I SA/Wr 262/12

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Maria Tkacz-Rutkowska po rozpoznaniu w dniu 7 maja 2012 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi M.S. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej we W. z dnia 28 grudnia 2011 r. nr [...] w przedmiocie podatku od czynności cywilnoprawnych postanawia: zawiesić z urzędu postępowanie sądowe. Przedmiotem skargi M.S. jest decyzja Dyrektora Izby Skarbowej we W. z dnia 28 grudnia 2011 r. nr [...] utrzymująca w mocy decyzję Naczelnika Urzędu Skarbowego W. z dnia 30 września 2011 r. nr [...] określającą zobowiązanie podatkowe w podatku od czynności cywilnoprawnych z tytułu umowy pożyczki. Z uzasadnienia zaskarżonej decyzji wynika, że organ podatkowy opodatkował sankcyjną stawką 20 % umowę pożyczki otrzymaną przez skarżącego w 2002 r., która nie została zgłoszona do opodatkowania. Na okoliczność otrzymania pożyczki podatnik powołał się w trakcie postępowania podatkowego dotyczącego nieujawnionych źródeł przychodu. Skarżący zarzucił zaskarżonej decyzji, m.in. naruszenie art. 7 ust. 5 pkt 1 ustawy z dnia 9 września 2000 r. o podatku od czynności cywilnoprawnych (t. j. Dz. U. z 2010 r., Nr 101, poz. 649)., poprzez niewłaściwą wykładnię tego przepisu i w efekcie nieprawidłowe zastosowanie sankcyjnej stawki podatkowej w wysokości 20 %. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: W świetle art. 125 § 1 pkt 1) ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. w Dz. U. z 2012 r. poz. 270 – dalej w skrócie: "p.p.s.a."), sąd może zawiesić postępowanie z urzędu, jeżeli rozstrzygnięcie sprawy zależy od wyniku innego toczącego się postępowania administracyjnego, sądowoadministracyjnego, sądowego lub przed Trybunałem Konstytucyjnym. W ocenie Sądu, w rozpoznawanej sprawie zachodzi tego rodzaju zależność. Wskazać bowiem trzeba, że Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie postanowieniem z dnia 6 września 2010 r. sygn. akt III SA/Wa 563/10 zwrócił się do Trybunału Konstytucyjnego z pytaniem prawnym: "czy przepisy art. 7 ust. 5 pkt 1 w związku z art. 3 ust. 1 pkt 4 ustawy z dnia 9 września 2000 r. o podatku od czynności cywilnoprawnych (Dz. U. z 2010 r. Nr 101, poz. 649) w zakresie w jakim przewidują - w stosunku do podatników będących osobami fizycznymi, po przedawnieniu zobowiązania podatkowego powstałego z tytułu zawarcia umowy pożyczki - ponowne powstanie obowiązku i zobowiązania podatkowego, od tej samej czynności cywilnoprawnej według dziesięciokrotnie wyższej 20 % stawki podatku, z chwilą powołania się przez podatnika na fakt jej dokonania przed organem podatkowym lub organem kontroli skarbowej w toku czynności sprawdzających, postępowania podatkowego, kontroli podatkowej lub postępowania kontrolnego - są zgodne z art. 2, art. 32 ust. 1, art. 31 ust. 3, art. 64 ust. 2 Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej". Postępowanie przed Trybunałem Konstytucyjnym prowadzone jest pod sygnaturą P 41/10. Uznać zatem należy, że rozstrzygnięcie sprawy zależy od wyniku wskazanego postępowania przed Trybunałem Konstytucyjnym, gdyż jego przedmiotem jest ocena zgodności z Konstytucją Rzeczypospolitej Polskiej przepisu, która legła u podstaw zaskarżonej decyzji. W tym stanie rzeczy, Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu na podstawie art. 125 § 1 pkt 1) p.p.s.a., orzekł jak w sentencji postanowienia.