I SA/Wr 267/17

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Katarzyna Radom po rozpoznaniu w dniu 8 maja 2017 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi A. W. na postanowienie Dyrektora Izby Skarbowej we W. z dnia [...] 2016 r., nr [...] w przedmiocie odmowy przywrócenia terminu do dokonania czynności postanawia: odrzucić skargę. Zaskarżonym postanowieniem z dnia [...] 2016 r. Dyrektor Izby Skarbowej we W. utrzymał w mocy postanowienie Dyrektora Izby Skarbowej we W. z dnia [...] 2016 r. nr [...] o odmowie A. W. (strona skarżąca) przywrócenia terminu do dokonania czynności procesowej. Doręczenie skarżącej wymienionego postanowienia wraz z prawidłowym pouczeniem o trybie i terminie zaskarżenia tego aktu nastąpiło w dniu 11 stycznia 2017 r. Pismem z dnia 10 lutego 2017 r., nadanym w placówce pocztowej w dniu 14 lutego 2017 r., skarżąca – zastępowana w postępowaniu przez pełnomocnika A. W. – wniosła za pośrednictwem Dyrektora Izby Skarbowej we W. - skargę na ww. postanowienie. W odpowiedzi na skargę organ podatkowy zauważył, że skarga została wniesiona po terminie. Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu zważył, co następuje: Skarga podlegała odrzuceniu. Zgodnie z art. 53 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. w Dz. U. z 2016 r. poz. 718 ze zm.; dalej: p.p.s.a.), skargę wnosi się w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie. W myśl § 2 wskazanego powyżej przepisu, w przypadkach, o których mowa w art. 52 § 3 i § 4, skargę wnosi się w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia wezwania o usunięcie naruszenia prawa. Przy czym, zgodnie z art. 83 § 1 p.p.s.a., terminy oblicza się według przepisów prawa cywilnego, z zastrzeżeniem § 2, który określa, że jeżeli ostatni dzień terminu przypada na sobotę lub dzień ustawowo wolny od pracy, za ostatni dzień terminu uważa się następny dzień po dniu lub dniach wolnych od pracy. Jak wynika z akt sprawy, zaskarżone postanowienie organu drugiej instancji zostało doręczone stronie skarżącej w dniu 11 stycznia 2017 r. To zaś oznacza, że trzydziestodniowy termin do wniesienia skargi upłynął 10 lutego 2017 r. Tymczasem, skarga została wniesiona w dniu 14 lutego 2017 r. (data stempla pocztowego), a zatem z przekroczeniem ustawowego terminu do jej wniesienia. W tym stanie rzeczy, Sąd na podstawie art. 58 § 1 pkt 2 i § 3 p.p.s.a. postanowił jak w sentencji.