I SA/Wr 2279/13

PostanowienieWSA we Wrocławiu2014-01-13

Skład orzekający: Sędzia WSA Tomasz Świetlikowski

Analiza orzeczenia

Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.

Zagadnienie prawne
Czy istnieją podstawy do wstrzymania wykonania decyzji w przedmiocie podatku akcyzowego z tytułu wewnątrzwspólnotowego nabycia samochodu osobowego, jeśli skarżąca spółka podnosi, że jej wykonanie spowoduje znaczne szkody majątkowe i trudne do odwrócenia skutki, w tym upadłość wspólników i rozwiązanie spółki?
Ratio decidendi
Sąd odmówił wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji, uznając, że skarżąca spółka nie wykazała w sposób wystarczający przesłanek uzasadniających wstrzymanie, tj. niebezpieczeństwa wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Ogólnikowe twierdzenia o trudnej sytuacji finansowej i grożącej upadłości, niepoparte konkretnymi dowodami, nie są wystarczające do uwzględnienia wniosku o wstrzymanie wykonania decyzji.
Stan faktyczny
Skarżąca spółka złożyła skargę na decyzję Dyrektora Izby Celnej dotyczącą podatku akcyzowego od wewnątrzwspólnotowego nabycia samochodu osobowego. Wraz ze skargą wniosła o wstrzymanie wykonania tej decyzji, argumentując, że jej wykonanie spowoduje znaczne szkody majątkowe, trudne do odwrócenia skutki, a nawet upadłość wspólników i rozwiązanie spółki. Spółka powołała się na trudną sytuację finansową wynikającą z kryzysu rynkowego.
Rozstrzygnięcie
Odmówiono wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji.

Pełny tekst orzeczenia

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Tomasz Świetlikowski po rozpoznaniu w dniu 13 stycznia 2014 r. na posiedzeniu niejawnym w Wydziale I wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji w sprawie ze skargi A spółka cywilna z siedzibą we W. na decyzję Dyrektora Izby Celnej we W. z dnia [...] października 2013 r. nr [...] w przedmiocie podatku akcyzowego z tytułu wewnątrzwspólnotowego nabycia samochodu osobowego postanawia: odmówić wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji. Skarżąca spółka zawarła w treści skargi wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji. Spółka wyjaśniła, że brak wstrzymania wykonania decyzji skutkować będzie wyrządzeniem jej znacznej szkody majątkowej, spowodowanej koniecznością zapłaty kwoty mającej dla niej znaczną wartość w obecnej sytuacji rynkowej i w okolicznościach, gdy postępowanie obarczone jest wadą kwalifikowaną, będącą podstawą do jego wznowienia. Skarżąca dodała, że na dzień złożenia skargi została jej określona wysokość podatku akcyzowego na łączną kwotę ponad [...] zł. Wskazała, że jest w trudnej sytuacji finansowej, wynikającej z kryzysu na rynku. Zapłata tego podatku może zatem spowodować trudne do odwrócenia skutki. Podkreśliła, że wykonanie przedmiotowej decyzji doprowadzi do ogłoszenia upadłości wspólników i rozwiązania spółki. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje. Zgodnie z art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jednolity Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm., dalej: u.p.p.s.a.), po przekazaniu sądowi skargi sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części aktu lub czynności, na które została wniesiona skarga, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, z wyjątkiem przepisów prawa miejscowego, które weszły w życie, chyba że ustawa szczególna wyłącza wstrzymanie ich wykonania. Jak wynika z powyższej regulacji, powodem wstrzymania wykonania aktu może być prawdopodobieństwo wyrządzenia stronie skarżącej niepowetowanej szkody na skutek wykonania aktu, który następnie przez Sąd zostałby wzruszony. Chodzi o takie sytuacje, w których nie będzie możliwe późniejsze wynagrodzenie powstałej szkody przez zwrot spełnionego i wyegzekwowanego świadczenia, ani też nie będzie możliwe przywrócenie rzeczy do stanu pierwotnego. W ramach postępowania w przedmiocie wstrzymania wykonania zaskarżonego aktu Sąd nie jest władny do przeprowadzenia jego merytorycznej oceny. Zaskarżona decyzja bowiem korzysta z domniemania zgodności z prawem aż do momentu jej uchylenia. Instytucja przewidziana w art. 61 § 3 u.p.p.s.a. ma charakter wyjątku od zasady przewidującej, że ostateczna decyzja administracyjna podlega wykonaniu, w związku z tym jej zastosowanie może nastąpić tylko na wniosek strony skarżącej. Co za tym idzie, to na wnioskodawcy ciąży obowiązek wykazania okoliczności uzasadniających żądanie wniosku, a jego uzasadnienie winno odnosić się do konkretnych zdarzeń (okoliczności) świadczących o tym, że w stosunku do wnioskodawcy wstrzymywanie wykonania zaskarżonego aktu lub czynności jest zasadne. Ponadto, wskazane okoliczności winny być w miarę możliwości stosownie udokumentowane. Sąd, rozpoznając wniosek skarżącej spółki, nie dopatrzył się możliwości wystąpienia przesłanek, które uzasadniałyby jego pozytywne rozpoznanie. Strona, motywując przedmiotowy wniosek, odwołuje się do ogólnikowych twierdzeń użytych w regulacji prawnej, a mianowicie, że konieczność zapłaty podatku stwarza dla skarżącej niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody i może spowodować trudne do odwrócenia skutki. Jedynym dodatkowym uzasadnieniem wniosku jest, że egzekucja kwoty zobowiązania może spowodować upadłość wspólników i rozwiązanie spółki. Taka argumentacja - zdaniem Sądu - nie może być jednak oceniona za wystarczającą do uwzględnienia wniosku. Nie została bowiem poparta żadnymi konkretnymi danymi, z których wynikałaby zła kondycja finansowa strony skarżącej. Wobec braku w rozpoznawanym wniosku uzasadnienia w tym zakresie, poza powołaniem się na trudne do odwrócenia skutki wykonania zaskarżonego rozstrzygnięcia, badaniu przez Sąd podlegały akta sprawy, w których również nie sposób jednak dopatrzeć się uprawdopodobnienia wystąpienia przesłanek wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji. Tym samym nie było podstaw do uznania, że wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji zasługuje na uwzględnienie. W tym stanie rzeczy, Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu, na podstawie art. 61 § 3 i 5 u.p.p.s.a., orzekł jak w sentencji.

Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 20.07.2026. · Źródło