I SA/Wr 280/02

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Sędzia WSA Asesor WSA Protokolant Lidia Błystak Jadwiga Danuta Mróz (sprawozdawca) Zbigniew Łoboda Małgorzata Jakubiak po rozpoznaniu w dniu 6 kwietnia 2004r. na rozprawie sprawy ze skargi A. K. na decyzję Izby Skarbowej we W. Ośrodek Zamiejscowy w W. z dnia [...] Nr [...] w przedmiocie odmowy umorzenia zaległości w podatku od towarów i usług za okresy: 06-12.1996 r; 01-12.1997 r; 01-12.1998 r; 01-09.1999 r; 11.1999 r; 01-12.2000 r; 01-04.2001 r; 06.2001 r. w łącznej kwocie [...]. postanawia: umorzyć postępowanie w sprawie Wnioskiem z dnia 27 lipca 2001r. A. K. zwróciła się do Urzędu Skarbowego w Ś. o umorzenie zaległości podatkowych powstałych w ramach prowadzonej przez nią firmy A. Uzasadniając żądanie podniosła, że spłacenie zaległości z tytułu podatku od towarów i usług za poszczególne miesiące od czerwca 1996 r. do czerwca 2001 r. w łącznej kwocie [...] znacznie przekracza jej możliwości płatnicze, a długi powstały na skutek nierzetelności jej męża, któremu udzieliła pełnomocnictwa do prowadzenia działalności gospodarczej w swoim imieniu. Organy podatkowe obu instancji odmówiły umorzenia przedmiotowych zaległości, uznając że sytuacja materialna i rodzinna podatniczki nie wyczerpuje przesłanek z art.67 § 1 Ordynacji podatkowej a strona nie wykazała, że zaległości powstały z przyczyn od niej niezależnych. W skardze do NSA A. K. podtrzymała zarzuty podnoszone w postępowaniu podatkowym. Izba Skarbowa - odpowiadając na skargę - wniosła o jej oddalenie. Naczelny Sąd Administracyjny uwzględnił złożone przez skarżącą wnioski o zwolnienie z kosztów i ustanowienie pełnomocnika z urzędu. Pismem z dnia 23 marca 2004 r. zastępujący skarżącą adwokat A. B. - oświadczył, że cofa skargę z uwagi na to, że w międzyczasie zadłużenie skarżącej zostało umorzone w ramach procesu restrukturyzacji zatem postępowanie przed NSA stało się bezprzedmiotowe. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje. Zgodnie z przepisem art.97 § 1 ustawy z dnia 30.08.2002 r. Przepisy wprowadzające ustawę - Prawo o ustroju sądów administracyjnych i ustawę - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. nr 153, poz. 1271 ze zm) sprawy, w których skargi zostały wniesione do Naczelnego Sądu Administracyjnego przed dniem 1 stycznia 2004 r. i postępowanie nie zostało zakończone, podlegają rozpoznaniu przez właściwe wojewódzkie sądy administracyjne na podstawie przepisów ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Artykuł 60 powołanej wyżej ustawy o postępowaniu przed sądami administracyjnymi stanowi: " Skarżący może cofnąć skargę. Cofnięcie skargi wiąże sąd. Jednakże sąd uzna cofnięcie skargi za niedopuszczalne, jeżeli zmierza ono do obejścia prawa lub spowodowałoby utrzymanie w mocy aktu lub czynności dotkniętych wadą nieważności." Kierując się dyspozycją normy prawnej wyrażonej w powołanym art.60, Sąd w składzie orzekającym, po wnikliwym rozważeniu wszystkich okoliczności faktycznych i prawnych rozpatrywanej sprawy doszedł do przekonania, iż cofnięcie skargi nie zmierza do obejścia prawa, nie spowoduje też utrzymania w mocy aktu dotkniętego nieważnością. Powyższe ustalenia sprawiają, że Sąd związany jest czynnością procesową skarżącego, w związku z czym, po myśli art.161 § 1 pkt 1 powołanej na wstępie ustawy o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - postępowanie w sprawie umarza. Sąd odstąpił od orzekania o kosztach z uwagi na wcześniejsze zwolnienie skarżącej z kosztów i brak w tym względzie wniosku pełnomocnika strony.