I SA/Wr 2442/14

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Zbigniew Łoboda po rozpoznaniu w dniu 20 kwietnia 2015 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi M. P. na decyzję Dyrektora Izby Celnej we W. z dnia [...] października 2014 r. nr [...] w przedmiocie podatku akcyzowego za grudzień 2010 r. postanawia: odrzucić skargę. M. P. wniosła skargę na opisaną w sentencji postanowienia decyzję Dyrektora Izby Celnej we W. Zarządzeniem z dnia 10.12.2014 r. Przewodniczący Wydziału I wezwał skarżącą do usunięcia braków formalnych skargi, tj. jej podpisania bądź nadesłania podpisanego odpisu skargi, a także do podania wartości przedmiotu zaskarżenia, w terminie 7 dni, pod rygorem odrzucenia skargi. Wezwanie zostało doręczone skarżącej w dniu 18.12.2014 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje. Zgodnie z art. 57 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm., dalej: p.p.s.a.) skarga powinna czynić zadość wymaganiom pisma sądowego, a ponadto zawierać inne, wskazane w ustawie, elementy. Jest ona zatem kwalifikowanym typem pisma sądowego. Wspomniane wymagania zostały określone w art. 46 p.p.s.a., którego § 1 w pkt 4 stanowi, że każde pismo sądowe powinno być podpisane przez stronę lub jej przedstawiciela ustawowego. Zgodnie z art. 49 § 1 p.p.s.a., niezachowanie któregokolwiek z wymienionych w art. 46 p.p.s.a. warunków formalnych pisma skutkuje brakiem możliwości nadania temu pismu prawidłowego biegu. W takim przypadku przewodniczący wzywa stronę o uzupełnienie pisma lub jego poprawienie w terminie siedmiu dni, pod rygorem pozostawienia go bez rozpoznania, albo z innym skutkiem, przewidzianym przez ustawę dla kwalifikowanych pism procesowych. Skutek taki przewiduje art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a., w myśl którego sąd odrzuca skargę, jeżeli jej braki formalne nie zostały uzupełnione lub poprawione. W myśl zaś art. 215 § 1 p.p.s.a., w każdym piśmie wszczynającym postępowanie sądowe w danej instancji należy podać wartość przedmiotu zaskarżenia, jeżeli od tej wartości zależy wysokość opłaty. Na podstawie art. 83 § 1 p.p.s.a., terminy w postępowaniu sądowoadministracyjnym oblicza się według przepisów prawa cywilnego, z tym zastrzeżeniem, że jeżeli ostatni dzień terminu przypada na sobotę lub dzień ustawowo wolny od pracy, za ostatni dzień terminu uważa się następny dzień po dniu lub dniach wolnych od pracy. I tak zgodnie z art. 111 § 1 ustawy z dnia 23 kwietnia 1964 r. - Kodeks cywilny (tekst jedn. Dz. U. z 2014 r., poz. 121 ze zm.) termin liczony w dniach kończy się z upływem ostatniego dnia, przy czym jeżeli jego początkiem jest pewne zdarzenie, nie uwzględnia się przy obliczaniu terminu dnia, w którym to zdarzenie nastąpiło. Mając powyższe na uwadze, należy stwierdzić, że wobec doręczenia skarżącej, w dniu 18.12.2014 r., wezwania do uzupełnienia braków skargi wyznaczony termin upłynął w dniu 29.12.2014 r. (poniedziałek). W tak zakreślonym terminie skarżąca nie uzupełniła braków formalnych skargi poprzez jej podpisanie i wskazanie wartości przedmiotu zaskarżenia. W konsekwencji, Sąd był zobligowany, w oparciu o art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a., do odrzucenia skargi skarżącej, o czym orzekł jak w sentencji.