I SA/Wr 2471/14

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Marta Semiczek po rozpoznaniu w dniu 28 września 2015 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku M. K. w zakresie obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych w sprawie ze skargi H. K. i M. K. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w W. z dnia [...] r. nr [...], [...] w przedmiocie podatku od nieruchomości na 2012 r. przyznać prawo pomocy obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych. W odpowiedzi na wezwanie do uiszczenia wpisu sądowego od skargi na wyżej oznaczoną decyzję w kwocie 514 zł skarżący M. K. wniósł o przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym, obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych. W uzasadnieniu tego żądania skarżący podał, że wskutek działania organów państwa upadła jego firma i stał się bankrutem. W oświadczeniu o stanie rodzinnym, majątku i dochodach wnioskująca strona podała, że jej jedynym majątkiem jest prawo własności pawilonu handlowego, którego wynajem daje jej miesięcznie 1.300 zł dochodu. W dniu 22 czerwca 2015 r. doręczono skarżącemu wezwanie do uzupełnienia wniosku o przyznanie prawa pomocy poprzez przedłożenie w terminie siedmiu dni, pod rygorem rozpoznania wniosku na podstawie akt sprawy, dodatkowych informacji i dokumentów źródłowych dotyczących jej sytuacji materialnej i rodzinnej. W odpowiedzi na to wezwanie skarżący złożył pismo procesowe, w którego treści podał, że rozlicza się drogą elektroniczną i nie posiada kopi składanych deklaracji, w stosunku do jego majątku prowadzone są liczne postępowania egzekucyjne, oraz że od 15 lat żyje w ubóstwie. Postanowieniem dnia 13 lipca 2015 r. Referendarz sądowy odmówił stronie przyznania prawa pomocy. W sprzeciwie strona wniosła o uchylenie postanowienia referendarza. Jednocześnie wskazała, że jest osobą niewypłacalną z wielomilionowymi zobowiązaniami oraz licznymi egzekucjami komorniczymi. Zaznaczył także, że Postanowieniem Sądu Rejonowego w W. Wydział Cywilny [...] Co [...]/12 z dnia [...] maja 2015 r. przyznano skarżącemu kwotę 2400 zł jako kwotę wyłączającą spod zajęcia komorniczego, na pokrycie niezbędnych potrzeb do życia. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z art. 260 p.p.s.a., wniesiony terminowo sprzeciw od postanowienia referendarza sądowego spowodował ten skutek procesowy, że kwestia oceny zasadności złożonego przez stronę wniosku o przyznanie prawa pomocy podlega na obecnym etapie ponownemu rozpoznaniu, tym razem przez Sąd. Zgodnie z art. 246 § 1 pkt 2 p.p.s.a. przyznanie osobie fizycznej prawa pomocy w zakresie częściowym poprzez zwolnienie od kosztów sądowych następuje, gdy osoba ta wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania, bez uszczerbku dla utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny Podkreślić należy także, iż w swojej ocenie Sąd związany jest granicami wytyczonymi przez art. 199 p.p.s.a., tj. zasadą ponoszenia kosztów postępowania sądowoadministracyjnego. Ciężar wykazania okoliczności uzasadniających przyznanie prawa pomocy spoczywa na stronie składającej wniosek. Oznacza to, że powinna ona poczynić wszelkie kroki mające na celu uprawdopodobnienie tych okoliczności. Wskazać trzeba, że wobec skarżącego prowadzone są liczne postępowania egzekucyjne Postanowieniem Sądu Rejonowego w W. Wydział Cywilny [...] Co [...]/12 z dnia [...] maja 2015 r. przyznano skarżącemu kwotę 2400 zł jako kwotę wyłączającą spod zajęcia komorniczego, na pokrycie niezbędnych potrzeb do życia. W tym stanie rzeczy, w opinii Sądu, zasadne wydają się twierdzenia skarżącego, że nie jest w stanie ponieść kosztów niniejszego postępowania,. Z zebranej dokumentacji wynika niewątpliwie, że strona znajduje się w trudnej sytuacji finansowej i majątkowej. Uwzględniając powyższe przepisy oraz okoliczności wskazane we wniosku o przyznanie prawa pomocy, Sąd doszedł do przekonania, iż stanowią one przesłankę uzasadniającą przyznanie skarżącemu prawa pomocy we wnioskowanym zakresie. Z tych względów, na podstawie art. 246 § 1 pkt 2 i art. 260 p.p.s.a., Sąd orzekł jak w sentencji.