I SA/Wr 264/09

Referendarz sądowy w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym we Wrocławiu Michał Kazek po rozpoznaniu w dniu 6 kwietnia 2009 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku strony skarżącej o przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych w sprawie ze skargi A. O. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej we W. Ośrodek Zamiejscowy w W. z dnia [...] nr [...] w przedmiocie odmowy umorzenia odsetek za zwłokę od zaległości podatkowej w podatku od towarów i usług za wrzesień, październik, listopad oraz grudzień 1998 r. postanawia: przyznać stronie skarżącej prawo pomocy w zakresie częściowym obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych. W sprawie, w odpowiedzi na wezwanie do uiszczenia wpisu sądowego od skargi w kwocie 500 zł, skarżący wniósł o zwolnienie od kosztów sądowych. Uzasadniał, że jest inwalidą I grupy, prowadzi jednoosobowe gospodarstwo domowe, natomiast jego jedyne źródło utrzymania stanowi renta w kwocie 1.431,91 zł. Argumentował, że płaci miesięcznie czynsz w kwocie 834 zł oraz ponosi koszty energii elektrycznej w kwocie 40 zł, usług telekomunikacyjnych w kwocie 49.92 zł oraz zakupu leków w kwocie 150 zł. W załączeniu do wniosku strona przesłała fotokopię wyciągu z rachunku bankowego za luty 2009 r., orzeczenia nr 629/2008 z dnia 13 października 2008 r. wystawionego przez Wojewódzką Komisję Lekarską MSWiA we Wrocławiu w sprawie uznania za inwalidę i zaliczenia do I grupy inwalidzkiej oraz dowodów uiszczenia czynszu i opłaty za usługi telekomunikacyjne. Wnioskodawca powołał się również na fakt przyznania mu postanowieniem Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu z dnia 1 grudnia 2008 r. prawa pomocy w zakresie częściowym poprzez zwolnienie od kosztów sądowych. Wywiódł przy tym, że jego stan majątkowy uległ zmianie jedynie w ramach podwyżki rent i emerytur, natomiast pogorszył się stan jego zdrowia. W sprawie zważono, co następuje. Stosownie do brzmienia art. 245 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), prawo pomocy może być przyznane w zakresie całkowitym lub częściowym. Prawo pomocy w zakresie całkowitym obejmuje zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie adwokata, radcy prawnego, doradcy podatkowego lub rzecznika patentowego (§ 2), natomiast prawo pomocy w zakresie częściowym obejmuje zwolnienie tylko od opłat sądowych w całości lub w części albo tylko od wydatków albo od opłat sądowych i wydatków lub obejmuje tylko ustanowienie adwokata, radcy prawnego, doradcy podatkowego lub rzecznika patentowego (§ 3). W przypadku osób fizycznych prawo pomocy może być przyznane w zakresie całkowitym – gdy osoba ta wykaże, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania (art. 246 § 1 pkt 1) a w zakresie częściowym – gdy osoba ta wykaże, iż nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny (pkt 2 cyt. wyżej przepisu). Z regulacji prawnych dotyczących kosztów sądowych można wysnuć wniosek, iż są one zasadą, natomiast zwolnienie z ich uiszczenia winno nastąpić w sytuacjach wyjątkowych. Mając na uwadze powołane regulacje prawne i wynikające z nich zasady, jakimi należy kierować się rozpatrując wniosek o przyznanie prawa pomocy jak i stan faktyczny sprawy, stwierdza się, że w przypadku strony skarżącej zaistniały ustawowe przesłanki do przyznania jej prawa pomocy w zakresie obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych, określone w art. 246 § 1 pkt 2 ustawy procesowej. Skarżący wykazał, że nie jest w stanie ponieść kosztów sądowych bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie. Przyznając prawo pomocy w żądanym zakresie uwzględniono również fakt utrzymania się sytuacji materialnej wnioskodawcy uwzględnionej przez Sąd w wyżej powołanym postanowieniu z dnia 1 grudnia 2008 r. Z uwagi na powyższe, na podstawie art. 258 § 1 i § 2 pkt 7 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, postanowiono jak w sentencji.