I SA/Wr 2525/14

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Marek Olejnik po rozpoznaniu w dniu 23 lutego 2015 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi P. S. na interpretację indywidualną Dyrektora Izby Skarbowej w P. działającego w imieniu Ministra Finansów z dnia [...] września 2014 r. nr [...] w przedmiocie podatku od towarów i usług postanawia: 1. umorzyć postępowanie sądowe, 2. zasądzić od Dyrektora Izby Skarbowej w P. działającego w imieniu Ministra Finansów na rzecz strony skarżącej kwotę 457,00 (słownie: czterysta pięćdziesiąt siedem) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania. We wskazanej w sentencji postanowienia interpretacji indywidualnej Minister Finansów stwierdził, że stanowisko strony skarżącej, dotyczące pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego w zakresie stawki podatku od towarów i usług w przypadku sprzedaży karnetów uprawniających do korzystania z siłowni, zajęć specjalistycznych oraz zajęć ruchowych z instruktorem, jest nieprawidłowe. Na powyższą interpretację strona - reprezentowana przez radcę prawnego - wniosła skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu, wnosząc o uchylenie zaskarżonej interpretacji w całości, orzeczenie że zaskarżona interpretacja nie może być wykonana oraz o zasądzenie na rzecz skarżącego kosztów postępowania, w tym kosztów zastępstwa prawnego według norm przypisanych. W odpowiedzi na skargę organ wniósł o umorzenie postępowania, załączając wydaną w dniu [...] grudnia 2014 r. - w wyniku uwzględnienia skargi - interpretację o nr [...] uznającą stanowisko przedstawione we wniosku o udzielenie indywidualnej interpretacji za prawidłowe. Ze zwrotnego potwierdzenia odbioru interpretacji z dnia 23 grudnia 2014 r. wynika, że została ona skutecznie doręczona pełnomocnikowi strony skarżącej w dniu 13 stycznia 2015 r. W piśmie z dnia 16 stycznia 2015 r. skarżący wniósł o umorzenie postępowania z uwagi na jego bezprzedmiotowość oraz o zasądzenie kosztów postępowania. W piśmie z dnia 20 stycznia 2015 r. Minister Finansów poinformował, że od wydanej w wyniku uwzględnienia skargi interpretacji nie wniesiono środka zaskarżenia. Od skargi uiszczony został wpis sądowy w wysokości 200 zł. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z art. 54 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm. - zwanej dalej w skrócie: p.p.s.a.) organ, którego działanie, bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania zaskarżono, może w zakresie swojej właściwości uwzględnić skargę w całości do dnia rozpoczęcia rozprawy. Uwzględniając skargę, organ stwierdza jednocześnie, czy działanie, bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania miały miejsce bez podstawy prawnej albo z rażącym naruszeniem prawa. W myśl z kolei art. 161 § 1 pkt 3 p.p.s.a., sąd wydaje postanowienie o umorzeniu postępowania, jeżeli postępowanie stało się bezprzedmiotowe. W rozpoznawanej sprawie organ interpretacyjny w dniu 23 grudnia 2014 r. zmienił rozstrzygnięcie będące przedmiotem skargi, stwierdzając jednocześnie, iż stanowisko podatnika w zakresie stawki podatku od towarów i usług w przypadku sprzedaży karnetów uprawniających do korzystania z siłowni, zajęć specjalistycznych oraz zajęć ruchowych z instruktorem jest prawidłowe. W konsekwencji takiego działania, wyeliminowano z obrotu prawnego zaskarżone do tutejszego Sądu rozstrzygnięcie. Tym samym uznać należy, że odpadła przyczyna będąca podstawą wniesienia skargi. Okoliczność ta sprawia, że postępowanie sądowoadministracyjne, zainicjowane wniesieniem skargi stało się bezprzedmiotowe. W związku z powyższym, na podstawie art. 161 § 1 pkt 3 p.p.s.a. w związku z art. 54 § 3 p.p.s.a., orzeczono jak w punkcie pierwszym sentencji postanowienia. Uwzględnienie skargi przez organ w trybie autokontroli czyni zasadnym uwzględnienie wniosku o zwrot skarżącej kosztów postępowania. Zgodnie z art. 201 § 1 p.p.s.a. zwrot kosztów przysługuje skarżącemu od organu także w razie uwzględnienia skargi na podstawie art. 54 § 3 p.p.s.a. W niniejszej sprawie do kosztów tych zalicza się uiszczony przez skarżącą wpis od skargi w wysokości 200 zł oraz kwotę 240 zł z tytułu wynagrodzenia za czynności radcy prawnego (§ 14 ust. 2 pkt 1 lit. c) rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności radców prawnych oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów pomocy prawnej udzielonej przez radcę prawnego ustanowionego z urzędu – t. j. Dz. U. z 2013 r. poz. 490). W związku z czym, na podstawie art. 201 § 1 p.p.s.a., orzeczono jak w punkcie drugim sentencji postanowienia.