I SA/Wr 2829/03

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Janusz Zubrzycki, Asesor WSA Marta Semiczek, Sędzia NSA Andrzej Szczerbiński (sprawozdawca), Protokolant Katarzyna Motyl, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 5 kwietnia 2005r. sprawy ze skargi Przedsiębiorstwa Produkcyjno-Usługowego "A" Z. B. spółki jawnej we W. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej we W. z dnia [...]nr [...] w przedmiocie umorzenia postępowania w sprawie zabezpieczenia zobowiązania podatkowego z tytułu podatku od towarów i usług za miesiące od marca do grudnia 2001r. wraz z odsetkami za zwłokę oddala skargę. Zaskarżoną decyzją utrzymano w mocy decyzję Urzędu Skarbowego W.-F. z dnia [...]nr [...], którą na podstawie art. 208 § 1 Ordynacji podatkowej umorzono jako bezprzedmiotowe postępowanie w sprawie zabezpieczenia zobowiązania Spółki Jawnej A" Z. B. z tytułu podatku od towarów i usług za miesiące od marca do grudnia 2001r. wraz z odsetkami za zwłokę. Zabezpieczenia tego dotyczącego zobowiązań w łącznej kwocie [...] i odsetek w kwocie [...]dokonano decyzją Urzędu Skarbowego W.-F. z dnia [...]nr [...]na wniosek Dyrektora Urzędu Kontroli Skarbowej we W. na podstawie art. 33 § 2, 3 i 4 Ordynacji podatkowej. Po uwzględnieniu odwołania strony na tę decyzję i uchyleniu jej decyzją Izby Skarbowej we W. z dnia [...]nr [...]oraz przekazaniu sprawy do ponownego rozpatrzenia organowi pierwszej instancji z uwagi na brak w uzasadnieniu argumentacji prawnej, nieodniesienia się do sytuacji majątkowej podatnika i niedokonania analizy wszystkich wstępujących w sprawie okoliczności w dniu następnym, [...]. Dyrektor Urzędu Kontroli Skarbowej wydał decyzję nr [...], którą określił wysokość zobowiązań Spółki Jawnej A" za poszczególne miesiące 2001r., w tym od marca do grudnia 2001r., których dotyczyła decyzja o zabezpieczeniu. W związku z tym dalsze prowadzenie postępowania w sprawie zabezpieczenia tych zobowiązań na podstawie art. 33 § 2 Ordynacji podatkowej uznano za bezprzedmiotowe i je umorzono. W skardze do Naczelnego Sądu Administracyjnego Spółka Jawna "A" Z. B. wniosła o uchylenie decyzji zarzucając naruszenie przy jej wydaniu przepisów art. 120, 121, 122, 124, 187 i 210 Ordynacji podatkowej z uwagi na nieodniesienie się do zarzutów skarżącego co do braku podstaw prawnych do zabezpieczenia, nie podanie przesłanek rozstrzygnięcia, lakoniczne uzasadnienie, a w istocie brak uzasadnienia faktycznego. Zdaniem strony po uchyleniu decyzji zaskarżonej powinna być wydana nowa, poprawna decyzja z uzasadnieniem odnoszącym się do wszystkich podniesionych wcześniej zarzutów, a nie ograniczającym się tylko do przyczyn formalnych. Zbyt długie prowadzenie postępowania spowodowało, że zasadność podniesionych zarzutów nie była już badana. Organ odwoławczy w odpowiedzi na skargę wniósł o jej oddalenie stwierdzając, że skoro zgodnie z art. 33a § 1 Ordynacji podatkowej (do 31 grudnia 2002r. – art. 33 § 4) decyzja o zabezpieczeniu wygasa z dniem doręczenia decyzji określającej wysokość zaległości podatkowej, to postępowanie w sprawie zabezpieczenia tej zaległości stało się bezprzedmiotowe, co powodowało konieczność jego umorzenia na podstawie art. 208 Ordynacji podatkowej. Nie było już podstaw do rozważania podniesionych wcześniej przez stronę zarzutów niezależnie od tego, czy postępowanie toczyło się dłużej, niż było to niezbędne. W związku z wniesieniem skargi do Naczelnego Sądu Administracyjnego przed dniem 1 stycznia 2004r. i niezakończeniem przed tym dniem postępowania sprawa zgodnie z art. 97 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. – Przepisy wprowadzające ustawę – Prawo o ustroju sądów administracyjnych i ustawę – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. nr 153, poz. 1271 ze zm.) podlegała rozpoznaniu przez Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu na podstawie przepisów ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. nr 153, poz. 1270). Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Podstawą prawna wydania decyzji o zabezpieczeniu na majątku podatnika, Spółki jawnej "A" Z. B. we W. zobowiązań podatkowych z tytułu podatku od towarów i usług za miesiące od marca do grudnia 2001r. wraz z odsetkami za zwłokę były przepisy art. 33 § 2 i następnych Ordynacji podatkowej. Decyzję o zabezpieczeniu na tej podstawie wydał Urząd Skarbowy W.- F. w dniu [...], doręczono ją stronie w dniu następnym, a w dniu [...]wpłynęło od niej do Izby Skarbowej we W. odwołanie za pośrednictwem organu pierwszej instancji. Art. 33 § 2 pkt 2 Ordynacji podatkowej stanowi, że zabezpieczenia zobowiązania podatkowego na majątku podatnika w okolicznościach wymienionych w § 1, to jest jeżeli zachodzi uzasadniona obawa, że nie zostanie ono wykonane, można dokonać również w toku postępowania podatkowego lub kontroli podatkowej przed wydaniem decyzji, określającej wysokość zobowiązania podatkowego. Dotyczy to zgodnie z art. 33 § 3 również kwoty odsetek za zwłokę należnych od zobowiązania na dzień wydania decyzji o zabezpieczeniu. W takim przypadku według art. 33 § 4 organ podatkowy na podstawie posiadanych danych co do wysokości podstawy opodatkowania określa w decyzji o zabezpieczeniu przybliżoną kwotę zobowiązania podatkowego oraz kwotę odsetek za zwłokę należnych od tego zobowiązania na dzień wydania decyzji o zabezpieczeniu. Po myśli art. 33a § 1 pkt 2 decyzja o zabezpieczeniu wygasa z dniem doręczenia decyzji określającej wysokość zobowiązania podatkowego. W okolicznościach faktycznych badanej sprawy odwołanie strony od decyzji o zabezpieczeniu z dnia [...]zostało uwzględnione decyzją Izby Skarbowej we W. z dnia [...], wydaną tuż przed upływem terminu, o którym mowa w art. 139 § 3 Ordynacji podatkowej i doręczoną stronie w dniu [...]. Z chwilą wydania tej decyzji, uchylającej decyzję organu pierwszej instancji i przekazującej mu sprawę do ponownego rozpatrzenia, postępowanie w sprawie zabezpieczenia toczyło się nadal przed tym organem. W związku z wydaniem jednak w dniu [...] i doręczeniem stronie po kilku dniach decyzji określającej wysokość zobowiązań podatkowych, których dotyczyło zabezpieczenie, dalsze prowadzenie postępowania w sprawie tego zabezpieczenia stało się bezprzedmiotowe, gdyż decyzji merytorycznej w tej sprawie w świetle przytoczonych wyżej przepisów prawa wydać już nie było można. Z tej przyczyny wydano w dniu [...]decyzję o umorzeniu postępowania, utrzymaną w mocy decyzją zaskarżoną. Było to zgodne z przepisem art. 208 § 1 Ordynacji podatkowej stanowiącym, że gdy postępowanie z jakiejkolwiek przyczyny stało się bezprzedmiotowe, organ podatkowy wydaje decyzję o umorzeniu postępowania. Z tych powodów uznać należało, że zaskarżona decyzja prawa nie narusza, w związku z czym zarzuty podniesione w skardze nie mogły spowodować jej uchylenia. Z uwagi na to wniesioną skargę oddalono na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, powołanej wyżej.