I SA/Wr 279/17
PostanowienieWSA we Wrocławiu2017-05-17
Skład orzekający: Sędzia WSA Aleksandra Sędkowska
Analiza orzeczenia
Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.
Zagadnienie prawne
Czy postanowienie oddalające zarzuty do opisu i oszacowania nieruchomości, będące przedmiotem postępowania egzekucyjnego, może zostać wstrzymane na podstawie art. 61 § 3 PPSA?Ratio decidendi
Postanowienie oddalające zarzuty do opisu i oszacowania nieruchomości nie jest aktem podlegającym wykonaniu w rozumieniu art. 61 § 3 PPSA, ponieważ ma charakter odmowny i nie nakłada na zobowiązanego nowych obowiązków ani nie zmienia istniejącego zobowiązania. W związku z tym nie może naruszać praw skarżącego poprzez wyrządzenie znacznej szkody lub spowodowanie trudnych do odwrócenia skutków, co uniemożliwia jego wstrzymanie. Ponadto, zawieszenie postępowania egzekucyjnego wykracza poza kognicję sądu administracyjnego.Stan faktyczny
Skarżący R. T. złożył skargę na postanowienie Dyrektora Izby Skarbowej we W. utrzymujące w mocy postanowienie Naczelnika Urzędu Skarbowego o oddaleniu zarzutów do opisu i oszacowania nieruchomości. W skardze zawarł wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonego postanowienia poprzez zawieszenie postępowania egzekucyjnego, argumentując, że brak wstrzymania może wywołać nieodwracalne skutki prawne i szkodę majątkową. Sąd rozpoznał wniosek na posiedzeniu niejawnym.Rozstrzygnięcie
Oddalono wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu.Pełny tekst orzeczenia
Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym Przewodniczący: Sędzia WSA Aleksandra Sędkowska po rozpoznaniu w Wydziale I w dniu 17 maja 2017 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku R. T. o wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu w sprawie ze skargi R. T. postanowienie Dyrektora Izby Skarbowej we W. z dnia 28 grudnia 2016 r., nr [...] w przedmiocie oddalenia zarzutów do opisu i oszacowania nieruchomości będącej własnością zobowiązanego postanawia: oddalić wniosek.
Skarżący – R. T. złożył do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu skargę na postanowienie Dyrektora Izby Skarbowej we W. z dnia 28.12.2016 r. utrzymujące w mocy postanowienie Naczelnika Urzędu Skarbowego w L.z dnia 20.10.2016 r. o oddaleniu zarzutów do opisu i oszacowania nieruchomości będącej własnością skarżącego.
W skardze skarżący zawarł wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonego postanowienia poprzez zawieszenie postępowania egzekucyjnego prowadzonego przez Urząd Skarbowy w L. pod sygn. [...], ponieważ brak wstrzymania i sprzedaży nieruchomości objętych skargą może wywołać po jego stronie nieodwracalne skutki prawne i jednocześnie znaczną szkodę majątkową.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:
Zgodnie z art. 61 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (j.t. Dz. U. z 2016 r. poz. 718 ze zm.), dalej powoływana jako "p.p.s.a.", wniesienie skargi nie wstrzymuje wykonania zaskarżonego aktu lub czynności. Z kolei w myśl 61 § 3 p.p.s.a., po przekazaniu sądowi skargi sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części zaskarżonego aktu lub czynności, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków.
Podkreślić należy, że przedmiotem wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji (postanowienia) mogą być tylko akty i czynności, które nadają się do wykonania i wymagają wykonania. Przez pojęcie wykonania aktu administracyjnego należy rozumieć spowodowanie w sposób dobrowolny lub doprowadzenie w trybie przymusu państwowego (egzekucji) do takiego stanu rzeczy, który jest zgodny z rozstrzygnięciem zawartym w danym akcie. Nie każdy akt administracyjny kwalifikuje się do tak rozumianego wykonania, a co za tym idzie nie każdy wymaga wykonania. Wstrzymanie wykonania dopuszczalne jest w sytuacji, gdy zaskarżony akt lub czynność wywołuje skutki materialnoprawne. Problem wykonania aktu administracyjnego dotyczy aktów zobowiązujących, ustalających dla ich adresatów nakazy powinnego zachowania lub zakazy określonego zachowania, aktów, na podstawie których określony podmiot uzyskuje równocześnie uprawnienie i mocą którego zostają na niego nałożone określone obowiązki oraz aktów, na podstawie których jeden podmiot jest do czegoś zobowiązany, a drugi wyłącznie uprawniony (por. M. Jagielska, A. Wiktorowska, P. Wajda, w: R. Hauser, M. Wierzbowski (red.), "Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz", Warszawa 2013, s. 361).
Postanowienie oddalające zarzuty do opisu i oszacowania nieruchomości będącej własnością zobowiązanego, które jest przedmiotem wniosku o wstrzymanie wykonania w niniejszej sprawie, należy do aktów niepodlegających wykonaniu i niewymagających wykonania. Akt ten ma charakter odmowny i nie nakłada na zobowiązanego żadnych nowych obowiązków ani nie zmienia powstałego wcześniej zobowiązania. Negatywne ustosunkowanie się właściwego organu do starań zobowiązanego z tytułu powstałej już wcześniej należności nie wykreowało nowej sytuacji skarżącego w sferze jego obowiązków. Zaskarżone postanowienie nie wywołuje zatem bezpośrednich skutków w sferze praw czy obowiązków materialnoprawnych zobowiązanego i prowadzonego wobec niego postępowania egzekucyjnego. Tym samym nie może naruszać żadnych praw skarżącego w postaci wyrządzenia znacznej szkody lub nieodwracalnych skutków, o których mowa w art. 61 § 3 p.p.s.a. i które stanowiłyby podstawę wstrzymania wykonania zaskarżonego postanowienia.
Niezależnie do tego uzasadnienie wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu powinno odnosić się do okoliczności pozwalających wywieść, że jego wstrzymanie jest zasadne w stosunku do wnioskodawcy. Skarżący w niniejszej sprawie nie przedstawił aktualnej sytuacji finansowej i bytowej. Brak należytego uzasadnienia wniosku o wstrzymanie wykonania postanowienia uniemożliwia jego merytoryczną ocenę (por. postanowienie NSA z dnia 6 marca 2013 r., sygn. akt II GZ 87/13).
Przyjdzie również zauważyć, że wstrzymanie wykonania zaskarżonego postanowienia poprzez zawieszenie postępowania egzekucyjnego wykracza poza kognicję sądu administracyjnego. Uprawnienie w tym zakresie (art. 56, art. 110p § 3, art. 114d ustawy z dnia 17 czerwca 1966 r. o postępowaniu egzekucyjnym w administracji - Dz. U. z 2016 r., poz. 599 ze zm. t.j.) przysługuje wyłącznie organowi egzekucyjnemu.
W tym stanie rzeczy Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu, na podstawie art. 61 § 3 i § 5 p.p.s.a., orzekł jak w postanowieniu.
Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 21.07.2026. · Źródło