z dnia 28 stycznia 2004 r., FSK 3/04, CBOSA – orzeczenia.nsa.gov.pl). Jak wynika z akt sprawy, skarżąca została prawidłowo pouczona o prawie, terminie i sposobie wniesienia skargi kasacyjnej, w szczególności zaś o konieczności sporządzenia jej przez profesjonalnego pełnomocnika. Pomimo takiego pouczenia, skarga kasacyjna została sporządzona i wniesiona osobiście przez skarżącą. Jednocześnie trzeba zauważyć, że strona nie wykazała, iż należy do podmiotów uprawnionych do wniesienia skargi kasacyjnej, w rozumieniu art. 175 § 1–3 p.p.s.a. Okoliczność ta skutkowała uznaniem takiej skargi kasacyjnej za niedopuszczalną, co z kolei obligowało Sąd do jej odrzucenia, o czym – na podstawie art. 178 w zw. z art. 175 p.p.s.a. – orzeczono w sentencji postanowienia.