I SA/Wr 2479/14

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Jadwiga Danuta Mróz po rozpoznaniu w dniu 23 kwietnia 2018 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku strony skarżącej z dnia 9 marca 2018 r. o przywrócenie terminu do złożenia odpisu zażalenia z dnia 27 kwietnia 2017 r. w sprawie ze skargi A. W. na postanowienie Dyrektora Izby Skarbowej we W. z dnia [...] nr [...] w przedmiocie odmowy uwzględnienia zarzutów wniesionych w sprawie prowadzenia egzekucji administracyjnej postanawia: odrzucić wniosek o przywrócenie terminu. A. W. (dalej: Skarżąca, Strona), reprezentowana przez pełnomocnika, A. W., pismem z dnia 9 marca 2018 r. wniosła o przywrócenie terminu do uzupełnienia braku formalnego zażalenia z dnia 27 kwietnia 2017 r. poprzez przesłanie odpisu zażalenia. W uzasadnieniu wniosku wskazano, że w związku z doręczeniem pełnomocnikowi Strony w dniu 2 marca 2018 r. zarządzenia z dnia 5 lutego 2018 r., o pozostawieniu wniosku o przywrócenie terminu do złożenia odpisu zażalenia z dnia 27 kwietnia 2017 r. bez rozpoznania, ustała przyczyna, z powodu której Skarżący uchybił terminowi do uzupełnienia braków formalnych zażalenia. Zdaniem Skarżącej, wezwanie przesłane pismem z dnia 18 maja 2017 r. do uzupełnienia braków formalnych zażalenia było niejednoznaczne. Zdaniem Skarżącej, odpisem pisma procesowego jest każdy jego egzemplarz odwzorowany w dowolnej technice, zgodny co do treści z oryginałem pisma. Powołuje się w tym zakresie pełnomocnik Skarżącej na brak w ustawie z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r. poz. 270 ze zm., dalej: p.p.s.a.) definicji odpisu pisma procesowego oraz orzecznictwo sądowoadministracyjne. W związku z tym, pełnomocnik Strony skarżącej przesyłając w odpowiedzi na wezwanie do usunięcia braków formalnych zażalenia kserokopię zażalenia, był przekonany o prawidłowym zastosowaniu się do wezwania i w konsekwencji – skutecznym uzupełnieniu braku formalnego zażalenia. Skarżąca podkreśla, że z uzasadnienia zarządzenia tutejszego Sądu z dnia 5 lutego 2018 r. dowiedziała się, na czym polegała nieprawidłowość w uzupełnieniu braku formalnego. Z powyższych okoliczności Skarżąca wywodzi brak winy w uchybieniu terminowi uzupełnienia braku formalnego zażalenia. Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu zważył, co następuje: Wniosek należało odrzucić. Zasadą wynikającą z art. 85 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami jest bezskuteczność czynności podjętej w postępowaniu sądowym przez stronę po upływie terminu. Jednakże w sytuacji, gdy strona nie dokonała w terminie czynności w postępowaniu sądowym bez swojej winy, sąd na jej wniosek postanowi przywrócenie terminu (art. 86 § 1 p.p.s.a.). Warunkami skuteczności takiego wniosku jest złożenie go w ciągu 7 dni od czasu ustania przyczyny uchybienia terminu, spowodowanie dla strony ujemnych skutków w zakresie postępowania sądowego, równoczesne ze złożeniem wniosku dokonanie uchybionej czynności oraz uprawdopodobnienie okoliczności wskazujących na brak winy w uchybieniu terminu (art. 86 § 2 oraz art. 87 § 1, § 2 i § 4 p.p.s.a.) Wszystkie te przesłanki muszą być spełnione łącznie, co oznacza, że brak jednej z nich skutkuje odmową przywrócenia uchybionego terminu. Ponadto, zgodnie z art. 73 p.p.s.a., w razie niemożności doręczenia pisma w sposób przewidziany w art. 65-72 cytowanej ustawy, pismo składa się na okres czternastu dni w placówce pocztowej w rozumieniu ustawy z dnia 23 listopada 2012 r. - Prawo pocztowe albo w urzędzie gminy, dokonując jednocześnie zawiadomienia o złożeniu pisma wraz z informacją o możliwości jego odbioru w placówce pocztowej albo w urzędzie gminy w terminie siedmiu dni od dnia pozostawienia zawiadomienia, które umieszcza się w oddawczej skrzynce pocztowej, a gdy to nie jest możliwe, na drzwiach mieszkania adresata lub w miejscu wskazanym jako adres do doręczeń, na drzwiach biura lub innego pomieszczenia, w którym adresat wykonuje swoje czynności zawodowe. W przypadku niepodjęcia pisma w terminie, o którym mowa w § 2, pozostawia się powtórne zawiadomienie o możliwości odbioru pisma w terminie nie dłuższym niż czternaście dni od dnia pierwszego zawiadomienia o złożeniu pisma w placówce pocztowej albo w urzędzie gminy. Doręczenie uważa się za dokonane z upływem ostatniego dnia czternastodniowego okresu liczonego od dnia pierwszego zawiadomienia o złożeniu pisma w placówce pocztowej bądź w urzędzie gminy. Z akt przedmiotowej sprawy wynika, że przesyłka zawierająca odpis zarządzenia z dnia 5 lutego 2018 r. w przedmiocie pozostawienia wniosku o przywrócenie terminu do uzupełnienia braków formalnych zażalenia została doręczona została adresatowi w dniu 2 marca 2018 r. Wskazać jednak należy, mając na uwadze treść przywołanego powyżej przepisu art. 73 p.p.s.a., że skoro wspomniana przesyłka po raz pierwszy awizowana została w dniu 15 lutego 2018 r. to skuteczne doręczenie jej adresatowi nastąpiło już poprzedniego dnia, tj. w dniu 1 marca 2018 r. Termin do odebrania przedmiotowej przesyłki dla adresata biegł bowiem od daty pierwszego awizowania (15 lutego 2018 r.) przez kolejnych 14 dni i skutecznie upłynął w dniu 1 marca 2018 r., w konsekwencji ten termin ma znaczenie dla skutków procesowych, zaś wydanie adresatowi przesyłki w terminie późniejszym miało wyłącznie charakter informacyjny i nie ma znaczenia dla liczenia terminu dla dokonania określonej czynności (zgodnie z przywołaną powyżej regulacją). Przedstawione stanowisko jest ugruntowane w orzecznictwie Naczelnego Sądu Administracyjnego, który podkreśla, że odebranie pisma po upływie terminu, z którym wiąże się domniemanie doręczenia, nie zmienia skutków procesowych zaistniałego domniemania, o którym mowa w art. 73 § 4 p.p.s.a. (zob. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 30 października 2014 r., sygn. akt I FZ 313/14, a także z dnia 15 lutego 2016 r., sygn. akt II FSK 1762/15, publ. http://orzeczenia.nsa.gov.pl). Jeżeli pismo składa się na okres czternastu dni w placówce pocztowej, to doręczenie uważa się za dokonane z upływem czternastego dnia od dnia złożenia pisma. Nie ma przy tym znaczenia moment faktycznego odbioru pisma - i to nawet jeżeli odbiór ten nastąpił po upływie wskazanego wyżej okresu (zob. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 27 września 2013 r., sygn. akt II OZ 810/13, publ. http://orzeczenia.nsa.gov.pl). Biorąc pod uwagę powyższe, siedmiodniowy termin do złożenia wniosku o przywrócenie terminu do uzupełnienia braków formalnych zażalenia, przyjmując, że w związku z tym doręczeniem ustała przyczyna uchybienia terminowi, biegł od dnia 1 marca 2018 r. i upłynął 8 marca 2018 r. Skarżąca natomiast złożyła ww. wniosek w dniu 9 marca 2018 r. (dzień nadania przesyłki zawierającej zażalenie w placówce pocztowej, co wynika z koperty znajdującej się w aktach sprawy, k. 286 akt sądowych), a więc po upływie ustawowego terminu przewidzianego dla dokonania tej czynności. W przedstawionym stanie faktycznym sprawy Skarżąca uchybiła siedmiodniowemu terminowi do złożenia wniosku o przywrócenie terminu do uzupełnienia braków formalnych zażalenia z dnia 27 kwietnia 2017 r. poprzez przesłanie odpisu zażalenia. Stosownie do art. 88 zdanie pierwsze p.p.s.a. spóźniony lub z mocy ustawy niedopuszczalny wniosek o przywrócenie terminu sąd odrzuci na posiedzeniu niejawnym. Wobec faktu uchybienia terminowi złożenia wniosku o przywrócenie terminu, Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu, na podstawie art. 88 p.p.s.a., orzekł jak w postanowieniu.