I SA/Wr 233/07

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w następującym składzie: Przewodniczący: Sędzia WSA Ireneusz Dukiel po rozpoznaniu w dniu 19 lutego 2007 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi M. W. na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w W. z dnia [...] [...] w przedmiocie stwierdzenia nieważności postanowienia SKO z dnia [...] uznającego skargę M. W. na czynność egzekucyjną Prezydenta Miasta W. odrzucić skargę. W skardze z dnia [...] (uzupełnionej następnie pismem z dnia [...]) adresowanej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu skarżący M. W.domagał się weryfikacji postanowienia Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] nr [...] stwierdzającego nieważność korzystnego dla skarżącego postanowienia SKO z dnia [...] Nr [...] uznającego jego skargę na czynność egzekucyjną Prezydenta Miasta W. Zaskarżonemu rozstrzygnięciu zarzucił naruszenie prawa procesowego. W odpowiedzi na skargę organ poinformował, iż powyższe postanowienia zostały wydane w związku z prowadzonym wobec M. W. postępowaniem egzekucyjnym. Prezydent Miasta W., w oparciu o tytuł wykonawczy nr [...], zawiadomieniem z dnia [...] dokonał zajęcia przysługującego skarżącemu świadczenie rentowego. Pismem z dnia [...] M. W. złożył skargę powyższą czynność egzekucyjną. W wyniku rozpatrzenia skargi, Samorządowe Kolegium Odwoławcze w W. postanowieniem z dnia [...] orzekło, że z uwagi na treść postanowienia Sądu Rejonowego w W. Wydział I Cywilny z dnia [...], sygn. akt [...], skarga jest zasadna. Organ odwoławczy uznał, że skoro Sąd Rejonowy w W. - na wniosek Gminy W., tj. organu prowadzącego egzekucję na podstawie tytułu wykonawczego nr [...] z dnia [...] oraz w związku z postępowaniem egzekucyjnym prowadzonym przez Komornika Rewiru V-ego przeciwko M. W. - postanowił powierzyć dalsze prowadzenie egzekucji administracyjnej prowadzonej dotychczas przez Gminę W. i Komornika Rewiru V-go, Komornikowi Rewiru V-go przy Sądzie Rejonowym w W., to zaskarżona czynność egzekucyjna podjęta została bezzasadnie. Jednakże w wyniku ponownego przeanalizowania stanu faktycznego wynikającego z akt przedmiotowej sprawy tut. Kolegium Odwoławcze uznało, że postanowienie z dnia [...] nr [...] zostało wydane z rażącym naruszeniem prawa i w związku z tym postanowieniem z dnia [...] Nr [...] wszczęło z urzędu postępowanie w sprawie stwierdzenia nieważności w/w postanowienia, a następnie postanowieniem z dnia [...] Nr [...] Samorządowe Kolegium Odwoławcze stwierdziło jego nieważność. W treści uzasadnienia zawarto pouczenie o przysługującym podatnikowi prawie do złożenia wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy. Wniosek taki został złożony w dniu [...] i jest on obecnie przedmiotem postępowania odwoławczego. W związku z powyższym Kolegium wniosło o odrzucenie skargi. Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu zważył, co następuje: Skarga jako niedopuszczalna podlegała odrzuceniu. Zgodnie z art. 3 § 2 pkt 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2000r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje m. in. orzekanie w sprawach skarg na postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie. W świetle przepisów cytowanej ustawy oraz ustawy z dnia 17 czerwca 1966r. o postępowaniu egzekucyjnym w administracji (t.j. Dz. U. z 2005r., Nr 229, poz. 1954 ze zm.), cyt. dalej jako u.p.e.a., skargę wnosi się w terminie 30 dni od dnia doręczenia skarżącemu ostatecznego postanowienia organu egzekucyjnego drugiej instancji. Natomiast z przepisu art. 52 § 1 u.p.s.a. jednoznacznie wynika, że skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego można wnieść po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jeżeli służyły one skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie. W niniejszej sprawie skarżący odwołał się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu od postanowienia organu I instancji, tj. mimo pouczenia, znajdującego się w zaskarżonej decyzji, nie wyczerpał służących mu środków zaskarżenia. Oceniając zatem żądanie skarżącego, Sąd uznał, iż w myśl przepisów obu wcześniej powołanych ustaw procesowych, skarga do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego jest przedwczesna. Mając powyższe na uwadze, na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 i § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2000r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu orzekł jak w sentencji.