I SA/Wr 2159/13

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Katarzyna Radom po rozpoznaniu w dniu 27stycznia 2014 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi A Sp. z o.o. z/s w L. na postanowienie Dyrektora Izby Skarbowej we W. z dnia [...] września 2013 r. nr [...] w przedmiocie zaliczenia wpłaty na poczet podatku od towarów i usług za wrzesień i październik 2011 r. oraz odsetek za zwłokę. postanawia: I. umorzyć postępowanie sądowe; II. zasądzić od Samorządowego Kolegium Odwoławczego we W. na rzecz strony skarżącej kwotę 357 (słownie: trzysta pięćdziesiąt siedem) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania. . Spółka z o.o. A wniosła skargę na wskazane w sentencji postanowienie, którym Dyrektor Izby Skarbowej we W. utrzymał w mocy rozstrzygnięcie Naczelnika D. Urzędu Skarbowego we W. z dnia [...] marca 2013 r., nr [...], którym organ I instancji zaliczył wpłatę spółki z dnia [...] lutego 2013 r. na zaległość z tytułu podatku od towarów i usług za wrzesień i październik 2011 r. oraz na odsetki za zwłokę. W uzasadnieniu skargi strona podniosła, że zgodnie z otrzymaną interpretacją indywidualną, w stanie faktycznym podanym we wniosku o wydanie interpretacji, dokonana przez spółkę sprzedaż nieruchomości była zwolniona z VAT. Następnie, na podstawie wyroku WSA we Wrocławiu (sygn. akt I SA/Wr 1789/11) wydana została nowa interpretacja, zgodnie z którą powyższą sprzedaż należało opodatkować podatkiem od towarów i usług. W związku z tym dokonana wpłata, zdaniem strony skarżącej, winna zostać zaliczona wyłącznie na należność główną, bowiem zaległość podatkowa powstała wyniku wydanej przez Ministra Finansów interpretacji indywidulanej. Z kolei zgodnie z art. 14k § 1 ustawy – Ordynacja podatkowa, zastosowanie się do interpretacji indywidualnej przed jej zmianą lub przed doręczeniem organowi podatkowemu odpisu prawomocnego orzeczenia sądu administracyjnego uchylającego interpretację indywidualną nie może szkodzić wnioskodawcy, jak również w przypadku nieuwzględnienia jej w rozstrzygnięciu sprawy podatkowej. W odpowiedzi na skargę organ podatkowy wskazał, że na mocy art. 54 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm. – dalej: p.p.s.a.) powyższą skargę uwzględnił w całości. W załączeniu przedłożył postanowienie z dnia [...] listopada 2013 r., nr [...], uchylające w całości zaskarżone postanowienie oraz postanowienie organu I instancji i stwierdzające zaliczenie wpłaty z tytułu podatku od towarów i usług za wrzesień i październik 2011 r. na należności główne. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje. Stosownie do treści art. 161 § 1 pkt 3 p.p.s.a. sąd wydaje postanowienie o umorzeniu postępowania, gdy postępowanie z innych przyczyn, niż wymienione w punktach 1 i 2 (cofnięcie skargi i śmierć strony), stało się bezprzedmiotowe. W niniejszej sprawie organ podatkowy, którego postanowienie stało się przedmiotem skargi, skorzystał z uprawnienia przewidzianego przepisem art. 54 § 3 p.p.s.a. Zgodnie z jego treścią, organ, którego działanie lub bezczynność zaskarżono, może w zakresie swojej właściwości uwzględnić skargę w całości do dnia rozpoczęcia rozprawy. W rezultacie zaskarżone postanowienie zostało wyeliminowane z obrotu prawnego, a tym samym postępowanie sądowe, wszczęte w wyniku wniesienia skargi na to rozstrzygnięcie, stało się bezprzedmiotowe. Wobec tego, na powołanego wyżej art. 161 § 1 pkt 3 p.p.s.a., Sąd postanowił jak w punkcie I. sentencji. O kosztach postępowania, obejmujących również zwrot kosztów zastępstwa procesowego, orzeczono na podstawie art. 201 § 1 p.p.s.a. .