I SA/Wr 251/08

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia NSA Halina Betta po rozpoznaniu w dniu 2 czerwca 2008 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi A. L. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej we W. z dnia 14 grudnia 2007 r. Nr [...] w przedmiocie interpretacji przepisów prawa podatkowego postanawia odrzucić skargę. Pismem z dnia 24 stycznia 2008 r. Skarżąca wniosła skargę na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej z dnia 14 grudnia 2007r. nr [...] w przedmiocie interpretacji co do zakresu i sposobu zastosowania prawa podatkowego. Dyrektor Izby Skarbowej przy odpowiedzi na skargę wraz ze skargą przekazał Sądowi swoją decyzję z dnia 26 lutego 2008 r. nr [...] , wydaną na podstawie art. 54 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.; dalej powoływana jako "p.p.s.a."), uchylającą zaskarżoną interpretację indywidualną i uznającą za prawidłowe stanowisko Skarżącej. Decyzja ta została doręczona Skarżącej w dniu 29 lutego 2008 r., co wynika z nadesłanego przez organ podatkowy zwrotnego potwierdzenia odbioru. Zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału z dnia 3 marca 2008 r. wezwano Skarżącą, do uiszczenia w terminie 7 dni od dnia doręczenia, pod rygorem odrzucenia skargi, wpisu sądowego. Zarządzenie to zostało doręczone Skarżącej w dniu 15 kwietnia 2008 r. Mimo wezwania wpis nie został uiszczony. Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu, zważył co następuje: Zgodnie z przepisem art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a. sąd jest zobowiązany do odrzucenia skargi w przypadku nieuzupełnienia jej braków formalnych w wyznaczonym terminie. Stosownie natomiast do treści przepisu art. 220 § 1 zd. 1 i § 3 p.p.s.a., sąd nie podejmie żadnej czynności na skutek pisma, od którego nie zostanie uiszczona należna opłata, zaś skarga, skarga kasacyjna, zażalenie oraz skarga o wznowienie postępowania, od których pomimo wezwania nie został uiszczony należny wpis, podlegają odrzuceniu przez sąd. W rozpoznawanej sprawie do chwili obecnej Skarżąca nie wykonała nałożonego na nią obowiązku, pomimo posiadania informacji o skutkach prawnych takiego postępowania i Sąd był zobligowany do odrzucenia skargi. Na marginesie wskazać trzeba, iż w myśl postanowień przepisu art. 161 § 1 pkt 3 p.p.s.a., Sąd zobligowany jest do wydania postanowienia o umorzeniu postępowania m.in. w przypadku, gdy postępowanie z innych przyczyn stało się bezprzedmiotowe. W rozpoznawanej sprawie zaskarżona decyzja organu podatkowego z dnia 14 grudnia 2007r. po wniesieniu skargi została wyeliminowana z obrotu prawnego. Stało się tak w następstwie zastosowania przez organ podatkowy procedury przewidzianej w przepisie art. 54 § 3 p.p.s.a., zgodnie z którą organ, którego działanie lub bezczynność zaskarżono, może w zakresie swojej właściwości uwzględnić skargę w całości do dnia rozpoczęcia rozprawy. Spowodowało to wyeliminowanie z obrotu prawnego przedmiotu zaskarżenia. W doktrynie podkreśla się, iż wdrożenie trybu autokontroli i uchylenie w jego następstwie zaskarżonej decyzji jest jedną z przyczyn umorzenia postępowania przed Sądem, o jakich mowa w przepisie art. 161 § 1 pkt 3 p.p.s.a. (zob.: T. Woś i inni "Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz.", Wydawnictwo Prawnicze Lexis Nexis, Warszawa 2005, s. 495). Podkreślić jednak trzeba, iż umorzenie postępowania sądowoadministracyjnego jest dopuszczalne tylko wówczas, gdy zostało ono prawidłowo i skutecznie wszczęte, co oznacza, że nie istnieją jakiekolwiek przeszkody formalne do merytorycznego rozpoznania skargi oraz gdy wystąpi jedna z przesłanek umorzenia postępowania wyczerpująco wymienionych w przepisie art. 161 § 1 pkt 1-3 p.p.s.a.. Wszczęcie postępowania sądowoadministracyjnego następuje w momencie skutecznego wniesienia skargi, która nie jest dotknięta brakami uniemożliwiającymi nadanie jej dalszego biegu (formalnymi, brakiem wpisu). Skarga dotknięta takimi brakami podlega odrzuceniu i nie wywołuje skutku w postaci wszczęcia postępowania. Niedopuszczalne jest zatem umorzenie postępowania zainicjowanego taką skargą (por. post. NSA z dnia 10 czerwca 1987 r. w sprawie sygn. akt SA/Gd 537/87, OSP 1990, z. 4, poz. 207 oraz T. Woś i inni, "Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz", Wydawnictwo Prawnicze Lexis Nexis, Warszawa 2005, s. 291). Odrzucenie skargi nie zamyka jednak sprawy rozumianej w sensie materialnoprawnym, bowiem sprawa zostanie ponownie rozpoznana przez organ I instancji, a kolejne decyzje wydane przez właściwe organy podlegać mogą kontroli sądowoadministracyjnej. Mając powyższe na uwadze Sąd na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 w zw. z art. 220 § 1 i 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, odrzucił skargę