I SA/Wr 2483/03

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Ludmiła Jajkiewicz, Sędzia NSA Halina Betta (sprawozdawca), Asesor WSA Marta Semiczek, Protokolant Edyta Luniak, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 28 lipca 2005r. sprawy ze skargi K. Ś. na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w J.G. z dnia [...] Nr [...] w przedmiocie uznania zażalenia za niedopuszczalne oddala skargę. Przedmiotem skargi wniesionej przez podatniczkę K. Ś. stanowi postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w J. G. z dnia [...]. nr [...] stwierdzające, że zażalenie na postanowienie Prezydenta Miasta J. G. z dnia [...] nr [...] wszczynające postępowanie podatkowe w sprawie wymiaru łącznego zobowiązania pieniężnego za 2003r. jest niedopuszczalne. Z poczynionych w sprawie ustaleń wynika iż Prezydent Miasta J.G. decyzją z dnia [...] nr [...] ustalił dla skarżącej łączne zobowiązanie pieniężne za rok 2003 dotyczące budynku mieszkalnego i gruntów rolnych o ogólnej pow. [...] ha. Postanowieniem zaś z dnia [...] nr [...] organ I instancji wszczął z urzędu postępowanie podatkowe w sprawie wymiaru łącznego zobowiązania pieniężnego za 2003r. odnośnie nieruchomości zabudowanej położonej w J. G. przy ul. W. oznaczonej jako działka nr [...]stanowiącej współwłasność skarżącej i J. P. Na powyższe postanowienie podatniczka wniosła zażalenie, które organ II instancji postanowieniem stanowiącym przedmiot skargi uznał za niedopuszczalne. Podkreślił organ odwoławczy iż zażalenie na postanowienie wszczynające postępowanie podatkowe jest możliwe tylko w odwołaniu od decyzji kończącej to postępowanie, bowiem zgodnie z art. 237 ordynacji podatkowej postanowienie na które nie służy zażalenie strona może zaskarżyć tylko w odwołaniu od decyzji podjętej w sprawie wymiaru zobowiązania podatkowego dotyczącego działki [...]. Decyzja zaś w tejże sprawie w chwili wydawania zaskarżonego postanowienia nie została jeszcze wydana. W skardze wniesionej na wyżej opisane postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] skarżąca zarzuca, iż postępowanie w sprawie dotknięte jest wadami prawnymi w zakresie procedury, ponieważ jej zdaniem w tej samej sprawie wydana została przez organ I instancji kolejna decyzja z dnia [...], zaś wedle stanowiska podatniczki wszystkie nieruchomości winny być opodatkowane w jednej decyzji wskazując tym samym na tożsamość sprawy. Organ odwoławczy w odpowiedzi na skargę wniósł o jej oddalenie z przyczyn podanych w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002r. – Przepisy wprowadzające ustawę – Prawo o ustroju sądów administracyjnych i ustawę – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1271) stanowi, że sprawy w których skargi zostały wniesione przed dniem 1 stycznia 2004r. i postępowanie nie zostało zakończone, podlegają rozpoznaniu przez właściwe sądy administracyjne na podstawie przepisów ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. W myśl treści przepisu art. 1 § 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych, sprawowana przez sądy administracyjne kontrola przeprowadzona jest pod względem zgodności zaskarżonych decyzji z prawem, jeżeli ustawy stanowią inaczej i tylko w sytuacji naruszenia tego prawa mającego lub mogącego mieć wpływ na wynik sprawy, zaskarżone decyzje podlegają uchyleniu (art. 145 § 1 pkt 1 lit. a) i c) ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi). Problem sporny w sprawie sprowadza się do kwestii dopuszczalności środka zaskarżenia jakim jest zażalenie na postanowienie wszczynające postępowanie podatkowe. Odwołać się należy w tym miejscu do art. 236 § 1 ustawy ordynacja podatkowa z dnia 29 sierpnia 1997r. (Dz. U. Nr 137 poz. 926 z późn. zm.) zgodnie z którym na wydane w toku postępowania postanowienia służy zażalenie, gdy ustawa tak stanowi. Kwestię wszczęcia postępowania podatkowego reguluje przepis art. 165 § 1 ustawy powołanej wyżej, która stanowi iż wszczęcie postępowania z urzędu wymaga wydania przez ten organ podatkowy postanowienia, które należy doręczyć stronie. Przepis powyższy nie przewiduje od powyższego postanowienia zażalenia, a zatem mając na uwadze regulację prawną o której stanowi przywołany wcześniej art. 236 § 1 ordynacji podatkowej należy przyjąć iż na postanowienie wszczynające postępowanie podatkowe zażalenie nie przysługuje. Zwrócić jednakże należy uwagę iż ograniczenie prawa zażalenia tylko do postanowień, których zaskarżalność została uregulowana expresis verbis w przepisach ordynacji podatkowej nie wyłącza jednak możliwości obrony strony. Postanowienia te strona może zaskarżyć w odwołaniu od decyzji. Prawo zażalenia na te postanowienia służy zatem tylko łącznie z prawem odwołania od decyzji, a zatem zażalenie nie występuje w takim zakresie jako środek zaskarżenia samoistny. Odnosząc powyższe rozważania do rozpatrywanej sprawy należy stwierdzić, iż postanowienie o wszczęciu postępowania podatkowego z dnia [...] w sprawie wymiaru zobowiązania pieniężnego za 2003r. odnośnie nieruchomości zabudowanej położonej w J. G. ul. W. oznaczonej jako działka nr [...] skarżąca może kwestionować wyłącznie w postępowaniu odwoławczym od decyzji którą to postępowanie przed organem I instancji zakończy się. Zważywszy zatem na fakt iż postanowienie o wszczęciu postępowania nie może być zaskarżone w drodze wniesienia zażalenia od tego postanowienia zasadnie organ II instancji uznał zażalenie podatniczki za niedopuszczalne. Powyższe zaś skutkować musiało oddaleniem skargi jako bezzasadnej zgodnie z art. 151 ustawy prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.