I SA/Wr 218/11

Referendarz sądowy w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym we Wrocławiu – Barbara Koźlik po rozpoznaniu w dniu 9 marca 2011 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy z wniosku o przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych oraz ustanowienia adwokata w sprawie ze skargi M. D. na postanowienie Dyrektora Izby Skarbowej we W. z dnia [...] nr [...] w przedmiocie oddalenia jako nieuzasadnionego zarzutu i twierdzenia uchybienia terminu do wniesienia zarzutu przedawnienia postanawia: przyznać prawo pomocy w zakresie całkowitym przez zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie adwokata. Skarżąca wniosła o zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie adwokata wskazując, że nie posiada żadnych źródeł dochodów, a ze wzglądu na wiek i zły stan zdrowia pozbawiona jest perspektyw podjęcia pracy. Z oświadczenia o stanie rodzinnym, majątku i dochodach wynika, że prowadzi gospodarstwo domowe samodzielnie, posiada dom, który wymaga natychmiastowego remontu generalnego oraz nieruchomość rolną, 11,63 ha przeliczeniowych, w ugorze, w bardzo złym stanie agrarnym. Jako posiadane przedmioty o wartości przekraczającej 3.000 euro, strona wymieniła pakowaczkę próżniową o wartości 70.000 zł. Podała, że dochody uzyskuje z prac dorywczych w wysokości 500 zł miesięcznie. Na wezwanie do przedłożenia dodatkowych dokumentów i oświadczeń dotyczących stanu finansowego, majątkowego i rodzinnego, na podstawie art. 255 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), w skrócie p.p.s.a., nadesłane zostały: zeznanie podatkowe skarżącej za 2009 r. i kopia wyciągu z rachunku bankowego z 2007 r. Z zeznania podatkowego wynika, że strona uzyskała przychód z działalności gospodarczej w wysokości 2.680 zł, opodatkowany wg stawki 8,5%. Ponadto strona wyjaśniła, że nie posiada rachunków bankowych, a ostatni, z którego korzystała w 2007 r., ma saldo 36,11 zł. Nie dysponuje żadnymi dokumentami z prac dorywczych, ponieważ mają charakter okresowy. Są to prace domowe, takie jak pranie, sprzątanie, robienie zakupów itp. Skarżąca podała, że jej miesięczne wydatki wynoszą: 90 zł za energię elektryczną, 25 zł za gaz, 20 zł za wodę, 182 zł żywność, 133 zł za lekarstwa i 50 zł na środki higieny – łącznie 500 zł. Zgodnie z art. 245 § 2 i art. 246 § 1 pkt 1 p.p.s.a., prawo pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych oraz ustanowienia adwokata, a więc w zakresie całkowitym, może być przyznane osobie fizycznej, gdy wykaże ona, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania. Powyższe strona wykazała. Zgodnie ze złożonym oświadczeniem, nie posiada żadnego stałego źródła dochodu – utrzymuje się jedynie z prac dorywczych, z których dochód faktycznie nie jest wystarczający na zabezpieczenie podstawowych potrzeb życiowych. Strona natomiast nie ma możliwości podjęcia pracy zarobkowej ze względu na wiek. Wskazać wypada, że rozpoznając wniosek o przyznanie prawa pomocy, należy mieć na uwadze nie tylko sytuację finansową, ale i stan majątkowy wnioskodawcy. Majątek skarżącej obejmuje nieruchomość rolną o powierzchni ponad 11 ha przeliczeniowych oraz pakowaczkę próżniową, której wartość – zgodnie z oświadczeniem – wynosi 70.000 zł. Wynikałoby stąd, że strona ma możliwości pozyskania środków na opłacenie kosztów postępowania. Niemniej rozpoznający wniosek wziął pod uwagę również dane wynikające z akt administracyjnych sprawy, dotyczących postępowania egzekucyjnego w administracji. Z tych natomiast wynika, że posiadana nieruchomość jest obciążona hipoteką przymusową, zabezpieczającą zaległości podatkowe, z kolei pakowaczka w rzeczywistości jest uszkodzona przynajmniej od 2002 r. Egzekucją poza tym jest objęty rachunek bankowy, z którego wyciąg został przez stronę przedłożony oraz czynsz najmu mieszkania w wysokości ponad 1.200 zł. Mając zatem na uwadze powyższe, stwierdzić należało, że strona nie ma jakichkolwiek możliwości pozyskania środków na opłacenie kosztów postępowania. Dlatego też, na podstawie art. 245 § 2, art. 246 § 1 pkt 1 oraz 258 § 1 i § 2 pkt 7 p.p.s.a., postanowiono jak w sentencji.