I SA/Wr 2193/14

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia NSA Henryka Łysikowska po rozpoznaniu w dniu 26 stycznia 2015 r. na posiedzeniu niejawnym w Wydziale I sprawy ze skargi S. K. na decyzję Dyrektora Izby Celnej we W. z dnia [...] lipca 2014 r. nr [...] w przedmiocie podatku akcyzowego za miesiące od stycznia do grudnia 2010 r. postanawia: odrzucić skargę. Zarządzeniami Przewodniczącego Wydziału I wezwano stronę skarżącą do podania wartości przedmiotu zaskarżenia oraz uiszczenia wpisu od skargi, w terminie 7 dni pod rygorem odrzucenia skargi. Przesyłki zawierające kierowane do strony wezwania doręczono skutecznie 9 października 2014 r. i 6 listopada 2014 r. Pomimo wezwania strona nie uzupełniła braków formalnych skargi. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z art. 230 § 1 i § 2 Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz. U. z 2012 r. poz. 270; dalej "p.p.s.a."), od pism wszczynających postępowanie przed sądem administracyjnym w danej instancji pobiera się wpis stosunkowy lub stały. Pismami tymi są: skarga, skarga kasacyjna, zażalenie oraz skarga o wznowienie postępowania. Natomiast w myśl art. 220 § 1 p.p.s.a. sąd nie podejmie żadnej czynności na skutek pisma, od którego nie zostanie uiszczona należna opłata. W tym przypadku, z zastrzeżeniem § 3 art. 220 p.p.s.a., przewodniczący wzywa wnoszącego pismo, aby pod rygorem pozostawienia pisma bez rozpoznania uiścił opłatę w terminie siedmiu dni od dnia doręczenia wezwania. Rygor pozostawienia pisma bez rozpoznania nie dotyczy jednak skargi, bowiem należy ona do katalogu pism kwalifikowanych. W tej sytuacji skarga, od której pomimo wezwania nie został uiszczony należny wpis, podlega odrzuceniu na podstawie art. 220 § 3 p.p.s.a. Natomiast zgodnie z regulacją art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a. sąd odrzuca skargę, gdy nie uzupełniono w wyznaczonym terminie braków formalnych skargi. W rozpoznawanej sprawie pomimo prawidłowo doręczonych odpisów zarządzeń, strona wymaganej opłaty nie uiściła i nie podała wartości przedmiotu zaskarżenia. Z tych względów, w oparciu o art. 220 § 3 p.p.s.a. oraz art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a., Wojewódzki Sąd Administracyjny orzekł jak w sentencji.