I SA/Wr 2915/03

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Opolu w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Joanna Kuczyńska Sędziowie: Sędzia WSA Tomasz Zborzyński Asesor sądowy Marzena Łozowska (spr.) Protokolant st. sekretarz sądowy Iwona Bergiel po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 3 listopada 2004 r. sprawy ze skargi J. i T. W. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Opolu z dnia [...] nr [...] w przedmiocie ustalenia podatku rolnego za 2003 r. oddala skargę Burmistrz Nysy decyzją z dnia [...] Nr [...] ustalił J. W. wymiar podatku rolnego za 2003 r. w kwocie 715 zł. W ramach ustalonego stronie podatku rolnego opodatkowano grunty rolne o powierzchni 7.2200 ha fizycznych, co stanowiło 9.6160 ha przeliczeniowych. Od powyższej decyzji odwołali się T. i J. W., wskazując na zaistniałe wątpliwości mogące świadczyć o nieprawidłowościach, jakich dopuścił się organ I instancji wydając zaskarżoną decyzję. W decyzji nie wpisano bowiem imienia ojca J. W., a także nie ujęto jego żony T. W., która jest współwłaścicielem gospodarstwa rolnego na zasadach ustawowej wspólności majątkowej. Zdaniem odwołujących wątpliwości budził także areał gruntów rolnych przyjętych do opodatkowania, który różnił się od areału gruntów przyjmowanych do opodatkowania w latach ubiegłych. Ponadto wskazano, iż w decyzji wymiarowej z dnia 18.09.2002 r. Nr [...] dokonując opodatkowania gruntów J. W. objęto wymiarem podatku także grunty nabyte od niego w ramach nieformalnej umowy przez W. S. Decyzją z dnia [...] Nr [...] Samorządowe Kolegium Odwoławcze w Opolu utrzymało w mocy decyzję organu I instancji. W uzasadnieniu zaskarżonej decyzji wskazano na przepis art. 1 ustawy z dnia 15.11.1984 r. o podatku rolnym (Dz. U. z 1993 r. Nr 94, poz. 431 ze zm.), zgodnie z którym grunty sklasyfikowane w ewidencji gruntów i budynków jako użytki rolne lub jako grunty zadrzewione i zakrzewione na użytkach rolnych, z wyjątkiem gruntów zajętych na prowadzenie działalności gospodarczej innej niż działalność rolnicza, podlegają opodatkowaniu podatkiem rolnym. Ustalono, iż skarżący zawarli w dniu 5.04.2002 r. umowę notarialną dotyczącą sprzedaży Z. B. działki A k.m. [...] o pow. 1,46 ha, stąd też nastąpiła zmiana powierzchni gruntów stanowiących własność stron. W tym stanie faktycznym organ I instancji prawidłowo ustalił stronom podatek rolny za 2003 r. w kwocie 715 zł. Zatem nie zasługuje na uwzględnienie zarzut odwołania, iż organ I instancji błędnie przyjął do opodatkowania powierzchnie gruntów rolnych w 2003 r., która różniła się od powierzchni gruntów w odniesieniu do lat ubiegłych. Organ odwoławczy zgodził się, iż brak jest w zaskarżonej decyzji wskazania drugiego ze współwłaścicieli gospodarstwa rolnego, którym jest T. W., żona J. W. Zdaniem organu jest to wprawdzie uchybienie, jednakże nie miało ono istotnego wpływu na kwestie związane z prawidłowością dokonanego wymiaru podatku rolnego za 2003 r. Ponadto z faktu, że wniesione przez pełnomocnika odwołanie od decyzji wniesione zostało zarówno w imieniu J. W., jak i jego niewymienionej w decyzji żony T. W., należało uznać, iż treść przedmiotowej decyzji jest jej znana, a także że nie została ona pozbawiona prawa do skorzystania z możliwości jej zaskarżenia. Podniesiono również, iż brak wskazania w decyzji danych personalnych podatnika: imienia jego ojca, nie stanowi uchybienia, gdyż oznaczenie strony przez podanie jej imienia i nazwiska jest spełnieniem ustawowego obowiązku oznaczenia w decyzji strony. Natomiast podanie imienia ojca podatnika jest jedynie czynnością techniczną, mogącą pomóc w prawidłowym jego oznaczeniu. Organ odwoławczy stwierdził również, iż zarzuty podnoszone przez stronę, dotyczące prawidłowości ustalenia wymiaru podatku rolnego dokonanego decyzją Burmistrza Nysy z dnia 19.08.2002 r. jest kwestią odrębnego postępowania podatkowego przed organami I i II instancji i nie może być przedmiotem postępowania, które dotyczy wyłącznie oceny prawidłowości wydania przez organ I instancji decyzji wymiarowej za rok 2003. Powyższe rozstrzygnięcie stało się przedmiotem skargi, w której skarżący wnieśli o uchylenie zaskarżonej decyzji, podtrzymując argumenty zawarte w odwołaniu od decyzji, ponownie poruszając kwestię współwłasności gospodarstwa rolnego z panem W. S., zarzucając decyzji brak wskazania numerów działek gruntów rolnych, brak podania imienia ojca podatnika, jak też brak określenia drugiego adresata decyzji – pani T. W. W odpowiedzi na skargę Samorządowe Kolegium Odwoławcze w Opolu wniosło o jej oddalenie podtrzymując argumenty zawarte w zaskarżonej decyzji. Zdaniem organu, jakkolwiek brak wskazania małżonki podatnika jako adresata decyzji stanowi uchybienie formalne to jednak pozostaje bez wpływu na prawidłowość wymiaru podatku. Nadto z uwagi na charakter odpowiedzialności małżonków (art. 29 Ordynacji podatkowej) nie zmienia zasad odpowiedzialności małżonków za zobowiązania podatkowe. Wskazano równocześnie, iż zarzuty dotyczące decyzji z dnia 18.09.2002 r. nie mogą być przedmiotem oceny w niniejszej sprawie, jak też nie mogą być analizowane okoliczności dotyczące wymiaru podatku od nieruchomości za 2002 r., gdyż w tej sprawie toczy się postepowanie przed WSA w Opolu sygn. akt II S.A./Wr 3448/02. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Opolu zważył, co następuje: Skarga nie zasługuje na uwzględnienie. Na wstępie wskazać należy, iż stosownie do treści art. 97 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Przepisy wprowadzające ustawę - Prawo o ustroju sądów administracyjnych i ustawę – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U nr 153, poz. 1271) sprawy, w których skargi zostały wniesione do Naczelnego Sądu Administracyjnego przed dniem 1 stycznia 2004 r. i postępowanie nie zostało zakończone, podlegają rozpoznaniu przez właściwe wojewódzkie sądy administracyjne na podstawie przepisów ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Taka też sytuacja zaistniała w niniejszym przypadku, a zatem Wojewódzki Sąd Administracyjny w Opolu jest sądem właściwym rzeczowo i miejscowo do rozpoznania niniejszej sprawy. Zgodnie z art. 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270) sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej, która obejmuje orzekanie w sprawach skarg m.in. na decyzje administracyjne czy postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym. W przypadku stwierdzenia, że zaskarżona decyzja czy postanowienie narusza przepisy prawa materialnego, które miało wpływ na wynik sprawy lub inne przepisy postępowania w stopniu mogącym mieć istotny wpływ na wynik sprawy - Sąd uchyla decyzję lub postanowienie (art. 145 § 1 cyt. ustawy). Przechodząc do spornych w niniejszej sprawie kwestii, dokonując oceny zajętych przez strony stanowisk podkreślić należy, iż zaskarżona decyzja nie narusza prawa w stopniu, które mogło mieć wpływ na wynik sprawy. Zgodnie z art. 21 ustawy z dnia 17 maja 1989 r. - Prawo geodezyjne i kartograficzne (Dz. U. Nr 30, poz. 163 z późn. zm.), a także art. 4. ust. 1 ustawy z dnia 15.11.1984 r. o podatku rolnym (Dz. U. z 1993, Nr 94, poz. 431 ze zm.) podstawę opodatkowania podatkiem rolnym stanowi: 1) dla gruntów gospodarstw rolnych - liczba hektarów przeliczeniowych ustalana na podstawie powierzchni, rodzajów i klas użytków rolnych wynikających z ewidencji gruntów i budynków oraz zaliczenia do okręgu podatkowego, 2) dla pozostałych gruntów - liczba hektarów wynikająca z ewidencji gruntów i budynków. Zatem podstawą do wymiaru podatku rolnego powinny być dane wynikające z ewidencji gruntów i budynków. Dane zawarte w ewidencji mają walor dokumentu urzędowego, o którym mowa w art. 194 Ordynacji podatkowej. Zgodnie z powyższym przepisem, stanowią one dowód tego co zostało w nich stwierdzone. W związku z tym, organ podatkowy nie ma podstaw do pomijania tych danych w postępowaniu podatkowym. Zarówno dane składające się na zakres przedmiotowy, jak i podmiotowy ewidencji powinny być podstawą wymierzania podatku od nieruchomości. Podatnik kwestionujący prawidłowość danych zawartych w ewidencji gruntów i budynków powinien wszcząć procedurę ich zmiany w organie prowadzącym ewidencję. Należy podkreślić, iż danych tych nie może zmienić organ podatkowy ustalający wymiar podatku rolnego, jak też sąd administracyjny badający legalność podjętego w sprawie rozstrzygnięcia. W tym stanie rzeczy, skoro podstawą wymiaru podatków rolnego za 2003 r. były dane wynikające z ewidencji gruntów, określające powierzchnię gospodarstwa rolnego T. i J. małżonków W. na 7,2200 ha, to zarzut skargi, że organy orzekające naruszyły prawo, gdyż powinny wymierzyć podatek od powierzchni gruntów rolnych przyjętych do opodatkowania w latach poprzednich (tj. 8.6800 ha), jest oczywiście bezzasadny. Jak wynika z akt sprawy zmiana danych w ewidencji gruntów nastąpiła wskutek umowy notarialnej dotyczącej sprzedaży Z. B. działki o powierzchni 1,46 ha. Stąd też nastąpiła zmiana powierzchni gruntów przyjętych do opodatkowania podatkiem rolnym w 2003 r., różniąca się od powierzchni przyjętej do opodatkowania w latach poprzednich. Powyższa zmiana została ujawniona w ewidencji gruntów i budynków, a jak wskazano powyższej dane w niej zawarte stanowią podstawę dla organu podatkowego do ustalenia prawidłowego wymiaru podatku rolnego. W ocenie Sądu stwierdzić należy, iż bezzasadny jest również zarzut, iż organy podatkowe niezgodnie z przepisami prawa nie wskazały w treści decyzji numerów działek gruntu, podlegających opodatkowaniu. Ustawa o podatku rolnym nie wymaga, by organ dokonujący wymiaru podatku miał obowiązek wskazywania powyższych danych (patrz: art. 4 ustawy o podatku rolnym), także w świetle ustawy Ordynacja podatkowa, brak wskazania numeru działek nie stanowi wady decyzji powodującej jej nieprawidłowość. Równocześnie zgodzić należy się ze stanowiskiem organu odwoławczego wyrażonym w zaskarżonej decyzji, jak też w odpowiedzi na skargę, iż brak jest prawnych wymogów dotyczących określenia adresata decyzji poprzez podanie imienia ojca adresata. Zgodnie z art. 210 Ordynacji podatkowej organy podatkowe określają adresata decyzji poprzez wskazanie jego imienia i nazwiska oraz adresu zamieszkania. Tak więc rację ma organ odwoławczy, iż: "podanie imienia ojca strony jest jedynie czynnością techniczna mogącą, w wypadku wątpliwości co do adresata decyzji, pomóc w jego prawidłowym oznaczeniu". W przedmiotowej sprawie osoba adresata nie budziła wątpliwości, zatem uszczegółowienie danych personalnych podatnika nie było konieczne. W ocenie Sądu organy podatkowe dopuściły się naruszenia przepisów prawa poprzez brak wskazania w decyzji drugiego adresata – współwłaściciela gospodarstwa rolnego, którym jest – jak wynika z danych zawartych w ewidencji gruntów i budynków – pani T. W., żona J. W. Pokreślenia jednak wymaga, iż nie jest to takie naruszenie prawa, które mogło mieć wpływ na wynik sprawy, a tylko tego rodzaju naruszenie prawa skutkowałoby uchyleniem zaskarżonego rozstrzygnięcia. Wskazana wadliwość decyzji nie ma istotnego wpływu na kwestie związane z prawidłowością dokonanego wymiaru podatku rolnego za 2003 r. Pominięta w decyzji skarżąca brała udział w postępowaniu – odwołanie od decyzji zostało wniesiona zarówno w imieniu J. W., jak i T. W., tak więc znała treść rozstrzygnięcia, nie została również pozbawiona z prawa do skorzystania z możliwości jej zaskarżenia. Wojewódzki Sąd Administracyjny bada legalność zaskarżonej decyzji, a zatem przedmiotem niniejszego postępowania jest decyzja dotycząca wymiaru podatku rolnego za rok 2003. Stąd zarzuty skarżących dotyczące innych decyzji nie mogły być przedmiotem oceny w niniejszej sprawie. W tym stanie rzeczy Wojewódzki Sąd Administracyjny w Opolu oddalił skargę na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2002 r., Nr 153, poz. 1270).