I SA/Wr 278/11

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Katarzyna Radom, Sędziowie Sędzia WSA Tomasz Świetlikowski, Sędzia WSA Anetta Chołuj (sprawozdawca), Protokolant Edyta Luniak, po rozpoznaniu w dniu 2 czerwca 2011 r. na rozprawie sprawy ze skargi A S.A. w W. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w J. z dnia 16 kwietnia 2010 r. Nr [...] w przedmiocie : odmowy stwierdzenia nieważności decyzji w sprawie podatku od nieruchomości za 2007 r. p o s t a n a w i a: 1. umorzyć postępowanie przed Wojewódzkim Sądem Administracyjnym we Wrocławiu; 2. zwrócić stronie skarżącej wpis w kwocie 200 (dwieście) zł. Przedmiotem zaskarżenia jest decyzja Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Jz dnia 16 kwietnia 2010 r., nr [...], utrzymująca w mocy decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w J z dnia 8 stycznia 2010 r., nr [...] w sprawie odmowy stwierdzenia nieważności decyzji Samorządowego Kolegium Odwoławczego w J z dnia 13 października 2009 r., nr [...]. W stanie sprawy A S.A. w W. (dalej: skarżąca) pismem z dnia 12 listopada 2009 r. wystąpiła z wnioskiem o stwierdzenie nieważności wskazanej na wstępie decyzji, na podstawie art. 248 § 1 oraz art. 248 § 2 pkt 2, w związku z art. 247 § 1 pkt 3 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (j.t. z 2005 r. Dz.U. Nr 8, poz. 60 ze zm. – dalej: Ord. pod.). W uzasadnieniu skarżąca podniosła, iż decyzją z dnia 13 października 2009 r.,nr [...] Samorządowe Kolegium Odwoławcze w J utrzymało w mocy decyzję Prezydenta Miasta B. z dnia 6 lipca 2009 r., nr [...], określającą zobowiązanie w podatku od nieruchomości za 2007 r., w kwocie 373.653,00 zł. Decyzja ta, ponieważ nie obejmuje opodatkowaniem budek telefonicznych wraz gruntem, na którym są one posadowione, w ocenie skarżącej, rażąco narusza art. 21 § 3, w związku z art. 207 § 2 Ord. pod. oraz art. 6 ust. 9 pkt 1 i art. 2 ust. 1 pkt 2 ustawy o podatkach i opłatach lokalnych (j.t. z 2010 r. Nr 95, poz. 613 ze zm. – dalej: u.p.o.l.). Samorządowe Kolegium Odwoławcze w J. , jako organ pierwszoinstancyjny, odmówiło stwierdzenia nieważności przedmiotowej decyzji. W uzasadnieniu organ wskazał, iż w sprawie nie zachodzą przesłanki stwierdzenia nieważności decyzji. Z analizy dokumentów zgromadzonych w sprawie wynika bowiem, że skarżąca w dniu 19 stycznia 2007 r. złożyła deklarację na podatek od nieruchomości na 2007 r. oraz 3 korekty tej deklaracji, które nie obejmowały budek telefonicznych, a oprócz tego w dniu 19 stycznia 2007 r. deklarację (obejmująca według skarżącej budki telefoniczne znajdujące się na terenie miasta B. ), w której wykazała do opodatkowania grunty związane z prowadzeniem działalności gospodarczej o powierzchni 25,9 m2 oraz budynki związane z prowadzeniem działalności gospodarczej o powierzchni 19,15 m2. Zdaniem organu, uiszczony podatek na podstawie deklaracji z dnia 19 stycznia 2007 r. pozostaje jednak bez wpływu na rozstrzygnięcie w niniejszej sprawie. W podatku od nieruchomości nie ma bowiem obowiązku złożenia deklaracji, która obejmowałaby wszystkie grunty i obiekty budowlane podlegające temu podatkowi (można złożyć kilka deklaracji), a w konsekwencji wydania jednej decyzji. Samorządowe Kolegium Odwoławcze w J. , jako organ drugoinstancyjny, podtrzymało stanowisko wyrażone w decyzji pierwszoinstancyjnej. Skarżąca w skardze z dnia 27 maja 2010 r. wniosła o uchylenie zaskarżonej decyzji i poprzedzającej ją decyzji organu pierwszej instancji oraz o zasądzenie zwrotu kosztów postępowania, w tym kosztów zastępstwa procesowego, zarzucając naruszenie art. 247 § 1 pkt 3 Ord. pod. W uzasadnieniu skarżąca podniosła, iż zgodnie z art. 21 § 3 i art. 207 § 2 Ord. pod., a także z art. 84 i art. 217 Konstytucji RP, organ podatkowy powinien wydać decyzję, w której powinien przesądzić o wysokości zobowiązania podatkowego w całości. Pominięcie niektórych z obiektów w sytuacji, w której nie budzi wątpliwości, że podlegają one opodatkowaniu podatkiem od nieruchomości, jest rażącym naruszeniem przepisów. Samorządowe Kolegium Odwoławcze w J w odpowiedzi na skargę z dnia 28 czerwca 2010 r. wniosło o jej oddalenie, podtrzymując dotychczasową argumentację. Postanowieniem z dnia 7 października 2010 r. sygn.. akt III SA/Wr 419/10 Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu zawiesił postępowanie w sprawie, bowiem wynik niniejszej sprawy zależał od rozstrzygnięcia jakie zapadnie w sprawie o sygn. akt.III SA/Wr 709/10. Skarżąca bowiem w dniu 22 grudnia 2009 r. wniosła skargę do tutejszego Sądu na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w J z dnia 13 października 2009 r., nr [...] w sprawie określenia zobowiązania od nieruchomości za 2007 r. Wyrokiem z dnia 5 stycznia 2011 r. sygn. akt III SA/Wr 709/10 Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu uchylił decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w J z dnia 13 października 2009 r. nr [...], z powodu naruszenia przepisów prawa procesowego. Wyrok ten dnia 3 marca 2011 r. stał się prawomocny. Postanowieniem z dnia 1 lutego 2011 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu podjął zawieszone postępowanie w niniejszej sprawie. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: W rozpoznawanej sprawie Sąd na podstawie art. 161 § 1 pkt 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postepowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) – dalej p.p.s.a., postanowił umorzyć postępowanie sądowe. Zgodnie z tym przepisem Sąd wydaje postanowienie o umorzeniu postępowania, gdy postepowanie stało się bezprzedmiotowe. Umorzenie postępowania polega na jego przerwaniu, uchyleniu wszystkich dokonanych w nim czynności oraz orzeczenie o dalszym jego nieprowadzeniu (por.: W. Chruścielewski: Glosa do wyroku NSA z dnia 23 listopada 1995 r. Sygn. akt SA/Kr 85/95 publ. Palestra 1997 r. Nr 3-4 s. 256). Powodem umorzenia postępowania jest jego bezprzedmiotowość. Dwa zdarzenia powodujące bezprzedmiotowość postępowania zostały expressis verbis (pkt 1 i 2) wymienione w treści powołanego przepisu art. 161 § 1 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Bezprzedmiotowość postępowania może wynikać również z innych powodów. Istotne jest, że przyczyną umorzenia postępowania sądowoadministracyjnego może być jedynie zdarzenie zaszłe w toku postępowania tzn. takie, które nie istniało przed jego wszczęciem, a wystąpiło dopiero w toku rozpoznawania skargi. (por. J.P. Tarno Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi Komentarz. Wyd. Prawnicze Lexis Nexis Warszawa 2004 r., str. 235). Zwrócić ponadto należy uwagę, że przesłanka "bezprzedmiotowości postępowania" wprowadzona w omawianym przepisie art. 161 § 1 pkt 3 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi jest nowym rozwiązaniem w stosunku do mającego zastosowanie w sprawach skarg na decyzje administracyjne przepisu art. 355 k.p.c. w związku z art. 59 ustawy o Naczelnym Sądzie Administracyjnym. Przepis ten dopuszczał bowiem umorzenie postępowania w wypadkach gdy wydanie wyroku stało się zbędne lub było niedopuszczalne. Z kolei przesłanka "bezprzedmiotowości postępowania" uzasadniająca umorzenie postępowania administracyjnego wprowadzona została w jednolicie brzmiących przepisach art. 105 § 1 k.p.a. oraz art. 208 § 1 Ordynacji podatkowej. Na gruncie tych przepisów postępowania uznaje się bezprzedmiotowe gdy brak jest podstaw faktycznych lub prawnych do prowadzenia postępowania administracyjnego, czyli że od początku nie istnieje przedmiot tego postępowania (por. Z. Janowicz - Kodeks postępowania administracyjnego - Komentarz. Wyd. Naukowe PWN, Warszawa - Poznań 1995 r. str. 255; B. Brzeziński, M. Kalinowski, M. Masternak, A. Olesińska - Ordynacja podatkowa - Komentarz, Wyd. TNOiK Toruń 2002 r., str. 688 wraz z powołanym orzecznictwem sądowym. (vide Postanowienie WSA w W. z dnia 5 marca 2004 r. sygn. akt III 1009/02). Przenosząc te uwagi na grunt rozpoznawanej sprawy stwierdzić należy, że użycie w art. 161 § 1 pkt 3 p.p.s.a. zwrotu "stało się bezprzedmiotowe" oznacza, że chodzi o przyczynę która zaistniała dopiero w toku postępowania sądowoadministracyjnego czyli po wniesieniu skargi do sądu. W przedmiotowej sprawie decyzja Samorządowego Kolegium Odwoławczego w J z dnia 13 października 2009 r., nr [...] w sprawie określenia zobowiązania w podatku od nieruchomości za 2007 r. – której stwierdzenia nieważności domagała się strona - została uchylona wyrokiem z dnia 5 stycznia 2011 r. sygn. akt III SA/Wr 709/10 przez Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu, z powodu naruszenia przepisów prawa procesowego. Wyrok ten stał się prawomocny dnia 3 marca 2011 r. Sąd administracyjny został pozbawiony przedmiotu kontroli, gdyż będąca nim decyzja Samorządowego Kolegium Odwoławczego w J z dnia 16 kwietnia 2010 r., nr [...], nie została wprawdzie wyeliminowana z obrotu prawnego, lecz uchylono decyzję, do której zaskarżona decyzja się odnosi i z którą jest ściśle związana. W sytuacji, gdy została wyeliminowana z obrotu prawnego decyzja określająca zobowiązanie w podatku od nieruchomości, która została wydana w zwykłym trybie, procedowanie o decyzji odmawiającej stwierdzenia nieważności decyzji obecnie nieistniejącej, w tej sytuacji stało się bezprzedmiotowe. Sąd na podstawie art. 161 § 1 pkt 3 p.p.s.a. postanowił umorzyć postepowanie jako bezprzedmiotowe.