I SA/Wr 2802/03
PostanowienieWSA we Wrocławiu2005-07-11
Skład orzekający: Sędzia WSA Katarzyna Radom
Analiza orzeczenia
Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.
Zagadnienie prawne
Czy organ administracji publicznej może umorzyć postępowanie sądowe poprzez uchylenie własnej decyzji i poprzedzającej ją decyzji organu I instancji, a następnie czy sąd administracyjny powinien umorzyć postępowanie na podstawie art. 161 § 1 pkt 3 PPSA w sytuacji, gdy organ uwzględnił skargę w trybie art. 54 § 3 PPSA?Ratio decidendi
Organ administracji publicznej, działając w trybie art. 54 § 3 PPSA, może uwzględnić skargę poprzez uchylenie zaskarżonej decyzji i poprzedzającej ją decyzji organu I instancji. W takiej sytuacji postępowanie sądowe staje się bezprzedmiotowe, co obliguje sąd administracyjny do jego umorzenia na podstawie art. 161 § 1 pkt 3 PPSA, nawet jeśli skarżący złożył oświadczenie o cofnięciu skargi po działaniu organu.Stan faktyczny
Strona skarżąca złożyła skargę na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej we W. utrzymującą w mocy orzeczenie określające zobowiązanie w podatku od towarów i usług. Następnie Dyrektor Izby Skarbowej, działając w trybie art. 54 § 3 PPSA, uchylił zaskarżoną decyzję oraz poprzedzającą ją decyzję organu I instancji. W związku z tym skarżący cofnął skargę, domagając się zwrotu kosztów postępowania sądowego. Sąd umorzył postępowanie i zasądził koszty.Rozstrzygnięcie
Umarza postępowanie przed Wojewódzkim Sądem Administracyjnym i zasądza od Dyrektora Izby Skarbowej we W. na rzecz strony skarżącej J. S. kwotę 2.900,40 zł tytułem kosztów postępowania sądowego.Pełny tekst orzeczenia
I SA/ Wr 2802/03 POSTANOWIENIE Dnia 11 lipca 2005 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Katarzyna Radom Po rozpoznaniu w dniu 11 lipca 2005 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi J. S. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej we W. Ośrodek Zamiejscowy w W. z dnia [...] Nr [...] w przedmiocie określenia zobowiązania w podatku od towarów i usług za luty 2001 r. I. umarza postępowanie przed Wojewódzkim Sądem Administracyjnym, II. zasądza od Dyrektora Izby Skarbowej we W. na rzecz strony skarżącej J. S. kwotę 2.900,40 zł. (dwa tysiące dziewięćset złotych czterdzieści groszy) tytułem kosztów postępowania sądowego.
Powołaną w sentencji decyzją Dyrektor Izby Skarbowej we W. Ośrodek Zamiejscowy w W. utrzymał w mocy orzeczenie określające skarżącemu kwotę zobowiązania w podatku od towarów i usług za luty 2001 r. Od powyższej decyzji strona zastępowana przez pełnomocnika - doradcę podatkowego -złożyła skargę domagając się jej uchylenia.
W odpowiedzi na skargę organ wnosił o jej oddalenie podtrzymując zawartą w decyzji
argumentację. W dniu [...]Dyrektor Izby Skarbowej złożył w Sądzie pismo informujące, iż w dniu [...]działając w trybie art. 54 § 3 ustawy z dnia 30.08.2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi uchylił zaskarżoną decyzję oraz poprzedzającą ją decyzję organu I instancji.
W następstwie powyższego skarżący oświadczył, iż cofa skargę domagając się zwrotu kosztów postępowania sądowego.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje.
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Przepisy wprowadzające ustawę - Prawo o ustroju sądów administracyjnych i ustawę - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1271) w art. 97 § 1 stanowi, że "Sprawy, w których skargi zostały wniesione do Naczelnego Sądu Administracyjnego przed dniem 1 stycznia 2004 r. i postępowanie nie zostało zakończone, podlegają rozpoznaniu przez właściwe wojewódzkie sądy administracyjne na podstawie przepisów ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi". Na tej podstawie rozpatrzenie niniejszej sprawy winno nastąpić w oparciu o przepisy ww. ustawy.
Zgodnie z treścią art. 54 § 3 ustawy z dnia 30.08.2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) - zwanej dalej u.p.s.a. organ, którego działanie lub bezczynność zaskarżono, może w zakresie swojej właściwości uwzględnić skargę w całości do dnia rozpoczęcia rozprawy. Przepis art. 161 § 1 pkt 3 ww. ustawy nakazuje Sądowi wydanie postanowienia w przedmiocie umorzenia postępowania gdy z przyczyn innych niż cofnięcie skargi i utrata zdolności sądowej stało się ono bezprzedmiotowe.
Niewątpliwe taka właśnie sytuacja zaistniała w rozpatrywanej sprawie, przedmiot postępowania sądowego został wyeliminowany z obrotu prawnego rozstrzygnięciem Dyrektora Izby Skarbowej z dnia [...]. Stosownie zatem do treści przywołanej wyżej normy, Sąd nie znajdując przedmiotu procedowania, obligowany był na mocy powołanego powyżej art. 161 § 1 pkt 3 u.p.s.a. postępowanie przed Wojewódzkim Sądem Administracyjnym umorzyć.
Oświadczenie strony w kwestii cofnięcia skargi nastąpiło po podjęciu przez organ rozstrzygnięcia w trybie art. 54 § 3 u.p.s.a., ma zatem charakter wtórny, co powoduje, iż podstawę rozstrzygnięcia stanowić będzie powołany wyżej art. 161 § 1 pkt 3 u.p.s.a. oraz w kwestii kosztów art. 201 § 1 ww. ustawy.
Mając powyższe na uwadze orzeczono jak w sentencji.
Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 17.07.2026. · Źródło