I SA/Wr 2528/14

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Marek Olejnik po rozpoznaniu w dniu 23 lutego 2015 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi J. P. na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w L. z dnia [...] października 2014 r. nr [...] w przedmiocie stwierdzenia uchybienia terminu do wniesienia odwołania postanawia: odrzucić skargę. Zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału I Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu z dnia 31 grudnia 2014 r. wezwano stronę do uiszczenia w terminie siedmiu dni od dnia doręczenia odpisu zarządzenia wpisu sądowego w kwocie 100 złotych, pod rygorem odrzucenia skargi. Zgodnie ze zwrotnym potwierdzeniem odbioru, odpis ww. zarządzenia wraz z pismem przewodnim Sądu z dnia 2 stycznia 2015 r., został skutecznie doręczony na adres podany w skardze w dniu 13 stycznia 2015 r. Z informacji przekazanej przez Oddział Finansowy tut. Sądu wynika, że ww. kwota wpisu sądowego od skargi nie została uiszczona. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Skargę należało odrzucić. Zgodnie z art. 230 § 1 i § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. w Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm. – dalej w skrócie: p.p.s.a.) od pism wszczynających postępowanie przed sądem administracyjnym w danej instancji pobiera się wpis stosunkowy lub stały. Pismem takim jest między innymi skarga. Stosownie natomiast do art. 220 § 3 p.p.s.a. skarga, od której pomimo wezwania nie został uiszczony należny wpis, podlega odrzuceniu przez sąd. Z akt sprawy wynika, że przesyłka zawierająca odpis zarządzenia wzywającego do uiszczenia wpisu sądowego została skutecznie doręczona na adres podany w skardze w dniu 13 stycznia 2015 r. Zatem uiszczenie wpisu sądowego winno było nastąpić najpóźniej w dniu 20 stycznia 2015 r. Tymczasem, co potwierdzają akta sprawy, skarga w zakreślonym terminie nie została opłacona. W tym stanie rzeczy, Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu na podstawie art. 220 § 3 p.p.s.a. orzekł jak w sentencji postanowienia.