I SA/Wr 283/21

UZASADNIENIE Pismem z dnia 2 lutego 2021 r. skarżący wniósł skargę na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Legnicy z dnia 17 grudnia 2020 r. nr SKO/PO-413/266/2020 w przedmiocie podatku od nieruchomości za 2015 r. W dniu 20 lipca 2021 r. do Sądu wpłynęło pismo pełnomocnika strony skarżącej, zawierające oświadczenie o cofnięciu skargi z uwagi na to, iż skarżący uregulował zobowiązanie podatkowe objęte zaskarżoną decyzją. Pełnomocnik wskazał, że wobec powyższego, skarga stała się bezprzedmiotowa. Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu zważył, co następuje: W myśl przepisów art. 161 § 1 pkt 1 i § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz. U. z 2019 r., poz. 2325, dalej: p.p.s.a), Sąd wydaje postanowienie o umorzeniu postępowania, jeśli skarżący skutecznie cofnął skargę. Postanowienie o umorzeniu postępowania może zapaść na posiedzeniu niejawnym. Zgodnie natomiast z przepisem art. 60 ab initio p.p.s.a. skarżący może cofnąć skargę, a jej cofnięcie wiąże sąd. Skuteczność czynności procesowej cofnięcia skargi jest jednakże – zgodnie z dyspozycją art. 60 in fine p.p.s.a. – uzależniona od wyniku badania przez Sąd dopuszczalności cofnięcia skargi. Sąd uzna cofnięcie skargi za niedopuszczalne, jeżeli zmierza ono do obejścia prawa lub spowodowałoby utrzymanie w mocy aktu lub czynności dotkniętych wadą nieważności. W świetle materiału zebranego w niniejszej sprawie Sąd doszedł do przekonania, że czynność procesowa strony skarżącej - z punktu widzenia dopuszczalności cofnięcia skargi - nie budzi wątpliwości ani zastrzeżeń. W związku z tym uznać należało, że cofnięcie skargi jest dopuszczalne. W konsekwencji, na podstawie powołanego na wstępie art. 161 § 1 pkt 1 p.p.s.a., postępowanie wszczęte wniesieniem skargi, podlegało umorzeniu. Wobec powyższego, Sąd orzekł jak w sentencji. Pismem z dnia 2 lutego 2021 r. skarżący wniósł skargę na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Legnicy z dnia 17 grudnia 2020 r. nr SKO/PO-413/266/2020 w przedmiocie podatku od nieruchomości za 2015 r. W dniu 20 lipca 2021 r. do Sądu wpłynęło pismo pełnomocnika strony skarżącej, zawierające oświadczenie o cofnięciu skargi z uwagi na to, iż skarżący uregulował zobowiązanie podatkowe objęte zaskarżoną decyzją. Pełnomocnik wskazał, że wobec powyższego, skarga stała się bezprzedmiotowa. Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu zważył, co następuje: W myśl przepisów art. 161 § 1 pkt 1 i § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz. U. z 2019 r., poz. 2325, dalej: p.p.s.a), Sąd wydaje postanowienie o umorzeniu postępowania, jeśli skarżący skutecznie cofnął skargę. Postanowienie o umorzeniu postępowania może zapaść na posiedzeniu niejawnym. Zgodnie natomiast z przepisem art. 60 ab initio p.p.s.a. skarżący może cofnąć skargę, a jej cofnięcie wiąże sąd. Skuteczność czynności procesowej cofnięcia skargi jest jednakże – zgodnie z dyspozycją art. 60 in fine p.p.s.a. – uzależniona od wyniku badania przez Sąd dopuszczalności cofnięcia skargi. Sąd uzna cofnięcie skargi za niedopuszczalne, jeżeli zmierza ono do obejścia prawa lub spowodowałoby utrzymanie w mocy aktu lub czynności dotkniętych wadą nieważności. W świetle materiału zebranego w niniejszej sprawie Sąd doszedł do przekonania, że czynność procesowa strony skarżącej - z punktu widzenia dopuszczalności cofnięcia skargi - nie budzi wątpliwości ani zastrzeżeń. W związku z tym uznać należało, że cofnięcie skargi jest dopuszczalne. W konsekwencji, na podstawie powołanego na wstępie art. 161 § 1 pkt 1 p.p.s.a., postępowanie wszczęte wniesieniem skargi, podlegało umorzeniu. Wobec powyższego, Sąd orzekł jak w sentencji.