I SA/Wr 2597/02

I SA/Wr 2597/02 Wyrok W Imieniu Rzeczypospolitej Polskiej Dnia 1 września 2004 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w następującym składzie: Przewodniczący: Sędzia NSA Mirosława Rozbicka-Ostrowska Sędziowie: Sędzia WSA Zbigniew Łoboda Asesor WSA Marta Semiczek ( sprawozdawca ) Protokolant Michał Kazek po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 1 września 2004 r. sprawy ze skargi M. T. na postanowienie Izby Skarbowej we W. z dnia [...] [...] w przedmiocie stwierdzenia uchybienia terminu do wniesienia zażalenia w sprawie zarachowania nadpłaty w podatku dochodowym od osób fizycznych za 2001 oddala skargę. Postanowieniem z dnia [...]Izba Skarbowa we W. stwierdziła, że odwołanie skarżącego M. T. od postanowienia Urzędu Skarbowego W.-Ś. z dnia [...]w przedmiocie zarachowania nadpłaty podatku dochodowym od osób fizycznych za 2001 na poczet zaległości podatkowych zostało wniesione z uchybieniem terminu. Izba wskazała, że decyzja została doręczona skarżącemu w dniu [...], natomiast odwołanie zostało wniesione w dniu [...]., to jest po terminie. W skardze do Naczelnego Sądu Administracyjnego skarżący wnosił o uchylenie postanowienia Urzędu Skarbowego W.-Ś. z dnia [...] (nr [...]) o zaliczeniu nadpłaty oraz tytułu wykonawczego z dnia [...] (nr [...]). Wskazywał także, że powodem wniesienia skargi było wskazane na wstępie postanowienie o stwierdzeniu uchybienia terminu do wniesienia odwołania. W uzasadnieniu skargi skarżący ponosił merytoryczne zarzuty przeciwko prawidłowości postanowienia o zaliczeniu nadpłaty, wskazujące - jego zdaniem - na nieistnienie zaległości podatkowej. Wskazał także, że wniósł odwołanie z zachowaniem terminu gdyż otrzymał je w dniu [...]. W odpowiedzi na skargę Izba Skarbowa we W. wniosła o jej oddalenie, albowiem organ nie ma innej możliwości niż wydanie postanowienia o uchybieniu terminu, w sytuacji gdy stwierdzi taką okoliczność i nie może z urzędu postanowić o przywróceniu terminu. Wobec tego iż skarga dotyczyła prawidłowości trzech aktów administracyjnych, Naczelny Sąd Administracyjny zarządzeniem z dnia 2 października 2002 wyłączył do odrębnego rozpoznania skargę w części dotyczącej skargi na tytuł wykonawczy nr [...]z dnia [...] oraz skargi na postanowienie Urzędu Skarbowego W. Ś. z dnia [...] ( nr [...]) Zgodnie z art. 97 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Przepisy wprowadzające ustawę - Prawo o ustroju sądów administracyjnych i ustawę - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153 poz. 1271 ze zmn.) do rozpoznania skargi wniesionej do Naczelnego Sądu Administracyjnego - Ośrodek Zamiejscowy we Wrocławiu przed dniem 1 stycznia 2004 roku - właściwy obecnie jest Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Skarga w części dotyczącej postanowienia Izby Skarbowej we W. z dnia [...] ([...]) nie jest zasadna. Zgodnie z art. 3 i art. 145 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed Sądami Administracyjnymi (Dz.U. Nr 153 poz. 1270) sądy administracyjne powołane zostały do badania legalności decyzji, niektórych postanowień i innych aktów organów administracyjnych. W związku z tym kontrolą w postępowaniu przed sądami administracyjnymi objęta jest zgodność z prawem materialnym zaskarżonych aktów administracyjnych, a także badanie prawidłowości tych aktów pod względem formalnym, a więc badanie, czy w postępowaniu administracyjnym nie nastąpiło takie naruszenie przepisów o postępowaniu administracyjnym, które miało wpływ na wynik sprawy. W niniejszej sprawie organy administracyjne nie naruszyły wskazanych wyżej przepisów. W niemniejszej sprawie - zgodnie ze wskazanym wyżej zarządzeniem z dnia 2 października 2002 przedmiotem badania było wyłaczenie postanowienie Izby Skarbowej o stwierdzeniu uchybienia terminu do wniesienia odwołania. Kwestia uchybienia terminu do wniesienia odwołania (art. 223 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa, Dz. U. Nr 137, poz. 926 ze zm.) pozostaje poza sporem. Wprawdzie w skardze skarżący wskazuje jako datę otrzymania postanowienia [...], jednakże w piśmie z dnia [...]potwierdził datę otrzymania wskazaną przez Izbę Skarbową. Także ze znajdującego się w aktach zwrotnego poświadczenia odbioru postanowienia wynika data [...]. Również na rozprawie skarżący oświadczył, że był świadom uchybienia terminu do wniesienia odwołania. Uchybienie terminowi do wniesienia odwołania stwierdził organ odwoławczy postanowieniem wydanym w oparciu o art. 228 Ordynacji podatkowej. Jak trafnie zauważyła Izba Skarbowa we W. przepis ten ma charakter bezwarunkowy. W tym znaczeniu, że stwierdzenie uchybienia terminowi zobowiązuje organ do wydania postanowienia uniemożliwiającego rozpatrzenie odwołania. Okoliczności przywołane w skardze, mające wskazywać na nieprawidłowość postanowienia od którego wniesiono odwołanie, nie mogły być z urzędu uwzględnione przez organ odwoławczy, ani też skutkować uchyleniem zaskarżonego postanowienia przez Sąd. Zgodnie z art. 162 Ordynacji podatkowej w razie uchybienia terminu należy przywrócić termin na wniosek zainteresowanego, jeżeli uprawdopodobni, że uchybienie nastąpiło bez jego winy. Przepis ten jednocześnie uzależnia uruchomienie postępowania o przywrócenie terminu od wniosku skarżącego. Wniosku takiego w niniejszej sprawie skarżący nie złożył. Stwierdzenie uchybienia terminowi nie stoi na przeszkodzie rozpoznania wniosku strony o przywrócenie terminu do wniesienia odwołania. Reasumując Wojewódzki Sąd Administracyjny uznał, że organy administracyjne wydając zaskarżone postanowienie nie naruszyły prawa. W związku z tym, stosownie do art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku - Prawo o postępowanie przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153 poz. 1270) skarga podlegała oddaleniu. Z tych powodów Sąd orzekł jak w sentencji wyroku.