I SA/Wr 267/17

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Katarzyna Radom po rozpoznaniu w dniu 8 stycznia 2018 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku o przywrócenie terminu do uzupełnienia braku formalnego zażalenia z dnia 27 lipca 2017 r. wniesionego na zarządzenie Przewodniczącego Wydziału z dnia 22 czerwca 2017 r. o wezwaniu do uiszczenia wpisu sądowego w sprawie ze skargi A. W. na postanowienie Dyrektora Izby Skarbowej we W. z dnia [...] 2016 r., nr [...] w przedmiocie odmowy przywrócenia terminu do dokonania czynności postanawia przywrócić termin. . Skarżąca, po wezwaniu do uiszczenia wpisu sądowego od zażalenia z dnia 14 czerwca 2017 r. na postanowienie z dnia 8 maja 2017 r. w kwocie 100 zł, wniosła zażalenie którego przedmiotem było zarządzenie Przewodniczącego Wydziału z dnia 22 czerwca 2017 r. o wezwaniu do uiszczenia wpisu sądowego. Z uwagi na dostrzeżone braki formalne zażalenia pismem z dnia 14 sierpnia 2017 r. pełnomocnik skarżącej wezwany został do podpisania zażalenia lub przesłania podpisanego zażalenia na adres Sądu. Postanowieniem z dnia 23 października 2017 r. tutejszy Sąd odrzucił wskazane zażalenie stwierdzając, iż braki formalne zażalenia zostały uzupełnione po upływie siedmiodniowego terminu na dokonanie czynności. Pismem z dnia 28 listopada 2017 r. (data stempla pocztowego) skarżąca wniosła o przywrócenie terminu do uzupełnienia braku formalnego zażalenia, wskazując w uzasadnieniu, że według operatora pocztowego wskazany na awizie ostateczny termin odbioru przesyłki zawierającej wezwanie upływał w dniu 4 września 2017 r. Odebranie przesyłki zgodnie z adnotacją na awizie z naruszeniem obowiązujących przepisów prawa uprawdopodabnia brak winy strony w uchybieniu terminowi do uzupełnienia braku formalnego zażalenia. W załączeniu skarżący przedłożył kserokopie awiza oraz koperty. Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu zważył, co następuje: Przepisy art. 86 i 87 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2017 r., poz. 1369; dalej: p.p.s.a.)., przewidują możliwość przywrócenia terminu w sytuacji, gdy zainteresowany uprawdopodobni okoliczności wskazujące na brak jego winy w uchybieniu terminu, wniosek o jego przywrócenie zostanie złożony w ciągu 7 dni od ustania przyczyny uchybienia terminu i gdy wraz z wnioskiem o przywrócenie terminu zostanie dopełniona czynność, dla której termin był wyznaczony. Postanowienie o przywróceniu terminu bądź odmowie jego przywrócenia może być wydane na posiedzeniu niejawnym. W sprawie, skarżąca uchybiła terminowi do uzupełnienia braku formalnego zażalenia z dnia 27 lipca 2017 r., a wniosek o przywrócenie terminu został złożony w terminie, o którym mowa w art. 87 § 1 p.p.s.a. Przyczyna uchybienia terminu ustała 22 listopada 2017 r. (powzięcie informacji o uchybieniu terminowi), a wniosek został złożony 28 listopada 2017 r. Z treści art. 87 § 2 p.p.s.a. wynika, że pozytywną przesłanką przywrócenia terminu jest brak winy strony w uchybieniu terminowi. Kryterium braku winy, jako przesłanka przywrócenia terminu, wiąże się z obowiązkiem szczególnej staranności przy dokonywaniu czynności procesowej. Zdaniem Sądu, powołane przez stronę przyczyny uchybienia terminu uprawdopodobniły brak winy w jego przekroczeniu. Sąd podziela pogląd wyrażony w orzecznictwie, że przy rozpatrywaniu wniosku o przywróceniu terminu, należy uwzględnić to, jaki wpływ na prawidłowe obliczenie przez stronę terminu do dokonania czynności procesowej miały błędy doręczyciela (Poczty Polskiej) polegające na wydaniu przesyłki w okresie dłuższym niż 14 dni licząc od pierwszego zawiadomienia. Jeżeli strona działała w błędzie w związku z nieprawidłowościami, których dopuścił się doręczyciel, to można przyjąć, że uprawdopodobniła okoliczności wskazujące na brak winy w uchybieniu terminu (por. wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z 27 września 2013 r., sygn. akt I FSK 1407/12). Niewątpliwie w okolicznościach zaistniałych w niniejszej sprawie Poczta Polska dopuściła się błędu, który polegał na błędnej adnotacji dokonanej przez doręczyciela na drugim awizie o ostatecznym terminie odbioru przesyłki po okresie dłuższym niż 14 dni licząc od dnia pierwszego zawiadomienia i okoliczność ta wprost wynika z załączonej do wniosku kserokopii awiza Poczty Polskiej. Pierwszego zawiadomienia o odbiorze przesyłki dokonano w dniu 18 sierpnia 2017 r., drugiego w dniu 28 sierpnia 2017 r. wraz z adnotacją doręczyciela o ostatecznym odbiorze przesyłki w dniu 4 września 2017 r. Nieprofesjonalny pełnomocnik skarżącej odbierając awizowaną przesyłkę w dniu 4 września 2017 r. mógł być przekonany, że termin należy liczyć od tego momentu. Zdaniem Sądu, skoro skarżąca działała w błędzie w związku z nieprawidłowościami, których dopuścił się doręczyciel, przy czym brak jest podstaw do uznania, że przyczyniła się do powstania tych nieprawidłowości, to błąd ten uprawdopodobnia okoliczności wskazujące na brak winy w uchybieniu terminu. W związku z zaprezentowanymi wywodami, w ocenie Sądu, strona nie ponosi winy w uchybieniu terminu do uzupełnienia braku formalnego zażalenia z dnia 27 lipca 2017 r. W tym stanie rzeczy Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu, na podstawie 86 § 1 i 87 ustawy p.p.s.a., orzekł jak w sentencji.