I SA/Wr 276/12

PostanowienieWSA we Wrocławiu2013-05-06

Skład orzekający: Lidia Błystak

Analiza orzeczenia

Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.

Zagadnienie prawne
Czy zażalenie na postanowienie sądu administracyjnego, wniesione po upływie terminu obliczonego zgodnie z przepisami Kodeksu cywilnego i Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, powinno zostać odrzucone?
Ratio decidendi
Zażalenie na postanowienie sądu administracyjnego, wniesione po upływie ustawowego terminu, podlega odrzuceniu. Termin ten oblicza się zgodnie z przepisami Kodeksu cywilnego, a w przypadku jego uchybienia, sąd pierwszej instancji jest zobligowany do odrzucenia zażalenia na posiedzeniu niejawnym, stosując odpowiednio przepisy dotyczące skargi kasacyjnej.
Stan faktyczny
Spółka A złożyła zażalenie na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu z dnia 3 grudnia 2012 r. w przedmiocie podatku dochodowego od osób prawnych za 2005 r. Postanowienie to zostało doręczone spółce w trybie zastępczym w dniu 21 grudnia 2012 r. Zażalenie zostało wniesione do sądu w dniu 2 stycznia 2013 r., co stanowiło 5 dni po upływie ustawowego terminu. Sąd odmówił przywrócenia terminu do wniesienia zażalenia, a następnie postanowił odrzucić samo zażalenie.
Rozstrzygnięcie
Odrzucono zażalenie strony skarżącej na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu z dnia 3 grudnia 2012 r.

Pełny tekst orzeczenia

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Lidia Błystak po rozpoznaniu w dniu 6 maja 2013 r. na posiedzeniu niejawnym w Wydziale I sprawy ze skargi A spółka z ograniczoną odpowiedzialnością z siedzibą w W. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej we W. z dnia [...] nr [...] w przedmiocie podatku dochodowego od osób prawnych za 2005 r. na skutek zażalenia strony skarżącej na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu z dnia 3 grudnia 2012 r. postanawia odrzucić zażalenie. Jak wynika z akt sprawy, tj. ze zwrotnego potwierdzenia odbioru przesyłki (k. 95 akt sądowoadministracyjnych) oraz pisma Poczty Polskiej z dnia 24 stycznia 2013 r. (k. 107 akt sądowoadministracyjnych), dwukrotnie – w dniu 7 i 17 grudnia 2012 r. – podjęto próbę doręczenia skarżącej spółce przesyłki sądowej zawierającej odpis postanowienia Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu z dnia 3 grudnia 2012 r. Zawiadomienie o tych próbach oraz o pozostawieniu przesyłki w urzędzie pocztowym pozostawiono w drzwiach adresata. Prezes skarżącej spółki powyższą przesyłkę odebrał w Urzędzie Pocztowym w dniu 24 grudnia 2012 r. Listem poleconym, nadanym w dniu 2 stycznia 2013 r. na adres Sądu strona skarżąca przesłała wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia zażalenia od po-stanowienia Sądu z dnia 3 grudnia 2012 r. przesyłając jednocześnie dwa podpisane egzemplarze tego środka prawnego. Postanowieniem z dnia 11 marca 2013 r., doręczonym stronie skarżącej w dniu 3 kwietnia 2013 r. Sąd odmówił przywrócenia terminu do wniesienia zażalenia na postanowienie tego Sądu z dnia 3 grudnia 2012 r. Z akt sprawy wynika, że orzeczenie to nie stało się przedmiotem zażalenia skarżącej spółki. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje. W myśl przepisu art. 194 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postę-powaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jednolity w Dz. U. z 2012 r. poz. 270 ze zm.) zażalenie wnosi się w terminie siedmiu dni od doręczenia postanowienia. Z akt sprawy wynika, iż stanowiące przedmiot zażalenia postanowienie Sądu z dnia 3 grudnia 2012 r. zostało doręczone skarżącej spółce w dniu 21 grudnia 2012 r. Ustalenie to Sąd oparł na znajdujących się w aktach sprawy dokumentach (zwrotnym potwierdzeniu odbioru oraz piśmie Poczty Polskiej z dnia 24 stycznia 2013 r.), na podstawie przepisów art. 73 § 1, 2, 3 i 4 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Wedle powołanego unormowanie procesowego w razie niemożności doręczenia pisma w sposób przewidziany w art. 65-72, pismo składa się na okres czternastu dni w placówce pocztowej albo w urzędzie gminy, dokonując jednocześnie zawiadomienia określonego w § 2 (§ 1). Zawiadomienie o złożeniu pisma wraz z informacją o możliwości jego odbioru w placówce pocztowej albo w urzędzie gminy w terminie siedmiu dni od dnia pozostawienia zawiadomienia, umieszcza się w oddawczej skrzynce pocztowej, a gdy to nie jest możliwe, na drzwiach mieszkania adresata lub w miejscu wskazanym jako adres do doręczeń, na drzwiach biura lub innego pomieszczenia, w którym adresat wykonuje swoje czynności zawodowe (§ 2). W przypadku niepodjęcia pisma w terminie, o którym mowa w § 2, pozostawia się powtórne zawiadomienie o możliwości odbioru pisma w terminie nie dłuższym niż czternaście dni od dnia pierwszego zawiadomienia o złożeniu pisma w placówce pocztowej albo w urzędzie gminy (§ 3). Doręczenie uważa się za dokonane z upływem ostatniego dnia okresu, o którym mowa w § 1 (§ 4). Zatem dniem doręczenia zastępczego jest dzień, w którym bezskutecznie upłynął ustawowo przewidziany termin odbioru pisma sądowego prawidłowo złożonego w pocztowej placówce oddawczej, a nie dzień późniejszego faktycznego wydania go w tej placówce adresatowi, z naruszeniem przepisu § 10 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 12 października 2010 r. w sprawie szczegółowego trybu w sprawie szczegółowego trybu i sposobu doręczania pism sądowych w postępowaniu cywilnym (Dz. U. nr 190, poz. 1277) w związku z art. 65 § 2 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Przechodząc do ustalenia, czy w sprawie doszło do uchybienia przez skarżącą terminu do wniesienia zażalenia wskazać trzeba, że zgodnie dyspozycją normy prawnej wynikającej z art. 83 § 1 ustawy procesowej terminy oblicza się według przepisów prawa cywilnego, to jest regulacji zawartej w art. 110 - 115 ustawy z dnia 23 kwietnia 1964r. – Kodeks cywilny (Dz. U. nr 16, poz. 93 ze zm.). Po myśli przepisu art. 111 § 2 Kodeksu cywilnego, jeżeli początkiem terminu oznaczonego w dniach jest pewne zdarzenie, nie uwzględnia się przy obliczaniu terminu dnia, w którym to zdarzenie nastąpiło. Zatem termin do wniesienia zażalenia rozpoczynał bieg w dniu 22 grudnia 2012 r. i kończył się z upływem dnia 28 grudnia 2012 r. Tymczasem przedmiotowy środek odwoławczy został wniesiony do Sądu w dniu 2 stycznia 2013r., tj. 5 dni po określonym w ustawie terminie. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi nie normuje wprost roz-strzygnięcia sądu w sytuacji, gdy strona skarżąca wywiodła zażalenie z uchybieniem terminu określonego przez ustawodawcę dla tej czynności procesowej. Koniecznym jest zatem sięgnięcie – zgodnie z art. 197 § 2 ww. ustawy, który stanowi, że do postępowania toczącego się na skutek zażalenia stosuje się odpowiednio przepisy o skardze kasacyjnej, do przepisów prawa odnoszących się do instytucji skargi kasacyjnej. Stosownie do art. 178 w zw. art. 197 § 2 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi wojewódzki sąd administracyjny odrzuci na posiedzeniu niejawnym zażalenie wniesione po upływie terminu lub z innych przyczyn niedopuszczalne, jak również zażalenie, którego braków strona nie uzupełniła w wyznaczonym terminie. W świetle powyższego Sąd zobligowany był wykonać dyspozycję normy prawnej wynikającej z wyżej powołanych przepisów prawa, stosownie do której zażalenie wniesione po terminie podlega odrzuceniu przez sąd administracyjny pierwszej instancji. Z tych względów Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu orzekł, na podstawie powołanych przepisów prawa, jak w sentencji postanowienia o odrzuceniu zażalenia strony skarżącej na postanowienie Sądu z dnia 3 grudnia 2013 r.

Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 21.07.2026. · Źródło