I SA/Wr 275/12

Wrocław, dnia 12 grudnia 2013 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący sędzia NSA Lidia Błystak po rozpoznaniu w dniu 12 grudnia 2013 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi A spółka z ograniczoną odpowiedzialnością z siedzibą w W. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej we W. z dnia [...] nr [...] w przedmiocie podatku dochodowego od osób prawnych za rok 2007 na skutek sprzeciwu strony skarżącej od postanowienia referendarza sądowego w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym we Wrocławiu z dnia 1 października 2013 r. postanawia odrzucić sprzeciw. W dniu 12 listopada 2013 r. adwokatowi reprezentującemu skarżącą spółkę w postępowaniu przed Wojewódzkim Sądem Administracyjnym we Wrocławiu doręczono wezwanie do uzupełninia w terminie siedmiu dni od dnia doręczenia wezwania braku formalnego wniesionego od postanowienia referendarza sądowego z dnia 1 października 2013 r. sprzeciwu poprzez jego podpisanie lub przesłanie podpisanego egzemplarza tego postanowienia. Z akt sprawy wynika, że strona skarżąca nie odpowiedziała na to wezwanie. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje. Na podstawie art. 46 § 1 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jednolity w Dz. U. z 2012 r. poz. 270 ze zm.) każde pismo strony powinno zawierać: 1) oznaczenie sądu, do którego jest skierowane, imię i nazwisko lub nazwę stron, ich przedstawicieli ustawowych i pełnomocników; 2) oznaczenie rodzaju pisma; 3) osnowę wniosku lub oświadczenia; 4) podpis strony albo jej przedstawiciela ustawowego lub pełnomocnika; 5) wymienienie załączników. Wedle art. 28 § 1 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi osoby prawne oraz jednostki organizacyjne mające zdolność sądową dokonują czynności w postępowaniu przez organy albo osoby uprawnione do działania w ich imieniu. Z przywołanych dotychczas przepisów prawa wynika, że brak podpisu strony al-bo jej przedstawiciela ustawowego lub pełnomocnika pod sprzeciwem od postanowienia referendarskiego stanowi brak formalny tego pisma procesowego podlegający uzupełnieniu w trybie art. 49 § 1 w zw. z art. 259 § 2 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, zgodnie z którym sprzeciw, którego braki formalne nie zostały uzupełnione w terminie siedmiu dni od dni sąd odrzuci na posiedzeniu niejawnym. W sprawie stosowne wezwanie zostało doręczone pełnomocnikowi procesowemu strony skarżącej w dniu 12 listopada 2013 r. Zgodnie z dyspozycją przepisu art. 83 § 1 i 2 tej ustawy procesowej terminy oblicza się według przepisów prawa cywilnego, to jest regulacji zawartej w art. 110 -115 ustawy z dnia 23 kwietnia 1964 r. – Kodeks cywilny (Dz. U. nr 16, poz. 93 ze zm.), przy czym jeżeli ostatni dzień terminu przypada na sobotę lub dzień ustawowo wolny od pracy, za ostatni dzień terminu uważa się następny dzień po dniu lub dniach wolnych od pracy. Po myśli przepisu art. 111 § 1 i 2 Kodeksu cywilnego, termin oznaczony w dniach kończy się z upływem ostatniego dnia, natomiast jeżeli początkiem terminu oznaczonego w dniach jest pewne zdarzenie, nie uwzględnia się przy obliczaniu terminu dnia, w którym to zdarzenie nastąpiło. Zatem termin do uzupełnienia braku formalnego sprzeciwu rozpoczynał w sprawie bieg w dniu 13 listopada 2013 r. i kończył się z upływem dnia 19 listopada 2013 r. Strona skarżąca nie uzupełniła wyżej wskazanego braku formalnego. Powyższe okoliczności obligowały Sąd do stwierdzenia, że pomimo wszczętej procedury przewidzianej w art. 49 § 1 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, mającej na celu sanowanie braku formalnego sprzeciwu, nadal pozostaje on dotknięty tego rodzaju brakiem, który uniemożliwia nadanie mu dalszego biegu. Wobec powyższego, sprzeciw, którego brak formalny polegający na braku podpisu nie został uzupełniony, należało odrzucić, o czym Sąd postanowił jak w sentencji na podstawie powołanego wyżej art. 259 § 2 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.