I SA/Wr 2524/14

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Zbigniew Łoboda po rozpoznaniu w dniu 23 lutego 2015 r. na posiedzeniu niejawnym w Wydziale I wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji w sprawie ze skargi M. K. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej we W. z dnia [...] nr [...] w przedmiocie ustalenia zobowiązania podatkowego w podatku od spadków i darowizn postanawia: odmówić wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji. Wraz ze skargą na wymienioną w sentencji decyzję, skarżąca wniosła do organu podatkowego o wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu. Na wypadek gdyby jednak organ nie uwzględnił przedmiotowego wniosku strona zwróciła się do Sądu o wstrzymanie wykonania decyzji. Jako uzasadnienie swojego wniosku strona podała, że zaskarżoną decyzją nakazano jej po raz drugi zapłacić sporny podatek od spadku i darowizn, co jest - w jej ocenie - działaniem krzywdzącym. Nadmieniła, że uwzględnienie skargi będzie skutkować wyeliminowaniem decyzji z obrotu prawnego. Postanowieniem z [...] grudnia 2014r. Dyrektor Izby Celnej odmówił wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji. W treści uzasadnienia wskazał, że w sprawie brak jest okoliczności, które przemawiałaby za uwzględnieniem wniosku. Wyjaśnił, że strona nie uprawdopodobniła, iż wykonanie decyzji spowoduje niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Zaznaczył również, że kwota spornego podatku została w dniu 8 października 2014 r. zapłacona w związku z zaliczeniem zwrotu podatku VAT dla skarżącej za miesiąc wrzesień 2014 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje. Wniosek nie zasługiwał na uwzględnienie. W myśl art. 61 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jednolity: Dz. U. z 2012 r. poz. 270 ze zm. - dalej: p.p.s.a.) wniesienie skargi nie wstrzymuje wykonania aktu lub czynności. Zgodnie natomiast z § 3 powołanego przepisu, po przekazaniu sądowi skargi sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub części aktu lub czynności, o których mowa w § 1, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Postanowienie o wstrzymaniu aktu w całości lub części stanowi zatem odstępstwo od generalnej reguły i jest dopuszczalne po spełnieniu przesłanek o których mowa wyżej. Warunkiem wydania postanowienia o wstrzymaniu wykonania skarżonego aktu jest wykazanie przez stronę we wniosku okoliczności uzasadniających możliwość wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Uzasadnienie takiego wniosku powinno się odnosić do konkretnych okoliczności pozwalających wywieść, że wstrzymanie skarżonego aktu lub czynności jest zasadne w stosunku do wnioskodawcy. Jego stwierdzenia powinny zostać poparte dokumentami, zwłaszcza dotyczącymi sytuacji finansowej i majątkowej (zob. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z 30 listopada 2004 r., sygn. akt GZ 120/04, CBOSA – orzeczenia.nsa.gov.pl). Konieczna jest spójna argumentacja, poparta faktami oraz odnoszącymi się do nich dowodami, które uzasadniają wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu. Brak jakiegokolwiek uzasadnienia wniosku lub uzasadnienie go w sposób lakoniczny uniemożliwia sądowi ocenę, czy przesłanki te w sprawie zachodzą. W interesie strony leży takie sformułowanie wniosku o wstrzymanie wykonania aktu lub czynności, by powołane w nim okoliczności wskazywały na zajście w jej przypadku przesłanek z art. 61 § 3 p.p.s.a. oraz poparcie twierdzeń w tym zakresie stosownymi dokumentami. Dostarczenie odpowiednich informacji i dokumentów obciąża stronę. Biorąc powyższe pod uwagę wskazać trzeba, że skarżąca nie wykazała, w jaki sposób wykonanie skarżonej decyzji spowoduje skutki określone w powołanym przepisie. Zaś żądanie strony o wstrzymanie wykonania aktu nie stanowi samo w sobie okoliczności uzasadniającej udzielenie ochrony tymczasowej. Niewystarczające jest również wskazanie przez stronę, że działania organu podatkowego są niezgodne z prawem. Rozpoznając wniosek strony, Sąd nie dokonuje bowiem oceny prawidłowości zaskarżonego aktu, jako że przesłanki wymienione w art. 61 § 3 p.p.s.a. nie są tożsame z tymi, które decydują o zasadności skargi. Ocena tak skonstruowanego wniosku o wstrzymanie wykonania decyzji w sprawie nie uprawniała więc – w ocenie Sądu – do orzeczenia o wstrzymaniu wykonalności zaskarżonego aktu. Na marginesie należy również wskazać, że z akt sprawy wynika, iż zaskarżona decyzja została już wykonana. W przypadku więc ewentualnego uwzględnienia skargi istnieje oczywista możliwość zwrotu zapłaconych kwot, łącznie z oprocentowaniem według zasad przewidzianych w przepisach prawa. W tym stanie rzeczy, Wojewódzki Sąd Administracyjny, na podstawie art. 61 § 3 p.p.s.a, orzekł jak w sentencji.