I SA/Wr 2391/13

Referendarz sądowy w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym we Wrocławiu – Barbara Koźlik po rozpoznaniu w dniu 22 czerwca 2015 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy z wniosku o przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych w sprawie ze skargi Syndyka masy upadłości "A" Sp. z o.o. w upadłości likwidacyjnej z/s w N. na decyzję Dyrektora Izby Celnej we W. z dnia [...] nr [...] w przedmiocie odmowy stwierdzenia nadpłaty w podatku od gier za wrzesień 2010 r. postanawia: odmówić przyznania prawa pomocy we wnioskowanym zakresie. Spółka, będąca obecnie w upadłości likwidacyjnej, po wezwaniu do uiszczenia wpisu od skargi kasacyjnej skutecznie złożyła wniosek o zwolnienie od kosztów sądowych. Uzasadniała, że sytuacja prawna po wejściu z dniem 1 stycznia 2010 r. ustawy o grach hazardowych zmieniła całkowicie warunki prowadzenia tej działalności. Obecnie obowiązujące przepisy nie pozwalają na uzyskanie nowych zezwoleń na działalność w zakresie automatów o niskich wygranych, obecnie można ją kontynuować w oparciu o zezwolenia uzyskane przed 1 stycznia 2010 r. Jeśli zaś nie nastąpi zmiana przepisów, działalność Spółki zakończy się najpóźniej w 2015 r. Strona wskazała, że powyższa zmiana przepisów doprowadziła przedsiębiorstwo do zapaści finansowej z powodu poniesienia znacznych nakładów na rozwój działalności i krótkiego trybu wprowadzenia nowelizacji w życie. Natomiast brak w ustawie zapisu o działalności na automatach o niskich wygranych spowodował, że posiadane przez Spółkę automaty, które nabyła w znacznej ilości, stały się bezwartościowe. W rezultacie też jej przychody znacząco zmalały w stosunku do lat 2009 i 2010, a drastyczna podwyżka podatku od gier spowodowała, że środki wpływające do Spółki przeznaczone są na regulowanie danin publicznoprawnych. Strona eksploatuje obecnie 200 automatów, to jest 7% automatów funkcjonujących do 31 grudnia 2009 r. W konsekwencji brak jest środków na bieżącą działalność. Łączna kwota miesięcznych wydatków przekracza znacznie wartość środków na rachunku bankowym. Natomiast środki trwałe to głównie ww. automaty do gier o niskich wygranych, których nie da się zbyć w Polsce ani za granicą. Zgodnie z oświadczeniem o majątku i dochodach, wysokość kapitału zakładowego lub środków finansowych spółki wynosi 2.500.000 zł, wartość środków trwałych – 4.657.599,66 zł, a wysokość straty za ostatni rok obrotowy – 888.485,30 zł. Stan kont na dwóch rachunkach bankowych na koniec miesiąca poprzedzającego złożenie wniosku wynosił 0 zł. Oba rachunki są zajęte w postępowaniu zabezpieczającym do wysokości 6.626.868,86 zł. Na podstawie art. 255 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm. – dalej: p.p.s.a.), syndyk masy upadłości, który z dniem 14 listopada 2014 r. stał się następcą prawnym strony skarżącej, został wezwany do przedłożenia dodatkowych dokumentów dotyczących aktualnej sytuacji finansowej spółki w upadłości likwidacyjnej. Do dnia wydania niniejszego postanowienia na wezwanie nie udzielono odpowiedzi. Wobec powyższego wskazać trzeba, iż podstawą prawną rozpoznania przedmiotowego wniosku są przepisy art. 245 § 3 i art. 246 § 2 pkt 2 p.p.s.a. Zgodnie z ich treścią, prawo pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych, czyli w zakresie częściowym, w przypadku osób prawnych może być przyznane, gdy wnioskodawca wykaże, że nie ma dostatecznych środków na poniesienie pełnych kosztów postępowania. Jak wynika z brzmienia powyższej regulacji, to wnioskodawca winien wykazać przesłanki, które miałyby uzasadniać jego żądanie. Rola Sądu/ referendarza sądowego ogranicza się wyłącznie do wezwania o przedłożenie dodatkowych informacji i dokumentów w sytuacji, gdy oświadczenia złożone na urzędowym formularzu wniosku są niewystarczające dla oceny możliwości płatniczych wnioskodawcy lub budzą wątpliwości. Wyjaśnienie aktualnej zdolności ponoszenia kosztów sądowych przez spółkę jest szczególnie istotne w niniejszej sprawie, w której nie jest to pierwszy wniosek o przyznanie prawa pomocy. W poprzednim wniosku bowiem strona złożyła na urzędowym formularzu niemal identyczne oświadczenia o stanie finansowym i majątkowym. Przy czym po zbadaniu dodatkowych dokumentów Sąd odmówił przyznania prawa pomocy, a Naczelny Sąd Administracyjny oddalił zażalenie na postanowienie w tym przedmiocie. Wobec nieprzedłożenia dokumentów finansowych, które odzwierciedlałyby obecną kondycję finansową nie było podstaw do uznania, że możliwości płatnicze spółki uległy zmianie. Argumentem nie może być wyłącznie pozostawanie w upadłości likwidacyjnej. Przepis powołanego wyżej art. 246 § 2 pkt 2 p.p.s.a. wskazuje bowiem jako przesłankę przyznania prawa pomocy w zakresie częściowym brak dostatecznych środków na poniesienie pełnych kosztów postępowania. Upadłość likwidacyjna nie jest zaś równoznaczna z tą przesłanką. W związku z tym, na podstawie art. 245 § 3, art. 246 § 2 pkt 2 oraz art. 258 § 1 i 2 pkt 7 p.p.s.a., postanowiono jak w sentencji.