I SA/Wr 2471/14

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Marta Semiczek po rozpoznaniu w dniu 6 czerwca 2016 r. na posiedzeniu niejawnym w Wydziale I sprawy ze skargi H. K. i M. K. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w W. z dnia [...] r. Nr [...], [...] w przedmiocie podatku od nieruchomości na 2012 r. postanawia: odrzucić skargę w stosunku do H. K. Jak wynika z akt sprawy, ww. decyzją z dnia [...] r. Samorządowe Kolegium Odwoławcze w W. utrzymało w mocy decyzję Prezydenta Miasta W. z dnia [...] r. (nr [...]), ustalającą solidarnie wobec H. K. i M. K. wysokość podatku od nieruchomości na 2012 r. w kwocie 17.105 zł. Skargi na tę decyzję podatnicy (H. K. i M. K.) wnieśli osobno (skargi te zostały zarejestrowane pod sygnaturami odpowiednio – I SA/Wr 2471/14 oraz I SA/Wr 2518/14). Zarządzeniem z dnia 17 grudnia 2014 r. Sąd wezwał skarżącą H. K. do uiszczenia wpisu sądowego od skargi w kwocie 514 zł, w terminie siedmiu dni, pod rygorem odrzucenia skargi. Zarządzeniem z dnia 9 lutego 2015 r., wydanym na podstawie art. 111 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (jedn. tekst: Dz. U. z 2012 r. poz. 270 ze zm.: dalej - p.p.s.a.), sprawy ze skarg podatników połączone zostały do łącznego rozpoznania i rozstrzygnięcia, z uwagi na to, że mogły być objęte jedną skargą. Na mocy zarządzenia z dnia 13 lutego 2015 r. sprawa o sygn. akt I SA/Wr 2518/14 została włączona do sprawy o sygn. akt I SA/Wr 2471/14. Zarządzeniem z dnia 2 marca 2015 r. Sąd wezwał skarżącego M. K. do uiszczenia wpisu sądowego od skargi w kwocie 514 zł, w terminie siedmiu dni, pod rygorem odrzucenia skargi. Postanowieniem z dnia 20 kwietnia 2015 r. referendarz sądowy odmówił H. K. przyznania prawa pomocy w zakresie częściowym, obejmującym częściowe zwolnienie od kosztów sądowych. Postanowieniem z dnia 13 lipca 2015 r. referendarz sądowy odmówił M. K. przyznania prawa pomocy w zakresie częściowym, obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych. Na skutek sprzeciwu jaki od postanowienia referendarza sądowego z dnia 13 lipca 2015 r. wniósł M. K., tut. Sąd postanowieniem z dnia 28 września 2015 r. przyznał skarżącemu M. K. prawo pomocy w zakresie obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych. Wydane natomiast w stosunku do H. K. postanowienie referendarza sądowego z dnia 20 kwietnia 2015 r. uprawomocniło się albowiem skarżąca nie wniosła od tego postanowienia sprzeciwu. Mając na uwadze powyższe, skarżącej H. K. ponownie doręczono (w dniu 25 listopada 2015 r.) odpis zarządzenia z dnia 17 grudnia 2014 r. o wezwaniu do uiszczenia wpisu sądowego od skargi w kwocie 514,00 zł, w terminie siedmiu dni, pod rygorem odrzucenia skargi. W odpowiedzi na to wezwanie, pismem z dnia 1 grudnia 2015 r. (data stempla pocztowego) skarżąca H. K. wniosła o zwolnienie od wpisu od skargi ponad kwotę 100 zł z uwagi na nowe okoliczności. W następstwie tego wniosku, Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu postanowieniem z dnia 25 stycznia 2016 r. odmówił zmiany postanowienia referendarza sądowego z dnia 20 kwietnia 2015 r. o odmowie przyznania H. K. prawa pomocy w zakresie częściowym, obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych. Skutek doręczenia H. K. odpisu tego postanowienia został przyjęty na dzień 23 lutego 2016 r. W wykonaniu zarządzenia z dnia 11 marca 2016 r. ponownie doręczono H. K. odpis zarządzenia z dnia 17 grudnia 2014 r. o wezwaniu do uiszczenia wpisu sądowego od skargi, w terminie siedmiu dni, pod rygorem odrzucenia skargi. Jak wynika z akt sprawy, wezwanie to skarżąca H. K. odebrała w dniu 22 marca 2016 r. Pomimo wezwania, wymaganego wpisu sadowego od skargi nie uiściła (informacja z Wydziału Finansowo-Księgowego tut. Sądu). Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu zważył co następuje: Zgodnie z art. 220 § 1 zd. 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn.: Dz. U. z 2016 r. poz. 718, dalej - p.p.s.a.), Sąd nie podejmie żadnej czynności na skutek pisma, od którego nie zostanie uiszczona należna opłata. Jak stanowi natomiast art. 220 § 1 zd. 2 w zw. z art. 220 § 3 p.p.s.a., w przypadku, gdy pismem takim jest skarga, przewodniczący wzywa wnoszącego skargę, pod rygorem odrzucenia skargi, do jej opłacenia w terminie siedmiu dni od dnia doręczenia wezwania. W stanie faktycznym sprawy, wezwanie do opłacenia skargi doręczono skarżącej osobiście w dniu 22 marca 2016 r. Doręczenie to należało uznać za skuteczne i otwierające stronie bieg terminu do opłacenia skargi. Skoro zatem, wezwanie do opłacenia skargi skarżąca otrzymała w dniu 22 marca 2016 r., to wyznaczony w wezwaniu do opłacenia skargi termin siedmiodniowy rozpoczął swój bieg w dniu 23 marca 2016 r. i upływał w dniu 29 marca 2016 r. (wtorek). Do tego też dnia najpóźniej należało uiścić wymagany wpis sądowy. Uzupełniająco należy stwierdzić, że zwolnienie M. K. od obowiązku ponoszenia kosztów sądowych nie miało wpływu na kwestię obowiązku opłacenia skargi przez H. K. Okoliczność, że skarżąca nie uiściła wymaganej opłaty od skargi obligowała Sąd na podstawie art. 220 § 3 p.p.s.a. do odrzucenia wniesionej przez nią skargi, o czym Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu, działając na podstawie powołanego przepisu orzekł jak w sentencji.