I SA/Wr 27/11

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Dagmara Dominik-Ogińska, Sędziowie Sędzia WSA Katarzyna Radom, Sędzia WSA Marta Semiczek (sprawozdawca), Protokolant Lucyna Barańska, po rozpoznaniu w Wydziale I na rozprawie w dniu 18 lutego 2011 r. przy udziale sprawy ze skargi "A" S. A. z/s w L. na interpretację indywidualną Prezydenta Miasta L. z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie podatku od nieruchomości I. uchyla zaskarżoną interpretację; II. orzeka, że akt wymieniony w pkt I nie podlega wykonaniu; III. zasądza na rzecz skarżącej od Prezydenta Miasta L. kwotę 457, 00 (czterysta pięćdziesiąt siedem) zł tytułem zwrotu kosztów postępowania. Wnioskiem z dnia 7 maja 2010 roku "A" S.A. w L. ( Strona, Skarżąca) wystąpiła do Prezydenta Miasta L. z wnioskiem o udzielenie indywidualnej interpretacji przepisów prawa podatkowego. W wniosku strona podała, że w ramach swojej działalności zajmuje się m. in. organizacją budowy domów, obiektów biurowych i handlowych a także wynajmem powierzchni użytkowych. Miejscem prowadzenia działalności gospodarczej Spółki jest m. in. miasto L. W łatach 2007 - 2009 Spółka korzystała z pomocy horyzontalnej, polegającej na zwolnieniu z podatku od nieruchomości, przyznanej Spółce na mocy uchwały nr [...] Rady Miejskiej L. z dnia [...] 2005 roku w sprawie przyjęcia Programu pomocy horyzontalnej na rozwój małych i średnich przedsiębiorstw na terenie miasta L. (dalej - "uchwała Rady Miasta"). Spółce przysługuje również uprawnienie do korzystania z przedmiotowej pomocy w kolejnych latach. Pomoc horyzontalna została przyznana w związku z tym, iż Spółka nabyła, celem prowadzenia działalności gospodarczej na terenie miasta L., szereg działek gruntu (niezabudowanych oraz zabudowanych) wraz ze znajdującymi się na nich budynkami i budowlami. Spółka poczyniła znaczne nakłady na posiadane w L. nieruchomości, w szczególności Spółka rozpoczęła budowę galerii handlowej, w której Spółka obecnie prowadzi działalność operacyjną. Podstawą zwolnienia, o które wnosiła Spółka był § 1 uchwały Rady Miejskiej, stanowiący, iż zwalnia się z podatku od nieruchomości na okres do 5 lat (...) nieruchomości lub ich części związane z prowadzeniem działalności gospodarczej oraz grunty pod tymi nieruchomościami będące w posiadaniu podatników dokonujących nowych inwestycji, przy czym przez nową inwestycje rozumiane są, zgodnie z § 2 ust. 1 uchwały Rady Miejskiej, związane z rozbudową przedsiębiorstwa, poniesione nakłady finansowe w środki trwałe. Skarżąca korzystała ze zwolnienia od podatku kilku działek gruntu w latach 2007-2011. Spółka w 2009 roku dokonała sprzedaży a obecnie rozważa sprzedaż następnych składników majątkowych Spółki znajdujących się na wyżej wskazanych działkach gruntu. Jednocześnie Spółka wskazuje, że nadał będzie prowadzić na terenie gminy L. dotychczasową działalność gospodarczą związaną z rozbudowanym przedsiębiorstwem, tj. działalność związaną z galerią handlową przynajmniej 5 lat od momentu zakończenia budowy przedmiotowej galerii." W związku z tym Spółka zadała pytanie jakie obowiązki spoczywają na Stronie w związku ze sprzedażą składników majątkowych. Zdaniem Strony, ma ona obowiązek skorygować pierwotne wnioski tj. wnioski z [...] grudnia 2006 roku dotyczące sprzedawanych składników majątkowych jak również skorygować kwotę nakładów poniesionych przez Spółkę na nową inwestycję o wartość nakładów odnoszących się do sprzedawanych składników majątku. Ponieważ w związku z zmniejszy się wysokość kosztów kwalifikowanych, od których zależy limit maksymalnej intensywności pomocy dla Spółki, jeżeli limit maksymalnej dopuszczalnej pomocy, w poszczególnych latach, będzie mniejszy niż kwota otrzymanej pomocy, Spółka ma obowiązek do zwrotu otrzymanej pomocy w części przekraczającej kwotę maksymalnego limitu w trybie § 14 ust. 1-3 uchwały Rady Miejskiej. Natomiast, gdy kwota otrzymanej przez Spółkę pomocy jest, pomimo korekty nakładów, niższa od kwoty maksymalnego limitu określonego przepisami uchwały Rady Miejskiej, Spółce przysługuje zwolnienie w dotychczasowej kwocie. " Prezydent Miasta L. uznał stanowisko Strony za nieprawidłowe. Przytaczając brzmienie przepisów ustawy o podatkach i opłatach lokalnych oraz brzmienie uchwały Rady Miejskiej Legnicy [...] z dnia [...] 2005 r. w sprawie przyjęcia Programu pomocy horyzontalnej na rozwój małych i średnich przedsiębiorstw na terenie miasta L. wywodził, że dokonując sprzedaży części nieruchomości położonej w L. przy ulicy "B" - działka nr [...]/[...], Spółka utraciła prawo do zwolnienia z podatku od nieruchomości, wynikające z wniosku obejmującego tę inwestycję. Wynika to z zapisu § 10 ust. 5 pkt 2 uchwały, który stanowi, że przedsiębiorca może uzyskać pomoc w ramach Programu pomocy horyzontalnej między innymi pod warunkiem prowadzenia działalności gospodarczej związanej z nową inwestycją, przez co najmniej pięć lat od dnia zakończenia inwestycji. Inwestycja prowadzona w L. przy ulicy "B" - działka nr [...]/[...] została zakończona w 2008 roku i powinna być utrzymana do końca 2013 roku. W ocenie Organu w tej sytuacji podatnik był zobowiązany, zgodnie z § 14 w/w uchwały, do pisemnego powiadomienia organu podatkowego o utracie warunków zwolnienia najpóźniej w terminie 14 dni od dnia powstania okoliczności powodujących tę utratę, a następnie do zwrotu kwoty udzielonej pomocy na rachunek organu podatkowego. Jeżeli podatnik nie dopełnił obowiązku terminowego powiadomienia o utracie warunków do zwolnienia z podatku od nieruchomości, traci prawo do tego zwolnienia i jest zobowiązany do zwrotu wraz z odsetkami w wysokości odsetek za zwłokę od zaległości podatkowych - liczonymi od dnia udzielenia pomocy. Wskazując na korzystanie przez Stronę ze zwolnień także w związku z innymi inwestycjami Burmistrz wskazał, że tracąc warunki do zwolnienia wynikającego z wniosku złożonego w związku z inwestycją przeprowadzoną na nieruchomości położonej w L. przy ulicy "B" - działka nr [...]/[...], Spółka zachowuje prawo do zwolnienia z podatku od nieruchomości na mocy przedmiotowej uchwały z tytułu realizacji inwestycji na pozostałych nieruchomościach. Wobec czego Strona po sprzedaży części nieruchomości położonej w L. przy ulicy "B" - działka nr [...]/[...] powinien w terminie 14 dni od zaistnienia tego zdarzenia zgłosić organowi podatkowemu utratę warunków do zwolnienia uzyskanego w związku z inwestycją przeprowadzoną na w/w nieruchomości. Organ podatkowy z urzędu dokonuje korekty kosztów kwalifikujących się do objęcia pomocą horyzontalną o nakłady poniesione na inwestycję zrealizowaną na nieruchomości położonej w L. przy ulicy "B" - działka nr [...]/[...]. Przedmiotowa korekta wpłynie na zmianę kwoty maksymalnej intensywności pomocy, jaką podatnik może uzyskać w ramach Programu pomocy horyzontalnej. W przypadku przekroczenia przez Stronę maksymalnej intensywności pomocy, Spółka będzie zobowiązana do zwrotu nienależnie uzyskanego zwolnienia w terminie 14 dni od daty uprawomocnienia się decyzji stwierdzającej wygaśnięcie prawa do zwolnienia. Nie zgadzając się z otrzymaną interpretacją Strona wezwała Burmistrz Miasta L. do usunięcia naruszenia prawa. Burmistrz Miasta L., po ponownym przeanalizowaniu sprawy nie znalazł podstaw do zmiany udzielonej interpretacji. W skardze wniesionej do Wojewódzkiego Sadu Administracyjnego Skarżąca zarzuciła: naruszenie przepisów prawa materialnego, poprzez: 1. błędną wykładnię § 10 ust. 5 w zw. z § 1 uchwały nr [...] Rady Miejskiej L. z dnia [...] 2005 roku w sprawie przyjęcia Programu pomocy horyzontalnej na rozwój małych i średnich przedsiębiorstw na terenie miasta L. [dalej - "uchwała Rady Miejskiej"] w zw. z art. 7 ust. 3 ustawy z dnia 12 stycznia 1991 roku o podatkach i opłatach lokalnych [tj. Dz. U. z 2006 roku, Nr 121, poz. 844 z późn. zm.; dalej - "ustawa o podatku od nieruchomości"] polegającą na błędnym uznaniu, że sprzedaż przez Spółkę jednego lub kilku składników majątkowych znajdujących się na terenie miasta L. może powodować obowiązek zwrotu przez Spółkę całej kwoty udzielonej pomocy. naruszenie przepisów postępowania, a to: 1. naruszenie art. 14c § 1 i § 2 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 roku [tj. Dz. U. z 2005 r., Nr 8, poz. 60 z późn. zm.; dalej - "Ordynacja podatkowa"] w zw. z art. 120 oraz art. 121 § 1 Ordynacji podatkowej poprzez sporządzenie uzasadnienia interpretacji w sposób wewnętrznie sprzeczny i uniemożliwiający Spółce poznanie rzeczywistych skutków interpretacji w zakresie podatku od nieruchomości; W odpowiedzi na Skargę Burmistrz Miasta L. wniósł o jej oddalenie, podtrzymując dotychczasowe stanowisko. W dalszym piśmie procesowym Skarżąca wskazała, że zgadza się zasadniczo z tez Organu, że w przypadku sprzedaży składnika majątkowego, Skarżąca zachowuje prawo do zwolnienia z podatku od nieruchomości na mocy uchwały Rady Miejskiej, oraz że należy dokonać korekty kosztów kwalifikujących się do objęcia pomocą horyzontalną o nakłady poniesione na sprzedany składnik majątkowy. Skarżąca zgadza się również z organem podatkowym, że w sytuacji, gdy przedmiotowa korekta spowoduje przekroczenie kwoty maksymalnej intensywności pomocy która została przyznana Skarżącej, to Skarżąca będzie zobowiązana do zwrotu nienależnie uzyskanego zwolnienia. Ponieważ jednak, na stronie 7 swojej interpretacji, organ podatkowy stwierdził, iż: "w tej sytuacji (sprzedaży działki znajdującej się przy ul. "B" - działka nr [...]/[...] - przyp. Skarżącej) podatnik był zobowiązany, zgodnie z § 14 ww. uchwały, do pisemnego powiadomienie organu podatkowego o utracie warunków zwolnienia; najpóźniej w terminie 14 dni od powstania okoliczności powodujących tę utratę oraz do zwrotu kwoty udzielonej pomocy na rachunek organu podatkowego. W związku z niejasnym dla strony stanowiskiem organu podatkowego - czyli uznaniem przez organ podatkowy stanowiska Skarżącej za nieprawidłowe, a także z mogącymi nasuwać wątpliwości wnioskami organu podatkowego zawartymi na stronie 7 interpretacji, Skarżąca zdecydowała się wnieść skargę na komentowaną interpretację. Jednocześnie Skarżąca zakwestionowała stanowisko organu, iż sprzedaż jednego ze składników majątkowych je ( części nieruchomości) jest równoznaczne z likwidacją działalności gospodarczej. Zarzuciła także, iż zaskarżonej interpretacji nieprawidłowo nadano forę postanowienia. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Skarga jest zasadna. Na wstępie należy podkreślić, iż zakres kontroli sprawowanej przez wojewódzkie sądy administracyjne określa ustawa z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz.1269), stanowiąc w art. 1 § 1 i § 2, że sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej pod względem jej zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej. W ramach tej kontroli sąd stosuje środki przewidziane w art. 145-150 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. nr 153, poz. 1270 ze zm.) – w skrócie upsa. Powyższe oznacza, że zaskarżony akt administracyjny może zostać wzruszony przez sąd tylko wówczas, gdy narusza prawo w sposób określony w powołanej ustawie; w przeciwnym razie skarga podlega oddaleniu. "Sąd, uwzględniając skargę na akt lub czynność, o których mowa w art. 3 § 2 pkt 4 i 4a, uchyla ten akt lub interpretację albo stwierdza bezskuteczność czynności. – art. 146 § 1 upsa Należy również podkreślić, iż zgodnie z art. 134 § 1 upsa, sąd nie jest związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną. W tak określonym zakresie kognicji skargę w rozpoznawanej sprawie należy uznać za zasadną, gdyż w ocenie Sądu przy wydaniu indywidualnej interpretacji podatkowej doszło do narusza przepisów prawa procesowego w stopniu, który miał wpływ na wynik sprawy. Spór w niniejszej sprawie dotyczył w istocie nie tyle samego rozstrzygnięcia zawartego w udzielonej interpretacji indywidualnej, tj. oceny prezentowanego stanowiska wnioskodawcy, co formy i treści uzasadnienia prawnego tej oceny, jak też uzasadnienia prawnego odmiennego stanowiska organu. Na wstępie rozważań przypomnieć trzeba, iż zgodnie z art. 14c § 1 Ordynacji podatkowej interpretacja indywidualna zawiera ocenę stanowiska wnioskodawcy wraz z uzasadnieniem prawnym tej oceny. Można odstąpić od uzasadnienia prawnego, jeżeli stanowisko wnioskodawcy jest prawidłowe w pełnym zakresie. W razie negatywnej oceny stanowiska wnioskodawcy interpretacja indywidualna zawiera wskazanie prawidłowego stanowiska wraz z uzasadnieniem prawnym, o czym stanowi § 2 przywołanego przepisu. Rację ma zatem Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie, który w uzasadnieniu wyroku z dnia 15 stycznia 2009 r., sygn. akt I SA / Kr 1544 / 08, (LEX nr 475273), twierdzi, że "ocena stanowiska wnioskodawcy, wyrażana poprzez uznanie go za prawidłowe lub błędne, jest tylko jednym z elementów interpretacji, wymienionych w art. 14c § 1 O.p. Drugim jest natomiast uzasadnienie tej oceny, a w przypadku, gdy jest ona negatywna, interpretacja zawiera wskazanie prawidłowego stanowiska wraz z uzasadnieniem prawnym. Są to elementy o równorzędnym znaczeniu. (...) Uzasadnienie interpretacji jest szczególnie istotne, tak jak w niniejszej sprawie, w razie negatywnej oceny stanowiska wnioskodawcy. W tej sytuacji uzasadnienie prawne nie może ograniczać się jedynie do zacytowania treści przepisów. Uzasadnienie prawne, o którym mowa w art. 14c § 2 O.p. musi stanowić bowiem rzetelną informację dla wnioskodawcy, dlaczego w jego sprawie ww. przepisy znajdują zastosowanie, a także dlaczego wyrażony przez niego pogląd nie zasługuje na uwzględnienie. Należy podkreślić, że powyższy wywód dodatkowo wzmacnia art. 14h O.p. poprzez odesłanie do odpowiedniego stosowania przepisu art. 121 § 1 tej ustawy, statuującego zasadę zaufania do organów podatkowych. W ocenie Sądu, powyższą zasadę należy traktować nie tylko jako postulat ustawodawcy wobec organów podatkowych, ale także jako przesłankę oceny ich działania." Tenże sam Sąd w kolejnym wyroku z dnia 1 lipca 2009 r., sygn. akt I SA / Kr 618 / 09 (LEX nr 510707) stwierdził, iż "przedstawienie stanowiska organu podatkowego w indywidualnej interpretacji powinno polegać przede wszystkim na jasnej i zrozumiałej odpowiedzi organu na zadane we wniosku pytanie (pytania) oraz wskazaniu, w jaki sposób należy rozumieć konkretny przepis określający skutki podatkowe dla wnioskodawcy i jak go należy stosować w przedstawionym we wniosku stanie faktycznym. Uzasadnienie prawne polega natomiast na wytłumaczeniu, z jakich przyczyn organ zastosował w danym stanie faktycznym konkretny przepis i dlaczego interpretuje wskazany przepis w sposób odmienny niż to uczynił wnioskodawca. (...) Brak uzasadnienia prawnego w rozumieniu art. 14c § 2 cyt. ustawy - Ordynacja podatkowa, może polegać natomiast nie tylko na całkowitym braku argumentacji prawnej ale również na przytoczeniu w interpretacji jedynie ogólnych tez dotyczących wykładni analizowanego przepisu z pominięciem przedstawienia toku zastosowanego przez organ rozumowania prawniczego. Przyjęta przez organ określona teza co do sposobu rozumienia interpretowanego przepisu musi bowiem zostać poparta argumentacją (uzasadnieniem) prawniczą. W przeciwnym razie to na sąd administracyjny przerzucony zostałby ciężar uzasadnienia prawidłowości przyjętego przez organ stanowiska. Przenosząc powyższe uwagi na grunt rozpoznawanej sprawy, Sąd stwierdził, że organ podatkowy po przedstawieniu stanu faktycznego i zacytowaniu treści stosownych przepisów- w tym treści uchwały, będącej podstawą zwolnienia stwierdził, iż Skarżąca nie dochowała warunku prowadzenia działalności gospodarczej, przez co najmniej 5 lat od zakończenia inwestycji w związku, z czym zobowiązana była do zwrotu kwoty udzielonej pomocy. W dalszej jednak części wskazał, że spółka będzie zobowiązana do zwrotu nienależnie uzyskanego zwolnienia w terminie 14 od daty decyzji stwierdzającej wygaśnięcie prawa do zwolnienia, przy czym wygaśnięcie to może wynikać ewentualnego - wywołanego korektą poniesionych nakładów - przekroczenia pułapu maksymalnej intensywności pomocy horyzontalnej. W związku z tym Organ uznał stanowisko Skarżącej za nieprawidłowe. Tak sporządzone uzasadnienie nie odpowiada wymogom wskazanym powyżej. W ocenie tut. Sądu lakoniczny wywód prawny, polegający w istocie na zacytowaniu przepisów mających znaczenie dla sprawy i przedstawieniu dwóch odmiennych stwierdzeń, co do podstaw i terminu zwrotu nienależnego zwolnienia, nie wyjaśnia w dostateczny sposób zasadności przesłanek, którymi kierował się organ przy wydaniu interpretacji prawa podatkowego. Organ też w żaden sposób nie uzasadnił tezy o zakończeniu działalności gospodarczej, mimo że we wniosku Skarżąca wyraźnie oświadczyła, że działalność dalej będzie prowadzona, a sprzedaż dotyczył "składników majątkowych". Generalizując uwagi można powiedzieć, iż zabrakło tutaj pogłębionej, a jednocześnie precyzyjnej, bo o taką przecież dopytywał się wnioskodawca, wykładni przepisów Uchwały Rady Miasta. Nie wynika też z niej jednoznacznie czy skarżąca jest zobowiązana do zwrotu nienależnego zwolnienia z mocy prawa, czy też ma w tym zakresie oczekiwać stosowanych rozstrzygnięć organu podatkowego. Przy ponownym rozpoznaniu sprawy Burmistrz Miasta L. powinien prawidłowo uzasadnić sporządzoną pisemną indywidualną interpretację podatkową oraz uwzględnić wskazanie i dokonaną przez Sąd ocenę prawną. Pozwoli to na późniejsze ewentualne skontrolowanie pod kątem merytorycznym prawidłowości zajętego stanowiska w wydanej ponownie interpretacji. Nie zasługują na uwzględnienie dalsze zarzuty natury procesowej odnoszące się do formy wydanej interpretacji. Niewątpliwie rację ma Skarżąca wskazując, iż po zmianie przepisu interpretacja przepisów prawa podatkowego nie ma formy postanowienia ale jest innym aktem administracyjnym. Jednakże błędne zatytułowanie interpretacji "postanowieniem", nie stanowi samo w sobie uchybienia uzasadniającego jej uchylenie o ile odpowiada ona warunkom i zawiera wszystkie niezbędne elementy oraz prawidłowe pouczenia. Mając powyższe na względzie Sąd uznał, iż zaskarżona interpretacja narusza art. 14c § 2 oraz art. 14h w zw. z art. 121 § 1 Ordynacji podatkowej, co powoduje konieczność jego uchylenia na podstawie art. 146 § 1 p.p.s.a. Zgodnie z art. 152 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi w wypadku uchylenia decyzji Wojewódzki Sąd Administracyjny orzeka czy i w jakim zakresie może ona być wykonywana Uwzględnienie skargi zobowiązuje Wojewódzki Sąd Administracyjny do zasądzenia na rzecz skarżących kosztów postępowania (art. 200 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi). W tej sprawie poniesione przez Skarżącą koszty odpowiadały wysokości wpisu od skargi oraz kosztom zastępstwa procesowego. Wobec nie określenia innej wysokości kosztów zastępstwa, Sąd zasądził je w wysokości minimalnej, wynikającej z § 2 Rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 2 grudnia 2003 r. w sprawie wynagrodzenia za czynności doradcy podatkowego w postępowaniu przed sądami administracyjnymi oraz szczegółowych zasad ponoszenia przez kosztów pomocy prawnej udzielonej przez doradcę podatkowego z urzędu. (Dz. U. nr 212 poz. 2075.).