I SA/Wr 218/24

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Dagmara Dominik – Ogińska po rozpoznaniu w dniu 1 sierpnia 2024 r. na posiedzeniu niejawnym w Wydziale I sprawy ze skargi J. H. na decyzję Dyrektora Izby Administracji Skarbowej we Wrocławiu z dnia 19 grudnia 2023 r., nr 0201-IEW1.4121.10.2023.ZQ w przedmiocie orzeczenia o solidarnej odpowiedzialności podatkowej osoby trzeciej za zaległość podatkową z tytułu pobranego a niewpłaconego podatku dochodowego od osób fizycznych za VII-XII 2018 r., III 2019 r. wraz z odsetkami za zwłokę i kosztami egzekucyjnymi postanawia odrzucić skargę. W dniu 9 lutego 2024 r. (data nadania w placówce pocztowej) strona skarżąca wniosła skargę na oznaczoną w sentencji decyzję, a w dniu 13 lutego 2024 r. wniosek o przywrócenie terminu do jej wniesienia. W odpowiedzi na skargę Dyrektor Izby Administracji Skarbowej we Wrocławiu wniósł o jej odrzucenie z uwagi na uchybienie terminowi do jej wniesienia. Postanowieniem z dnia 3 czerwca 2024 r. Sąd odmówił stronie przywrócenia terminu do wniesienia skargi. Na powyższe postanowienie strona nie wniosła środka zaskarżenia. Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu zważył, co następuje: Skarga podlega odrzuceniu z uwagi na uchybienie terminowi do jej wniesienia. Zgodnie z art. 53 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jednolity Dz. U. z 2024 r., poz. 935, dalej p.p.s.a.) skargę wnosi się w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia stronie rozstrzygnięcia w sprawie. Z kolei w myśl art. 58 § 1 pkt 2 p.p.s.a. sąd odrzuca skargę złożoną po terminie do jej wniesienia. Z akt sprawy wynika, że sporna decyzja została skutecznie doręczona stronie w dniu 9 stycznia 2024 r. Termin do wniesienia skargi, zgodnie z art. 53 p.p.s.a., upływał z dniem 8 lutego 2024 r. Skarga została natomiast wniesiona w dniu 9 lutego 2024 r. (data nadania pisma w urzędzie pocztowym), a więc 1 dzień po upływie terminu do jej wniesienia i jako spóźniona podlegała odrzuceniu. W tym stanie rzeczy należy stwierdzić, że skarga jako - spóźniona – podlega odrzuceniu, na podstawie art. 58 § 1 pkt 2 p.p.s.a, o czym orzeczono jak w sentencji.