I SA/Wr 232/13

Referendarz sądowy w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym we Wrocławiu – Barbara Koźlik po rozpoznaniu w dniu 9 kwietnia 2013 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy z wniosku o przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych w sprawie ze skargi "A" Sp. z o.o. z/s w L. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej we W. z dnia [...] nr [...] w przedmiocie orzeczenia o odpowiedzialności jako płatnika z tytułu podatku dochodowego od osób fizycznych za listopad 2009 r. postanawia: odmówić przyznania prawa pomocy we wnioskowanym zakresie. Skarżąca Spółka, prowadząca działalność w zakresie robót budowlanych, wniosła o zwolnienie od kosztów sądowych uzasadniając, że w obecnej sytuacji finansowej nie jest w stanie ich ponieść ze względu na brak płynności finansowej kontrahentów, dla których wykonywane były zlecenia. Zgodnie z oświadczeniem o majątku i dochodach, wysokość kapitału zakładowego Spółki wynosi 64.000 zł, wartość środków trwałych 0 zł, a wysokość straty za ostatni rok obrotowy (2011) 101.649,19 zł. Stan konta na rachunku bankowym na koniec miesiąca poprzedzającego złożenie wniosku wynosił 0 zł. Z dokumentów złożonych na wezwanie, skierowane na podstawie art. 255 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm. – dalej: p.p.s.a.) wynikają dane wskazane na urzędowym formularzu, a nadto, że za 2012 r. Spółka uzyskała przychód w kwocie 169.614,45 zł i odnotowała stratę w wysokości 38.573,53 zł. Z kolei za pierwsze dwa miesiące 2013 r. nie uzyskała żadnego przychodu, ponosząc stratę o wartości 5.915,30 zł. Strona oświadczyła, iż ze względu na nieaktywne konto bankowe, bank odmówi wydania wydruków. Jako znane z urzędu wskazać należy, że Spółka obecnie jest stroną skarżącą jednocześnie w jedenastu sprawach o sygn. akt I SA/Wr 222-232/13, w których na obecnym etapie postępowania jest obowiązana do uiszczenia wpisów od skarg w kwocie łącznej 5.500 zł. . Zgodnie z brzmieniem art. 245 § 3 i art. 246 § 2 pkt 2, prawo pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych, czyli w zakresie częściowym, w przypadku osób prawnych może być przyznane, gdy wnioskodawca wykaże, że nie ma dostatecznych środków na poniesienie pełnych kosztów postępowania. Zwrócić należy uwagę, że powyższa regulacja uzależnia przyznanie prawa pomocy osobom prawnym wyłącznie od przesłanki posiadania lub też nieposiadania dostatecznych środków finansowych. Brak jest dodatkowych obwarowań, tak jak ma to miejsce w przypadku osób fizycznych, co do których należy uwzględnić zabezpieczenie środków niezbędnych dla ich koniecznego utrzymania. Co do osób prawnych, niewątpliwie należy też mieć na uwadze konsekwencje poniesienia kosztów sądowych, takie jak utrata płynności finansowej. Taka okoliczność jednak w przypadku wnioskującej Spółki, zdaniem referendarza sądowego, nie zachodzi. Przede wszystkim zwrócić należy uwagę na wątpliwości wynikające ze złożonych oświadczeń i dokumentów. Mianowicie, jak wynika z bilansu za 2011 r., strona nie dysponuje jakimikolwiek środkami trwałymi, nie odnotowała w tym roku jakiegokolwiek przychodu, a jednocześnie ponosiła koszty działalności, skutkiem czego poniosła stratę. W 2012 r. uzyskała przychód w kwocie 169.6134,45 zł i poniosła stratę w wysokości 38.573,53 zł. Z kolei w 2013 r., po zamknięciu poprzedniego roku stratą i nie mając żadnych przychodów w roku bieżącym, miała środki na poniesienie kosztów podatkowych w wysokości prawie 6.000 zł. Z powyższego wywieść należy zatem, że strona jest w stanie pozyskać środki na opłacenie kosztów sądowych nawet w sytuacji, gdy nie uzyskała żadnego przychodu. Przedstawione wyżej okoliczności wskazują też, że brak przychodu nie stoi na przeszkodzie kontynuowaniu działalności gospodarczej. Na uwagę zasługuje też fakt, że Spółka prowadzi działalność w zakresie robót budowlanych, więc sytuacja braku przychodu w sezonie zimowym jest w tego rodzaju aktywności gospodarczej normalna i ma charakter jedynie przejściowy. Dodać końcowo wypada, iż ocena możliwości płatniczych wnioskującej Spółki dokonana została z uwzględnieniem konieczności ponoszenia kosztów sądowych jednocześnie w jedenastu sprawach. Mając zatem na uwadze powyższe, na podstawie art. 245 § 3, art. 246 § 2 pkt 2 oraz art. 258 § 1 i 2 pkt 7 p.p.s.a., postanowiono jak w sentencji.