I SA/Wr 2620/03

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia NSA - Andrzej Szczerbiński po rozpoznaniu w dniu 11 lipca 2005 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi J. S. na decyzję Izby Skarbowej we W. Ośrodek Zamiejscowy w W. z dnia [...] Nr [...] w przedmiocie podatku od towarów i usług za luty 2002 r. postanawia: I. umorzyć postępowanie przed Wojewódzkim Sądem Administracyjnym; II. zasądzić od Dyrektora Izby Skarbowej we W. Ośrodek Zamiejscowy w W. kwotę 4.749,80 zł ( cztery tysiące siedemset czterdzieści dziewięć 80/100 ) tytułem kosztów postępowania sądowego. 2 Uzasadnienie Skarżący J. S. działający przez pełnomocnika - doradcę podatkowego M. S. zaskarżył decyzję Dyrektora Izby Skarbowej Ośrodek Zamiejscowy w W. z dnia [...] Nr [...]utrzymującą w mocy decyzję Naczelnika Urzędu Skarbowego w Ś. z dnia [...]Nr [...]w przedmiocie podatku od towarów i usług za luty 2002 r. i wniósł o jej uchylenie. Strona przeciwna w odpowiedzi na skargę z dnia [...]wniosła o jej oddalenie podtrzymując argumentację zawartą w zaskarżonej decyzji. Dyrektor Izby Skarbowej we W. Ośrodek Zamiejscowy w W. po ponownym przeanalizowaniu zarzutów skargi, uznał skargę za słuszną i decyzją z dnia [...] Nr [...]uchylił w całości zaskarżoną decyzję oraz poprzedzającą ją decyzję organu podatkowego I instancji. Pismem z dnia [...]pełnomocnik skarżącego, w związku z wydaniem przez Dyrektora Izby Skarbowej decyzji w trybie art. 54 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.)-zwanej dalej u.p.s.a., cofnął skargę oraz wniósł o zwrot kosztów postępowania sądowego. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z dyspozycją art. 97 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. przepisy wprowadzające ustawę - Prawo o ustroju sądów administracyjnych i ustawę -Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1271 ze zm.) sprawy, w których skargi zostały wniesione do Naczelnego Sądu Administracyjnego przed dniem 1 stycznia 2004 r. i postępowanie nie zostało zakończone, podlegają rozpoznaniu przez właściwe wojewódzkie sądy administracyjne na podstawie przepisów ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Sygn. akt I SA/Wr 2620/03 3 Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.). Sąd umarza postępowanie, jeśli w jego toku wystąpią zdarzenia, w następstwie których przestanie istnieć sprawa sądowoadministracyjna. Postępowanie staje się bezprzedmiotowe między innymi na skutek uwzględnienia skargi przez organ podatkowy w trybie autokontroli (art. 54 § 3 u.p.s.a.) albo cofnięcia skargi przez stronę. Oświadczenie skarżącego, co do zasady, wiąże Sąd. Sąd może odmówić uwzględnienia żądania skarżącego dopiero w sytuacji, gdy zamierza ono do obejścia prawa lub spowodowałoby utrzymanie w mocy aktu lub czynności dotkniętych wadą nieważności. W rozpatrywanej sprawie Sąd nie stwierdził, aby zachodziły okoliczności uniemożliwiające uznanie cofnięcia skargi za dopuszczalne. Z uwagi na fakt, iż skarżący cofnął skargę na skutek wydania przez Dyrektora Izby Skarbowej w trybie art. 54 § 3 u.p.s.a , decyzji należy przyjąć, że strona zgadza się z nowym rozstrzygnięciem i dlatego też Sąd przyjął, iż postępowanie stało się bezprzedmiotowe na skutek uwzględnienia w całości zasadności zarzutów skargi przez organ podatkowy. Z powyższych względów, na podstawie art. 161 § 1 pkt 3 u.p.s.a., postępowanie wszczęte wniesieniem skargi podlega umorzeniu. Wobec umorzenia przez Sąd postępowania przed rozprawą, na mocy art. 201 § 1 w zw. z art. 209 u.p.s.a., orzeczono o kosztach postępowania sądowego. Na zasądzoną kwotę kosztów (4.749,80 zł) składały się: wynagrodzenie pełnomocnika - 3600 zł, wpis od skargi - 1.134,80 zł, oraz opłata skarbowa od pełnomocnictwa - 15 zł. Mając powyższe na względzie orzeczono jak w sentencji.