I SA/Wr 2280/13

PostanowienieWSA we Wrocławiu2014-01-13

Skład orzekający: Maria Tkacz-Rutkowska

Analiza orzeczenia

Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.

Zagadnienie prawne
Czy wniosek o wstrzymanie wykonania decyzji w sprawie podatku akcyzowego, oparty na ogólnikowych twierdzeniach o grożącej szkodzie majątkowej i trudnych do odwrócenia skutkach, w tym upadłości wspólników i rozwiązania spółki, może zostać uwzględniony, jeśli nie został poparty konkretnymi dowodami potwierdzającymi złą kondycję finansową strony?
Ratio decidendi
Sąd odmówił wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji, uznając, że skarżąca spółka nie wykazała w sposób wystarczający przesłanek uzasadniających wstrzymanie. Ogólnikowe twierdzenia o grożącej szkodzie majątkowej i trudnych do odwrócenia skutkach, w tym potencjalnej upadłości, nie zostały poparte konkretnymi dowodami potwierdzającymi złą kondycję finansową strony, co jest niezbędne do uwzględnienia wniosku na podstawie art. 61 § 3 PPSA.
Stan faktyczny
Skarżąca spółka A złożyła skargę na decyzję Dyrektora Izby Celnej we Wrocławiu dotyczącą podatku akcyzowego od wewnątrzwspólnotowego nabycia samochodu osobowego. W ramach skargi wniosła o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji, argumentując, że jej wykonanie spowoduje znaczną szkodę majątkową, trudne do odwrócenia skutki, a nawet upadłość wspólników i rozwiązanie spółki, ze względu na konieczność zapłaty ponad 300.000 zł podatku w trudnej sytuacji finansowej.
Rozstrzygnięcie
Odmówiono wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji.

Pełny tekst orzeczenia

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Maria Tkacz-Rutkowska po rozpoznaniu w dniu 13 stycznia 2014 r. na posiedzeniu niejawnym w Wydziale I wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji w sprawie ze skargi A spółka cywilna z siedzibą we W. na decyzję Dyrektora Izby Celnej we W. z dnia [...] października 2013 r. nr [...] w przedmiocie podatku akcyzowego z tytułu wewnątrzwspólnotowego nabycia samochodu osobowego postanawia: odmówić wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji. Skarżąca spółka zawarła w treści skargi wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji. Spółka wyjaśniła, że brak wstrzymania wykonania decyzji skutkować będzie wyrządzeniem jej znacznej szkody majątkowej, spowodowanej koniecznością zapłaty kwoty mającej dla niej znaczną wartość w obecnej sytuacji rynkowej i w okolicznościach, gdy postępowanie obarczone jest wadą kwalifikowaną, będącą podstawą do jego wznowienia. Skarżąca dodała, że na dzień złożenia skargi została jej określona wysokość podatku akcyzowego na łączną kwotę ponad 300.000 zł. Wskazała, że jest w trudnej sytuacji finansowej, wynikającej z kryzysu na rynku. Zapłata tego podatku może zatem spowodować trudne do odwrócenia skutki. Podkreśliła, że wykonanie przedmiotowej decyzji doprowadzi do ogłoszenia upadłości wspólników i rozwiązania spółki. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje. Zgodnie z art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jednolity Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm., dalej: u.p.p.s.a.), po przekazaniu sądowi skargi sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części aktu lub czynności, na które została wniesiona skarga, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, z wyjątkiem przepisów prawa miejscowego, które weszły w życie, chyba że ustawa szczególna wyłącza wstrzymanie ich wykonania. Jak wynika z powyższej regulacji, powodem wstrzymania wykonania aktu może być prawdopodobieństwo wyrządzenia stronie skarżącej niepowetowanej szkody na skutek wykonania aktu, który następnie przez Sąd zostałby wzruszony. Chodzi o takie sytuacje, w których nie będzie możliwe późniejsze wynagrodzenie powstałej szkody przez zwrot spełnionego i wyegzekwowanego świadczenia, ani też nie będzie możliwe przywrócenie rzeczy do stanu pierwotnego. W ramach postępowania w przedmiocie wstrzymania wykonania zaskarżonego aktu Sąd nie jest władny do przeprowadzenia jego merytorycznej oceny. Zaskarżona decyzja bowiem korzysta z domniemania zgodności z prawem aż do momentu jej uchylenia. Instytucja przewidziana w art. 61 § 3 u.p.p.s.a. ma charakter wyjątku od zasady przewidującej, że ostateczna decyzja administracyjna podlega wykonaniu, w związku z tym jej zastosowanie może nastąpić tylko na wniosek strony skarżącej. Co za tym idzie, to na wnioskodawcy ciąży obowiązek wykazania okoliczności uzasadniających żądanie wniosku, a jego uzasadnienie winno odnosić się do konkretnych zdarzeń (okoliczności) świadczących o tym, że w stosunku do wnioskodawcy wstrzymywanie wykonania zaskarżonego aktu lub czynności jest zasadne. Ponadto, wskazane okoliczności winny być w miarę możliwości stosownie udokumentowane. Sąd, rozpoznając wniosek skarżącej spółki, nie dopatrzył się możliwości wystąpienia przesłanek, które uzasadniałyby jego pozytywne rozpoznanie. Strona, motywując przedmiotowy wniosek, odwołuje się do ogólnikowych twierdzeń użytych w regulacji prawnej, a mianowicie, że konieczność zapłaty podatku stwarza dla skarżącej niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody i może spowodować trudne do odwrócenia skutki. Jedynym dodatkowym uzasadnieniem wniosku jest, że egzekucja kwoty zobowiązania może spowodować upadłość wspólników i rozwiązanie spółki. Taka argumentacja - zdaniem Sądu - nie może być jednak oceniona za wystarczającą do uwzględnienia wniosku. Nie została bowiem poparta żadnymi konkretnymi danymi, z których wynikałaby zła kondycja finansowa strony skarżącej. Wobec braku w rozpoznawanym wniosku uzasadnienia w tym zakresie, poza powołaniem się na trudne do odwrócenia skutki wykonania zaskarżonego rozstrzygnięcia, badaniu przez Sąd podlegały akta sprawy, w których również nie sposób jednak dopatrzeć się uprawdopodobnienia wystąpienia przesłanek wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji. Tym samym nie było podstaw do uznania, że wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji zasługuje na uwzględnienie. W tym stanie rzeczy, Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu, na podstawie art. 61 § 3 i 5 u.p.p.s.a., orzekł jak w sentencji.

Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 19.07.2026. · Źródło