I SA/Wr 227/17
PostanowienieWSA we Wrocławiu2017-06-05
Skład orzekający: Barbara Koźlik
Analiza orzeczenia
Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.
Zagadnienie prawne
Czy skarżący wykazał, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania sądowego bez uszczerbku dla utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny, uzasadniając tym samym przyznanie mu prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych?Ratio decidendi
Wnioskodawca wykazał, że jego sytuacja materialna i zdrowotna uniemożliwia mu poniesienie pełnych kosztów postępowania sądowego. Dochody z renty rodzinnej są przeznaczane na bieżące wydatki, a brak jest oszczędności lub innego majątku, z którego mógłby pokryć koszty. W związku z tym, na podstawie art. 245 § 3 i art. 246 § 1 pkt 2 PPSA, przyznano mu prawo pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych.Stan faktyczny
Skarżący złożył wniosek o przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych w sprawie ze skargi na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w W. dotyczącą podatku od nieruchomości. Skarżący wskazał na zawieszenie działalności gospodarczej z powodu choroby matki i własnej, zarejestrowanie jako bezrobotny, utrzymywanie się z renty rodzinnej matki oraz posiadanie orzeczenia o umiarkowanym stopniu niepełnosprawności. Do wniosku załączono dokumenty potwierdzające jego sytuację materialną i zdrowotną.Rozstrzygnięcie
Przyznano prawo pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych.Pełny tekst orzeczenia
Referendarz sądowy w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym we Wrocławiu – Barbara Koźlik po rozpoznaniu w dniu 5 czerwca 2017 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy z wniosku o przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych w sprawie ze skargi J. P. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w W. z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie odmowy stwierdzenia nieważności decyzji ostatecznej dotyczącej podatku od nieruchomości za 2011 r. postanawia: przyznać prawo pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych.
Skarżący w treści skargi wniósł o zwolnienie go od kosztów sądowych. We wniosku o przyznanie prawa pomocy wskazał, że wraz z matką prowadził działalność gospodarczą (usługi fryzjersko-kosmetyczne), którą byli zmuszeni zawiesić od
[...] czerwca 2013 r. z powodu ciężkiej choroby matki oraz złego stanu zdrowia skarżącego. Działalność została wykreślona z mocy prawa w 2015 r. Od marca 2015 r. skarżący jest zarejestrowany jako bezrobotny, bez prawa do zasiłku.
Aktualnie (po śmierci ojca skarżącego) skarżący pozostaje we wspólnym gospodarstwie domowym wraz z matką i bratem, który także jest bezrobotny. Zajmują mieszkanie o pow. 48 m2 i utrzymują się z renty rodzinnej przyznanej matce, w wysokości 1.759,49 zł, która w całości jest przeznaczona na bieżące wydatki.
Wnioskodawca ma od listopada 2016 r. orzeczenie o niepełnosprawności w stopniu umiarkowanym. Aktualnie ubiega się o przyznanie renty socjalnej.
Oświadczył też, że w dalszym ciągu pozostaje w nieformalnym związku z B.A., z którą pozostawał we wspólnym gospodarstwie domowym do śmierci ojca. Konkubina do tej pory wspiera go finansowo w leczeniu. Wnioskodawca wyjaśnił, że konkubina jest bezrobotna, gdyż zrezygnowała z pracy zawodowej, aby się opiekować ojcem pobierającym świadczenie emerytalne w kwocie 1.744,20 zł.
Do wniosku załączone zostały dokumenty dotyczące zawieszenia działalności gospodarczej skarżącego i jego matki, decyzja o przyznaniu statusu bezrobotnego oraz o utracie tego statusu z dniem 27 listopada 2016 r., odpis aktu zgonu ojca wnioskodawcy, orzeczenie o stopniu niepełnosprawności, zaświadczenie lekarskie oraz inne dokumenty dotyczące stanu zdrowia wnioskodawcy.
Dodatkowo złożone zostały zeznania podatkowe brata za 2016 oraz własne i matki za 2013 r. Przychody brata skarżącego za rok 2016 wyniosły 9.578,63 zł, matki z świadczenia emerytalno-rentowego i działalności gospodarczej w 2013 r. – 29.450,23 zł i samego skarżącego z działalności w 2013 r. – 785,66 zł.
W niniejszej sprawie wpis od skargi wyznaczony został na kwotę 200 zł.
W ocenie referendarza sądowego przedmiotowy wniosek należało uznać za uzasadniony.
Podstawą prawną jego rozpoznania jest regulacja zawarta w art. 245 § 3 i art. 246 § 1 pkt 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2016 r., poz. 718 ze zm. – dalej: p.p.s.a.). Stosownie do treści tych przepisów, prawo pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych w części lub w całości, czyli w zakresie częściowym, przyznaje się osobie fizycznej, gdy wykaże ona, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny.
Powyższe zostało wykazane. Wnioskodawca, jego brat i konkubina są bezrobotni, a podjęcie pracy jest utrudnione z uwagi na stan zdrowia i konieczność zajmowania się rodzicami w podeszłym wieku. Dochody z tytułu świadczeń emerytalno-rentowych rodziców zapewniają natomiast przede wszystkim możliwość pokrycia bieżących wydatków związanych z utrzymaniem i leczeniem.
Wnioskodawca wykazał również, iż nie posiada oszczędności – ostatnie zeznania podatkowe, jakie zostały złożone przez niego i matkę, to jest za 2013 r., wykazują bardzo niskie przychody.
Brak jest także innego majątku, z którego wnioskodawca byłby w stanie pozyskać środki na pokrycie kosztów swego udziału w sprawie.
W związku z powyższym, na podstawie powołanych wyżej przepisów oraz art. 258 § 1 i § 2 pkt 7 p.p.s.a., postanowiono jak w sentencji.
Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 18.07.2026. · Źródło