I SA/Wr 2508/14

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Dagmara Dominik-Ogińska po rozpoznaniu w dniu 23 lutego 2015 r. na posiedzeniu niejawnym w Wydziale I wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji w sprawie ze skargi E. P.-S. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej we W. z dnia [...] października 2014 r. nr [...] w przedmiocie podatku dochodowego od osób fizycznych za 2008 r. postanawia odmówić wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji. 1. Stan faktyczny sprawy. 1.1. Skarżąca E. P.-S. (dalej skarżąca, strona, wnioskodawca) w piśmie procesowym z dnia 30 stycznia 2015 r. zawarła wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonego rozstrzygnięcia. W uzasadnieniu tego żądania skarżąca wskazała, że urząd skarbowy dokonał zajęcia jej majątku na kwotę 79.418 zł oraz odsetki i koszty egzekucyjne, w rezultacie czego nie będzie mogła prowadzić działalności gospodarczej, która jest głównym źródłem jej dochodu zapewniającego utrzymanie jej rodziny, gdyż z zablokowanymi rachunkami bankowymi nie może zawierać nowych kontraktów. Całkowite pozbawienie strony środków finansowych, doprowadzenie jej firmy do upadku i pozbawienie zatrudnionych w niej ludzi pracy może doprowadzić do sytuacji, w której strona nie będzie miała możliwości regulować swoich zobowiązań. Dodatkowo podała, że wszczęcie egzekucji może wywołać negatywne skutki dla jej rodziny, gdyż jej mąż wymaga stałego leczenia, którego brak doprowadzić może do jego śmierci, natomiast bez środków finansowych nie będzie w stanie kontynuować leczenia dzieci. Skarżąca argumentowała także, iż mimo kwestionowania decyzji, chce zapłacić naliczony podatek dobrowolnie, ale w kwotach, które pozwolą na dalsze funkcjonowanie jej firmy, pracowników i rodziny. 2. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje. 2.1.W myśl przepisu art. 61 § 1 z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jednolity w Dz. U. z 2012 r. poz. 270 ze zm.; dalej - p.p.s.a.) wniesienie skargi nie wstrzymuje wykonania aktu lub czynności. Z kolei na podstawie art. 61 § 3 zd. 1 tej samej ustawy po przekazaniu sądowi skargi sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części aktu lub czynności, o których mowa w § 1, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. 2.2. Z przywołanego unormowania wynika, że instytucja wstrzymania wykonania zaskarżonych decyzji stosowana może być w sytuacjach, w których akt organu administracyjnego nakłada na stronę określone obowiązki i kiedy wykonanie rozstrzygnięcia organu może spowodować wystąpienie po stronie skarżącego znacznej szkody lub trudnych do odwrócenia skutków. W ramach postępowania w przedmiocie wstrzymania wykonania zaskarżonego aktu Sąd nie jest natomiast władny do przeprowadzenia merytorycznej jego oceny, tj. czy jest on zgodny z prawem (zaskarżona decyzja do momentu jej uchylenia korzysta z domniemania zgodności z prawem). Nadto podkreślenia wymaga, że instytucja przewidziana w art. 61 § 3 p.p.s.a. ma charakter szczególny - jako zasadę przyjmuje się bowiem, iż ostateczna decyzja administracyjna podlega wykonaniu. 2.3. W niniejszej sprawie wnioskodawca nie wykazał, aby jemu lub jego rodzinie, groziło niebezpieczeństwo znacznej szkody lub wystąpienia trudnych do odwrócenia skutków. Nie kwestionując faktu, że wysokość zobowiązania podatkowego wnioskodawcy jest znaczna, koniecznym jest jednak wskazanie, że kwalifikacja ta nie stanowi samodzielnej przesłanki do wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji. Zgodnie bowiem z ugruntowanym w orzecznictwie i doktrynie poglądem samo wykonanie decyzji, dotyczącej należności pieniężnych, nie jest jednoznaczne z powstaniem znacznej szkody u strony. Zwłaszcza, że w razie korzystnego dla strony rozstrzygnięcia, może ona liczyć na zwrot niezasadnie wyegzekwowanych kwot. W sprawie skarżąca nie przedstawiła jakiejkolwiek dokumentacji dotyczącej jej sytuacji majątkowej, która mogłaby sugerować ten stan rzeczy. W szczególności brakuje informacji o kondycji finansowej prowadzonej przez skarżącą działalności gospodarczej, o liczbie zatrudnianych pracowników czy o wysokości wszystkich zobowiązań podatkowych ciążących na stronie i posiadanych przez nią zasobach finansowych, które mogłyby sugerować, że w zarysowanej przez nią we wniosku sytuacji aktualnie zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia jej znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. 2.4. Powyższe braki uniemożliwiły Sądowi dokonanie oceny zaistnienia w niniejszej sprawie przesłanki określonej w art. 61 § 3 p.p.s.a.. W konsekwencji wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji – jako nieuzasadniony – podlegał oddaleniu. Z tych względów, działając na podstawie art. 61 § 3 i 5 p.p.s.a., Sąd postanowił jak w sentencji.