I SA/Wr 255/09

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Ewa Kamieniecka po rozpoznaniu w dniu 4 maja 2009 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy z wniosku D. B. o wstrzymanie wykonania decyzji Dyrektora Izby Skarbowej we W. O/Z w W. z dnia [...] Nr [...] w przedmiocie podatku od towarów i usług za kwiecień 2005 r. postanawia odmówić wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji. W skardze na oznaczoną w komparycji decyzję pełnomocnik strony skarżącej wniósł o wstrzymanie jej wykonania. W motywach wniosku wskazano, że wniosek jest uzasadniony szczególnie ważnym interesem skarżącej oraz, że egzekucja zagraża jej egzystencji. Wskazano, że na poparcie wniosku przedłożono dokumenty organowi podatkowemu I instancji. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Stosownie do przepisu art. 61 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi ( Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm. ), zwanej dalej p.p.s.a., wniesienie skargi nie wstrzymuje wykonania aktu lub czynności. Zgodnie natomiast z § 3 powołanego przepisu po przekazaniu sądowi skargi sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub części aktu lub czynności, o których mowa w § 1, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Postanowienie o wstrzymaniu aktu w całości lub części stanowi zatem odstępstwo od generalnej reguły i jako takie jest dopuszczalne po spełnieniu przesłanek o których mowa wyżej. Warunkiem wydania postanowienia o wstrzymaniu wykonania skarżonego aktu jest wykazanie przez stronę we wniosku okoliczności uzasadniających możliwość wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Nie wystarczy więc samo żądanie wstrzymania Dla wykazania, że zachodzą przesłanki o których mowa w § 3 art. 61 p.p.s.a , nie jest wystarczający sam wywód strony. Jej stwierdzenia powinny zostać poparte dokumentami, zwłaszcza dotyczącymi sytuacji finansowej i majątkowej ( post. NSA z dnia 30 listopada 2004 r. GZ 120/04 nie publ. ). Zatem jeżeli we wniosku o wstrzymanie wykonania takiego aktu lub czynności strona nie wskaże okoliczności uzasadniających twierdzenie, iż zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, to uznać należy, że brak jest przesłanek udzielenia ochrony tymczasowej przez sąd . Mając powyższe na uwadze Sąd ocenił wskazane przez wnioskodawcę oraz wynikające z akt sprawy okoliczności w świetle treści art. 61 § 3 p.p.s.a.. W rezultacie doszedł do przekonania, że skarżąca nie wskazała, w jaki sposób wykonanie zaskarżonej decyzji spowoduje skutki, o których mowa w tym przepisie. Na poparcie swoich twierdzeń przywołała jedynie, że egzekucja zagraża jej egzystencji, nie wskazała jednak konkretnych okoliczności, które mogłyby sugerować wystąpienie skutków, o których mowa w art. 61 § 3. W szczególności nie przedstawiła swojej sytuacji finansowej i majątkowej i nie przedłożyła w tym względzie żadnych dowodów. Natomiast samo żądanie wstrzymania wynikające - w ocenie skarżącej - z zagrożenia egzystencji poprzez wyegzekwowanie określonego sporną decyzją zobowiązania podatkowego, nie stanowi przesłanek uzasadniających udzielenie ochrony tymczasowej przez Sąd o których mowa w art. 61 § 3 p.p.s.a. Dodatkowo wskazać należy, że wykonanie decyzji zawsze powoduje pewne konsekwencje finansowe, jednakże nie zawsze związane one będą z wystąpieniem skutków o jakich mowa w ww. przepisie. Ponadto istotnym jest fakt, że przedmiotem sporu są świadczenia pieniężne, a więc z natury rzeczy świadczenia odwracalne i w wyniku ewentualnego uwzględnienia skargi nastąpi zwrot należności wraz z odsetkami. Z tych względów Wojewódzki Sąd Administracyjny, na podstawie powołanych przepisów orzekł jak w sentencji.