I SA/Wr 2154/14

Referendarz sądowy w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym we Wrocławiu – Barbara Koźlik po rozpoznaniu w dniu 9 listopada 2015 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku dor. pod. R. J. o przyznanie kosztów nieopłaconej pomocy prawnej w sprawie ze skargi M. H. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej we W. z dnia [...] lipca 2011 r. nr [...] w przedmiocie podatku dochodowego od osób fizycznych postanawia: przyznać pełnomocnikowi dor. pod. R. J. wynagrodzenie tytułem kosztów nieopłaconej pomocy prawnej, udzielonej na zasadzie prawa pomocy przed sądem administracyjnym drugiej instancji, w kwocie [...] (słownie: [...]) złotych, w tym 23% VAT. Postanowieniem z dnia 19 grudnia 2011 r., przyznano skarżącej, M. H., prawo pomocy w zakresie całkowitym, obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie doradcy podatkowego. Na tej podstawie, po wystąpieniu do Krajowej Izby Doradców Podatkowych, na jej pełnomocnika został wyznaczony dor. pod. R. J., który zastępował skarżącą przed tutejszym Sądem, a wynagrodzenie w tym zakresie zostało zasądzone w wyroku z dnia 2 grudnia 2014 r. Pełnomocnik następnie sporządził i wniósł skargę kasacyjną, a pismem z dnia 23 lutego 2015 r. wniósł o zasądzenie kosztów nieopłaconej pomocy prawnej i oświadczył, że koszty te nie zostały zapłacone w całości ani w części. Z akt sprawy wynika, że prawidłowo zawiadomiony pełnomocnik nie stawił się na rozprawę przed Naczelnym Sądem Administracyjnym. Mając na uwadze powyższe, należy wskazać, ze zgodnie z art. 250 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.), wyznaczony profesjonalny pełnomocnik otrzymuje wynagrodzenie odpowiednio według zasad określonych w przepisach o opłatach za czynności adwokatów, radców prawnych, doradców podatkowych albo rzeczników patentowych w zakresie ponoszenia kosztów nieopłaconej pomocy prawnej oraz zwrotu niezbędnych i udokumentowanych wydatków. Stosownie do treści § 3 ust. 2 pkt 2 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 31 stycznia 2011 r. w sprawie wynagrodzenia za czynności doradcy podatkowego w postępowaniu przed sądami administracyjnymi oraz szczegółowych zasad ponoszenia kosztów pomocy prawnej udzielonej z urzędu (Dz. U. Nr 31, poz. 153), za sporządzenie i wniesienie skargi kasacyjnej doradcy podatkowemu, który działał w pierwszej instancji, przysługuje wynagrodzenie w wysokości 50% stawki minimalnej, określonej w ust. 1. W niniejszej sprawie stawka minimalna, ustalana według wartości przedmiotu sprawy, wynosiła 2.400 zł. Wobec tego, wnioskującemu pełnomocnikowi z urzędu należało przyznać wynagrodzenie w wysokości 1.200 zł, które podlega podwyższeniu o kwotę 276 zł stanowiącą wartość podatku VAT według stawki 23% (§ 2 ust. 3 powołanego rozporządzenia). Mając na uwadze powyższe, na podstawie art. 250 i art. 258 § 2 pkt 8 powołanej ustawy procesowej, postanowiono jak w sentencji.