I SA/Wr 282/16

Referendarz sądowy w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym we Wrocławiu – Barbara Koźlik po rozpoznaniu w dniu 14 czerwca 2016 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy z wniosku o przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów oraz ustanowienie adwokata w sprawie ze skargi S. Z. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej we W. z dnia [...] lutego 2016 r. nr [...] w przedmiocie orzeczenia o solidarnej odpowiedzialności za zaległości podatkowe spółki z o.o. z tytułu podatku dochodowego od osób fizycznych za miesiące VII, IX, X, XI, XII 2013 r. postanawia: odmówić przyznania prawa pomocy. Skarżący, po wezwaniu do uiszczenia wpisu od skargi w kwocie 500 zł, wniósł o zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie adwokata. W oświadczeniu o stanie rodzinnym, majątku i dochodach wskazał, że pozostaje we wspólnym gospodarstwie domowym tylko z żoną, posiada dom o powierzchni 250 m2 i wspólnie z żoną niedokończony dom zajęty przez komornika. Poza tym nie mają żadnych zasobów pieniężnych ani przedmiotów o wartości powyżej 5.000 zł. Dochody małżonkowie uzyskują z emerytur w kwocie łącznej 2.755,26 zł netto. Jako zobowiązania i stałe wydatki wymieniono koszty mieszkaniowe 777 zł, leki 200 zł, roczny podatek gruntowy 172 zł. Bez odpowiedzi pozostało wezwanie do przedłożenia dodatkowych dokumentów i oświadczeń dotyczących stanu finansowego, majątkowego i rodzinnego skarżącego, na podstawie art. 255 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2016 r., poz. 718 – dalej: p.p.s.a.). Podstawą prawną rozpoznania przedmiotowego wniosku jest regulacja zawarta w art. 245 § 2 i art. 246 § 1 pkt 1 p.p.s.a. Stosownie do treści tych przepisów, prawo pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych oraz ustanowienia profesjonalnego pełnomocnika, czyli w zakresie całkowitym, przyznaje się osobie fizycznej, gdy wykaże ona, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania. Jak wynika z przytoczonej regulacji, to na wnioskodawcy ciąży obowiązek wykazania okoliczności, które uzasadniałyby jego żądanie. Rola Sądu/ referendarza sądowego ogranicza się do wezwania ubiegającego się o przyznanie praw pomocy do przedłożenia dodatkowych oświadczeń i dokumentów źródłowych, jeżeli oświadczenie złożone na urzędowym formularzu wniosku okaże się niewystarczające do oceny jego rzeczywistego stanu majątkowego i możliwości płatniczych oraz stanu rodzinnego lub budzi wątpliwości (art. 255 p.p.s.a.). W takich też okolicznościach w niniejszej sprawie skarżący został wezwany do nadesłania dodatkowych informacji i dokumentów. Pozostawiając wezwanie bez odpowiedzi w rezultacie nie usunął braków i wątpliwości co do jego możliwości płatniczych. Nie jest bowiem wiadome, jakie małżonkowie mają miesięczne wydatki i jakie możliwości poczynienia rezerw po zaspokojeniu wszystkich podstawowych potrzeb socjalnych. Nie było też możliwe zweryfikowanie oświadczeń co do braku jakichkolwiek oszczędności czy przedmiotów o wartości powyżej 5.000 zł. Ponadto wnioskodawca w niniejszej sprawie podał dwa adresy, nie zostało natomiast wyjaśnione, czy do nieruchomości pod adresem do korespondencji wnioskodawca posiada tytuł prawny, czy korzysta z tej nieruchomości lub czerpie z niej pożytki. Końcowo wypada zauważyć, iż zgodnie z ogólnodostępnymi danymi z Krajowego Rejestru Sądowego, wnioskodawca jest jedynym wspólnikiem i członkiem zarządu spółki z o.o., zarejestrowanej w maju 2015 r. Spółka prowadzi działalność w zakresie sprzedaży i naprawy samochodów. Ta informacja została całkowicie pominięta we wniosku o przyznanie prawa pomocy, w którym wnioskodawca oświadczył w rubryce dotyczącej papierów wartościowych i innych praw majątkowych, że takich nie posiada. Mając zatem na uwadze powyższe, wniosek należało ocenić jako nieuzasadniony i w związku z tym, na podstawie art. 245 § 2, art. 246 § 1 pkt 1 oraz art. 258 § 1 i § 2 pkt 7 p.p.s.a., postanowiono jak w sentencji.