I SA/Wr 260/26

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Tadeusz Haberka po rozpoznaniu 9 kwietnia 2026 r. na posiedzeniu niejawnym w Wydziale I sprawy ze skargi E. A. na pismo Dyrektora Izby Administracji Skarbowej we Wrocławiu z 6 lutego 2026 r., nr 0201-IOA.033.8.2026 w przedmiocie przekazania odwołania celem nadania mu właściwego trybu postępowania postanawia: odrzucić skargę. Z akt wynika, że Naczelnik Urzędu Skarbowego w Wałbrzychu decyzją z 26 stycznia 2026 r., nr 0222-SPA.4105.52.2025.3 odmówił skarżącej stwierdzenia nadpłaty w podatku akcyzowym. Skarżąca wniosła od wskazanej decyzji odwołanie bezpośrednio do Dyrektora Izby Administracji Skarbowej we Wrocławiu, zamiast zgodnie z przepisami za pośrednictwem Naczelnika Urzędu Skarbowego w Wałbrzychu, aby ten mógł sprawdzić warunki formalne pisma oraz ustosunkować się do argumentów odwołującej się. W tym stanie rzeczy Dyrektora Izby Administracji Skarbowej we Wrocławiu, pismem z 6 lutego 2026 r., nr 0201-IOA.033.8.2026 przekazał odwołanie Naczelnikowi Urzędu Skarbowego w Wałbrzychu, aby ten mógł wykonać nakazane mu przez przepisy czynności. Skarżąca na wskazane pismo wniosła do tut. Sądu skargę, nazywając pismo decyzją. W treści skargi zarzuciła, że odmowa zwrotu nadpłaty była jej zdaniem nieprawidłowa. W odpowiedzi na skargę, Dyrektor Izby Administracji Skarbowej we Wrocławiu wniósł o odrzucenie skargi argumentując, że przekazanie odwołania Naczelnikowi Urzędu Skarbowego w Wałbrzychu było konieczne. Natomiast przepisy nie przewidują możliwości uchylenia przez sąd administracyjny takiego przekazania. W piśmie z 23 marca 2026 r. skarżąca zarzuciła Dyrektorowi Izby Administracji Skarbowej we Wrocławiu próbę uniknięcia merytorycznego rozpoznania sprawy. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje. Skarga podlega odrzuceniu, albowiem przepisy nie przewidują możliwości zaskarżenia do wojewódzkiego sądu administracyjnego przekazania przez organ II instancji, do organu I instancji, odwołania wniesionego nieprawidłowo. Zgodnie z przepisami, odwołanie wnosi się do organu II instancji, za pośrednictwem organu I instancji, który wydał decyzję. Jeżeli organ I instancji uznaje, że odwołanie zasługuje na uwzględnienie, uchyla lub zmienia swoją decyzję. Decyzja organu I instancji zawiera pouczenie, w jaki sposób wnieść odwołanie. W niniejszej sprawie skarżąca wniosła odwołanie bezpośrednio do organu II instancji, uniemożliwiając organowi I instancji ocenę argumentów odwołania oraz ocenę formalnej poprawności odwołania. Organ II instancji nie miał wyjścia i musiał przekazać pismo skarżącej organowi I instancji, aby ten mógł wykonać nakazane mu przez przepisy czynności. Przepisy nie przewidują zaś sądowej kontroli takiej czynności, tj. sądowej kontroli przekazania odwołania przez organ II instancji, do organu I instancji. Zaskarżone w sprawie pismo organu II instancji z 6 lutego 2026 r., które skarżąca w skardze błędnie nazwała decyzją, nie znajduje się w katalogu aktów z art. 3 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2026 r., poz. 143; dalej: p.p.s.a.), które podatnik może zaskarżyć do wojewódzkiego sądu administracyjnego. Przeciwnie, art. 3 § 2 pkt 4 p.p.s.a wprost wyklucza możliwość zaskarżenia takiej czynności skargą (wyklucza możliwość zaskarżenia czynności dokonanych w toku postępowania podatkowego, uregulowanego w Dziale IV ordynacji podatkowej). W tym stanie rzeczy, Sąd odrzucił skargę na pismo Dyrektora Izby Administracji Skarbowej we Wrocławiu, którym ten przekazał odwołanie skarżącej Naczelnikowi Urzędu Skarbowego w Wałbrzychu, jako skargę dotyczącą czynności nieobjętej zakresem właściwości sądów administracyjnych. Podstawą prawną odrzucenia skargi był w sprawie art. 58 § 1 pkt 1 p.p.s.a., zgodnie z którym wojewódzki sąd administracyjny odrzuca skargę, jeżeli sprawa nie należy do właściwości sądu administracyjnego.