I SA/Wr 2290/13

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Lidia Błystak po rozpoznaniu w dniu 24 marca 2014 r. na posiedzeniu niejawnym w Wydziale I sprawy ze skargi A spółka z ograniczoną odpowiedzialnością z siedzibą we W. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej we W. z dnia [...] nr [...] w przedmiocie podatku od towarów i usług za lipiec 2008 r. postanawia 1. odrzucić skargę; 2. zwrócić stronie skarżącej z kasy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu kwotę 953 (słownie: dziewięćset pięćdziesiąt trzy 00/100) złotych uiszczoną tytułem wpisu sądowego od skargi. W rozpoznawanej sprawie skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu na oznaczoną wyżej decyzję, której adresatem jest A spółka z ograniczoną odpowiedzialnością z siedzibą we W., podpisał doradca podatkowy V.Ch., który przesłał odpis pełnomocnictwa procesowego do reprezentowania skarżącej spółki przed Sądem, podpisanego przez K.F. W dniu 28 lutego 2014 r. pod nieobecność pełnomocnika skarżącej spółki, jego mężowi doręczono kierowaną na podany w skardze adres do korespondencji przesyłkę sądową, która zawierała wezwanie do uzupełnienia w terminie siedmiu dni od daty otrzymania tego pisma braku formalnego skargi, pod rygorem jej odrzucenia, poprzez złożenie dokumentu określającego umocowanie do reprezentowania strony skarżącej – odpisu z Krajowego Rejestru Sądowego. Z akt sprawy wynika, że strona skarżąca nie zareagowała na to wezwanie. W dniu 5 listopada 2013 r. i 10 stycznia 2014 r. na rachunek bankowy Sądu uiszczono łącznie 953 zł tytułem wpisu sądowego od skargi, Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje. Jak wynika z akt sprawy adresatem zaskarżonej decyzji, jest A spółka z ograniczoną odpowiedzialnością z siedzibą we W. Zgodnie z przepisami ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jednolity w Dz. U. z 2012 r. poz. 270 ze zm.) Sąd wszczyna postępowanie na podstawie skargi wniesionej przez uprawniony podmiot. Stosownie do art. 28 § 1 powołanej ustawy osoby prawne oraz jednostki organizacyjne mające zdolność sądową dokonują czynności w postępowaniu przez organy albo osoby uprawnione do działania w ich imieniu. Podmioty, o których mowa powyżej, mają – wedle dyspozycji art. 29 ustawy procesowej - obowiązek wykazania swojego umocowania do wniesienia skargi lub do udzielenia pełnomocnictwa do jej wniesienia dokumentem przy pierwszej czynności w postępowaniu. W niniejszej sprawie pełnomocnictwo procesowe dla doradcy podatkowego, który sporządził i wniósł skargę podpisała K.F., co do której istnieje wątpliwość, czy jest umocowana do składania oświadczeń woli i wiedzy w imieniu skarżącej spółki. Brak dokumentów wymaganych przez art. 29 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, a mianowicie aktualnego odpisu z Rejestru Przedsiębiorców Krajowego Rejestru Sądowego, wobec którego Sąd nie był w stanie stwierdzić, czy K.F. była upoważniona do ustanowienia dla skarżącej spółki pełnomocnika procesowego w postępowaniu przed Wojewódzkim Sądem Administracyjnym we Wrocławiu, a w konsekwencji czy skarga została wniesiona w imieniu skarżącej spółki przez osobę do tego umocowaną, jako brak formalny skargi, podlegał usunięciu w trybie art. 49 tej ustawy. Z akt sprawy wynika, iż wezwanie do uzupełnienia braku formalnego skargi w terminie siedmiu dni od daty otrzymania tego pisma, pod rygorem jej odrzucenia, poprzez złożenie dokumentu określającego umocowanie do reprezentowania strony skarżącej – odpisu z Krajowego Rejestru Sądowego doręczono na podany w skardze adres do korespondencji w dniu 28 lutego 2014 r. Zgodnie z dyspozycją przepisu art. 83 § 1 i 2 tej ustawy procesowej terminy oblicza się według przepisów prawa cywilnego, to jest regulacji zawartej w art. 110 -115 ustawy z dnia 23 kwietnia 1964 r. – Kodeks cywilny (tekst jednolity w Dz. U. z 2014 poz. 121), przy czym jeżeli ostatni dzień terminu przypada na sobotę lub dzień ustawowo wolny od pracy, za ostatni dzień terminu uważa się następny dzień po dniu lub dniach wolnych od pracy. Po myśli przepisu art. 111 § 1 i 2 Kodeksu cywilnego, termin oznaczony w dniach kończy się z upływem ostatniego dnia, natomiast jeżeli początkiem terminu oznaczonego w dniach jest pewne zdarzenie, nie uwzględnia się przy obliczaniu terminu dnia, w którym to zdarzenie nastąpiło. Zatem termin do uzupełnienia braku formalnego środka zaskarżenia rozpoczynał w sprawie bieg w dniu 1 marca 2014r. i kończył się z upływem dnia 7 marca 2014 r. Z akt sprawy wynika, że brak formalny skargi dotyczący wykazania umocowania K.F. do ustanowienia dla skarżącej spółki pełnomocnika procesowego w postępowaniu przed Wojewódzkim Sądem Administracyjnym we Wrocławiu nie został uzupełniony. Na podstawie art. 58 § 1 pkt 3) oraz § 3 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi Sąd postanowieniem wydanym na posiedzeniu niejawnym odrzuca skargę, gdy nie uzupełniono, w wyznaczonym terminie, jej braków formalnych. Z tych względów Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu orzekł jak w pkt 1. sentencji postanowienia. Orzeczenie zawarte w pkt 2. sentencji znajduje uzasadnienie w treści art. 232 § 1 pkt 1) i § 2 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.